Geweld Thailand escaleert
Na aanslag op generaal die opstand steunt
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de 'feitish' van de reguliere media. Staatssecretaris van Defensie Jack de Vries (CDA) heeft vandaag op luchtmachtbasis Woensdrecht aangekondigd dat ieder Kamerlid na de aanschaf van de Joint Strike Fighter aanspraak kan maken op een luchtmacht-adjudante. Het initiatief is erop gericht om een doorbraak te forceren in het slepende JSF-dossier. Zelfs zeer fervente tegentanders van de JSF lijken gevoelig te zijn voor het aanbod: SP-kamerlid Harry van Bommel heeft al aangegeven 'altijd open te staan voor goede argumenten'. De aankoop van het gevechtsvliegtuig vormt al jaren een heet hangijzer in Den Haag. De val van het kabinet haalde een opnieuw een streep door de rekening van de plannen van de luchtmacht om de F16-vloot te vervangen. De aanschaf van 64 vliegtuigen zou met 5,7 miljard de grootste overheidsuitgave in de Nederlandse geschiedenis zijn en De Vries lijkt bereid te zijn om de adjudantes-stunt in te zetten, 'al is het het laatste wat ik als staatssecretaris doe'. De Vries liet zich in Woensdrecht zeer positief uit over de kwaliteiten van de luchtmachtadjudantes. "En ik kan het weten," aldus de staatssecretaris, die al drie jaar een persoonlijke luchtmachtadjudante tot zijn beschikking heeft. De top van de luchtmacht overweegt ook het aanbieden van gratis woonruimte in kazernes voor mannelijke Kamerleden die onverhoopt niet geïnteresseerd blijken in een adjudante. Voormalig opperbevelhebber van de Nederlandse strijdmacht en oud-F-16 vlieger Dick Berlijn somt de voordelen van het wonen in een kazerne op: "Veel mannen, veel uniformen en weinig douches."
Na aanslag op generaal die opstand steunt
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Recentelijk schreven zowel Simon Otjes als Tom Louwerse over de zwakte van het Kieskompas: politieke partijen positioneren zich niet consistent in het model van het Kieskompas. Dat maakt de posities van partijen in de ruimte onzeker. In dit derde deel onderzoeken we de posities van de partijen op een inductieve manier.
Er wordt door politici en opiniemakers veel waarde gehecht aan de posities die partijen zijn toegekend in het Kieskompas. Het dagblad Trouw berichtte uitgebreid over de posities van de partijen: de positie van de PVV week opvallend af van de VVD, de PVV staat namelijk links van de VVD. Ook de posities van de ChristenUnie (links en conservatief) en D66 (rechts en progressief) waren ‘uniek’ volgens de Trouw. Het model van het Kieskompas is echter opgelegd aan de politieke partijen, die zoals wij eergisteren zagen, inconsistent antwoord geven op de stellingen en dus onzekere posities hebben. Als we, in plaats van het ruimtelijke model op te leggen aan de posities van partijen, deze hierop baseren, krijgen we een veel preciezer beeld van de verschillen en gelijkenissen tussen politieke partijen.

Een inductieve methode gaat uit van deze gelijkenissen en verschillen tussen politieke partijen en bouwt op de basis daarvan een model op. Het figuur hiernaast (klik op het plaatje voor een grotere versie) is gemaakt op basis van multidimensionale schaling, die een visuele weergave van de verschillen en gelijkenissen tussen partijposities maakt. Dit is een twee-dimensionale weergave van de verschillen tussen partijen. Volgens de data is een drie-dimensionale weergave het meest correct. Maar met de beperkingen van de hedendaagse techniek is een twee-dimensionaal model vele malen handiger: daarom zal ik het drie-dimensionale model in drie stappen moeten weergeven. Eerst dus de eerste en de tweede dimensie. Zoals je kan zien, bevindt de meeste spreiding zich op de horizontale dimensie. De afstanden op de verticale dimensie zijn kleiner. Je kan grofweg drie clusters zien:
GC heeft ruimte voor gastloggers. Onze maandelijkse gast, P.J. Cokema komt nog even terug op zijn bijdrage van april, nu onder het thema: van bestuurlijke vernieuwing tot democratische vernieling. Op zijn eigen weblog een stuk over hetzelfde onderwerp, maar met een heel andere invalshoek.

