GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Jan Marijnissen, Fractievoorzitter SP. Dit artikel stond woensdag in de Volkskrant, waar de opinie al de nodige reacties opriep. Het wantrouwen van de Nederlanders tegenover de politieke elite is volkomen terecht. Die elite breekt zo vaak haar beloften dat ze volstrekt ongeloofwaardig is. Een deel van de bevolking wil stemmen op een kandidate zonder programma. Anderen geloven eerder Geert Wilders dan twee ministers, als het gaat om de reconstructie van een bijeenkomst. Veel politici konden het moeilijk plaatsen en ook commentatoren wisten er amper raad mee. ?Het beste argument tegen democratie is een gesprek van vijf minuten met de gemiddelde kiezer?, zei Winston Churchill eens. Dit idee lijkt sinds de opkomst van Fortuyn en de opmars van de SP aan populariteit te winnen. In toenemende mate wordt de schuld van de verstoorde verhouding tussen burger en bestuurder op het bordje van de bevolking gelegd. Daar staat tegenover de gemene deler in de klachten vanuit die bevolking: ze beloven in Den Haag van alles, maar maken er een potje van en zorgen vooral goed voor elkaar en zichzelf.
SGP Gelderland: ‘verbied popmuziek!’
“Popmuziek heeft de intentie de mens los te maken van God. Vergeten wordt waartoe de mens op aarde is”
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
De VVD lijkt nu echt de weg kwijt. In de wanhoop de leegloop van de partij richting PVV en ToN tegen te houden, gooien de (ooit) liberalen nu een gekend PVV-wapen in de strijd: de onzinnige motie van wantrouwen.
Slachtoffer van de plotselinge geldingsdrang van de VVD was staatssecretaris Albayrak, nou net een van de weinige leden van dit zwalkende kabinet die tot nu toe wel een solide indruk maakt. Toen 770 illegale Chinezen zich aanmeldden als asielzoeker door een gerucht over een koninklijk pardon, volgde zij daarvoor keurig de geëigende procedures.
Helemaal fout volgens Henk Kamp et al. Ze kreeg de illegalen “op een presenteerblaadje aangeboden” en had van die gelegenheid gebruik moeten maken om ze meteen allemaal op te sluiten en terug te sturen naar China. Het taalgebruik van Kamp over de illegale Chinezen was daarbij van een stuitende Wilderiaanse lompheid. Dat terwijl Kamp weet dat uitzetten van illegalen in de praktijk buitengewoon lastig is, zeker naar een land als China, dat niet van harte meewerkt.
De motie werd dan ook simpel verworpen met nauwelijks schade voor Albayrak en heel veel voor de VVD. De PVV in extremiteit verslaan gaat ze namelijk niet lukken. Meer dan een PVV Light kan de VVD zo nooit worden.
In november 1964 publiceerde Harper’s Magazine het essay The Paranoid Style in American Politics van Richard Hofstadter. Inmiddels is het een klassieker. Hofstadters analyse uit de tijd van McCarthy en Goldwater blijkt ook in de Nederlandse politiek anno 2008 onverkort toepasbaar.
Probeer maar eens niet aan Fitna te denken bij dit citaat:
A final characteristic of the paranoid style is related to the quality of its pedantry. One of the impressive things about paranoid literature is the contrast between its fantasied conclusions and the almost touching concern with factuality it invariably shows. It produces heroic strivings for evidence to prove that the unbelievable is the only thing that can be believed.
Of course, there are highbrow, lowbrow, and middlebrow paranoids, as there are likely to be in any political tendency. But respectable paranoid literature not only starts from certain moral commitments that can indeed be justified but also carefully and all but obsessively accumulates ?evidence?. The difference between this ?evidence? and that commonly employed by others is that it seems less a means of entering into normal political controversy than a means of warding off the profane intrusion of the secular political world. The paranoid seems to have little expectation of actually convincing a hostile world, but he can accumulate evidence in order to protect his cherished convictions from it.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Wilders wil in debat met radicale imams
Zou hij niet eens met de gewone moslim moeten praten?
Nieuws van het Fitna-debatfront! Wilders zal in mei in debat gaan met moslims, maar de eerste poging tot organisatie van zo’n debat lopen spaak, en wel op de eisen van de moskeeën. Dit keer is het dus niet Wilders die roet in het eten gooit met eisen zoals een film ongezien uitzenden of met onrealistische (maar misschien wel noodzakelijke) beveiligingseisen, maar ligt de schuld 100% bij het moskeebestuur, dat de onzinnige eis stelde dat een onafhankelijk voorzitter het debat zou voorzitten die beide partijen even veel spreektijd zou geven en de agenda strak in de gaten zou houden.
Logisch dat Wilders niet komt, want met zulke eisen komt er natuurlijk niets van het debat de mogelijkheid van Wilders om zijn visie ongestoord uit te kunnen dragen.
Of ben ik nu te cynisch?
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Wikipedia, de bejubelde en verguisde online encyclopedie, verschijnt op papier in een eenmalige editie van 1000 pagina’s. Het betreft de Duitse versie van de encyclopedie, en redacteuren zullen 50,000 artikelen selecteren voor het werk en deze geschikt maken voor de encyclopedie. Een slordige 50 onderwerpen per pagina dus.
Daarnaast zullen de feiten in de artikelen nogmaals gecheckt worden voordat ze worden ingevoegd. Een deel van de opbrengsten (5%) zal worden teruggegeven aan het wikimediaproject.
Wat opvallend is, is dat welke artikelen worden geplaatst bepaald gaat worden door de populariteit, wat het een encyclopedie maakt van de huidige “zeitgeist”. Een artikeltje over Carla Bruni dus, maar waarschijnlijk niet over de snaartheorie. Vind Wikipedia die artikelen te belangrijk om toe te vertrouwen aan het (statische) papier?
Dit beperkt uiteraard direct de waarde van de encyclopedie, hoewel het natuurlijk wel leuk is om eens een stukje wikipedia in de hand te houden, in plaats van het te moeten lezen van een scherm.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Wij hebben onze wensen voor de begroting helder gemaakt en het kabinet kan daarmee alleen zijn voordeel doen. Koopkrachtverbetering is voor ons het belangrijkste.
Aldus Agnes Jongerius, voorzitter van de vakcentrale FNV. Hoe schat u uw eigen koopkrachtontwikkeling in, positief of negatief?
Op naar de volgende olympische boycot?
Russische politie mept zich een weg naar 2014
NOS krijgt tik op de vingers om filmpje Paarlberg
De Pers: De NOS had een bericht en een filmpje dat verslaggever Lex Runderkamp tijdens het proces-Holleeder heeft gemaakt, moeten rectificeren. Volgens de Raad voor de Journalistiek is geen wederhoor gepleegd en zijn verkeerde veronderstellingen gedaan door een onderzoeksstichting. De NOS plaatst de uitspraak van de raad op zijn site.
“I’m washing my hair, over, under, over.”
Logische reactie van lokale overheid ook.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.