Allochtonen krijgen steeds later kinderen

Nu het tijdperk Annan voorbij is en de Zuid-Koreaan Ban Ki-Moon het stokje overneemt is het een mooi moment om terug te zien en vooruit te kijken wat betreft de rol van de Verenigde Naties in de wereld.

Al snel kom je dan tot de conclusie dat er de VN zware tijden te wachten staan. En hoewel Ban de naam zou hebben een ras-diplomaat te zijn is het de vraag of hij op deze taak berekend is. Zijn regeerperiode begint in elk geval onstuimig. Al op zijn eerste dag als secretaris-generaal veroorzaakte Ban Ki-Moon een relletje door naar aanleiding van de executie van Saddam te verklaren dat ieder land een eigen beslissing moet nemen wat betreft de doodstraf. En dat terwijl de VN duidelijk tegen de doodstraf is.

Nu lijkt hij dit weer te sussen door Irak te vragen “executies in de nabije toekomst” niet uit te voeren. Wellicht probeert Ban hiermee wat sympathie te wekken bij de permanente leden van de veiligheidsraad die de doodstraf nog kennen: de VS, China en Rusland.

Zoals gezegd staat de VN grote uitdagingen te wachten de komende jaren. We hebben al kunnen zien dat het non-proliferatie verdrag aan het falen is. Verder zijn de VS buiten de VN om aan de invasie van Irak begonnen en heeft genocide in Darfur kunnen plaatsvinden zonder dat de VN een vinger uitstak. Tijdens het Israel-Libanon conflict werden bestaande resoluties niet uitgevoerd (vooral 1559), en de VN kan ook zonder pardon gegijzeld worden door de grotere geldschieters zoals de VS, die eens haar bijdrage achterhield totdat een hervorming van de bureaucratie zou plaatsvinden. Het is ook duidelijk dat de Veiligheidsraad aan hervorming toe is, maar die hervormingen zijn moeilijk tot stand te brengen.