Terwijl de burger de democratie al lang naar eigen hand heeft gezet, maken politici en bestuurders zich druk om de teloorgang van de Thorbeckiaanse normen en waarden. Bij de presentatie van het PvdA-verkiezingsprogramma vroeg Cohen om een herinrichting van het huis van Thorbecke en stelde een Nationaal Akkoord voor de verbetering van de democratie voor. Een week later pleitte SP-coryfee Marijnissen in zijn Thorbecke-lezing voor veel meer invloed van de burgers. Vorige week lanceerde de VNG (de Vereniging van Nederlandse Gemeenten) een voorstel tot een Thorbecke 2.0, met meer macht voor de lokale overheid. GroenLinks gaat 23 mei op een symposium het huis van Thorbecke in de steigers zetten. En vorige maand kwam de Raad voor Openbaar Bestuur met het advies voor het nieuwe kabinet: de nieuwe premier moet leiding gaan geven aan de Assemblee van Thorbecke, waarin alle belanghebbenden en betrokkenen zichzelf opsluiten totdat zij overeenstemming hebben weten te bereiken over een geheel nieuwe bestuurlijke inrichting.
Johan Rudolph Thorbecke was niet te beroerd om koning Willem II een handje te helpen opstandige burgers te beteugelen. De koning zag in heel Europa en ook in Nederland een revolutie op zich afdenderen en vreesde voor het eind van zijn heerschappij. Het scheelde niet veel of we hadden nooit meer een koningshuis gehad. Tot Thorbecke de opdracht kreeg zich te bezinnen over constitutieel Nederland. Daarbij sneed de koning zich toch wat in de vingers, want de lepe liberaal bedacht een grondwet waarmee de macht van de koning voor een groot deel werd overgeheveld naar het kabinet. Mopperend legde Willem II zich erbij neer, maar was wel verzekerd van het voortbestaan van het huis van Oranje, als een dependance van het huis van Thorbecke. Al de opstandige burgers waren blijkbaar ook tevreden met dat nieuwe huis van de macht, want van een heuse omwenteling kwam het niet in de polder. Niet dat de burger nou echt zoveel meer macht had gekregen. Maar het werkte. Willem II mag misschien wel de geschiedenis in als meester van de repressieve tolerantie, met Thorbecke als zijn collaborateur.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
[qvdd]
“Het dagblad De Telegraaf geeft onpartijdig nieuws, zonder gebonden te zijn aan enige staatkundige partij, kerkelijke richting of belangengemeenschap, uitsluitend in dienst van ?s lands belang.”
De Telegraaf plaatst artikel 3 uit haar statuten trots op pagina twee van haar extra sensatie-editie die gisteren uitkwam.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Olieverspillend BP heeft nog steeds vrienden
Uiteraard uit ‘Sarah Palin-country’!
Vakbonden willen vertrek overspelige De Vries
De Vries overtrad gedragscode relaties op werk.
De Telegraaf: Als je denkt dat het niet erger kan
Stelletje hoernalisten.
[qvdd]
“We gaan structurele hervormingen doorvoeren in het banksysteem, het onderwijs en de sociale zorg, zodat we een economie hebben die werkt voor iedereen.”
De Britse Minister van Financiën George Osborne ontvouwt het programma van de nieuwe regering, die vijf dagen na de verkiezingen al reeds een feit is. Geen eindeloos gesteggel over een coalitie-akkoord tussen Conservatieven en LibDems, maar gewoon de poppetjes bij elkaar zoeken en aan de slag.
Spaanse regering kondigt stevige bezuinigingen aan
Gedwongen door de Europese maatregelen.
Noemen bestandsnaam te downloaden film mag niet
Geen bestand, geen link, alleen de naam. Het wordt gekker en gekker.