Het Duitse Solarworld, producent van zonnepanelen, verbijsterde gisteren de auto-industrie door een bod van een miljard euro te doen op de Duitse fabrieken van Opel. Het bedrijf wil er energiezuinige auto's gaan bouwen. General Motors, eigenaar van Opel, kwam in reactie niet verder dan 'Opel is niet te koop'. Autoweek bestempelde meteen het bod als kansloos. Alhoewel? GM verkeert in zwaar weer en besloot daarom in juli al onderdelen af te stoten. Helaas lukt dat niet zo goed, met dank aan de kredietcrisis. Dus houdt GM inmiddels het handje op bij de Amerikaanse overheid, tot nu toe met weinig succes. Als het nog even zo doorgaat, kan Solarworld Opel gewoon uit de failliete boedel oppikken. Of nee, misschien toch niet, want de Duitse regering is bereid veel geld in Opel te steken om de werkgelegenheid te behouden. Het probleem daarmee is dat het niet mag van Neelie Smit-Kroes. Bovendien is er een risico is dat het geld naar GM vloeit, wat ook niet de bedoeling is. 'Nu of nooit' moeten ze op het hoofdkwartier van Solarworld gedacht hebben, toen ze het slagveld overzagen. Als zij Opel kopen en er een milieuvriendelijk bedrijf van maken, kan de Duitse regering er vermoedelijk wél geld in steken. De overname kost dan welbeschouwd niets. De regering houdt de lippen op elkaar, maar heeft een lastige vraag te beantwoorden: heeft ze voldoende vertrouwen in de toekomst van energiezuinige auto's om de door Solarworld ingebrachte optie serieus te nemen?
“Ik ben niet echt bevredigd. Ik weet nog steeds niet waar de oorzaak van de crisis ligt”
Alexander Pechtold zou zo graag willen dat de financiële crisis een eenduidig aanwijsbare oorzaak heeft. Maar de kans op zo’n inzicht is in economische systemen ontzettend klein.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Op dinsdag 28 oktober was Volkswagen gedurende korte tijd waarschijnlijk het meest waardevolle bedrijf ter wereld. De aandelenprijs schoot door de duizend euro heen, terwijl hedgefunds in blinde paniek vochten om een uitweg uit een val waar ze ingelokt waren door Porsche, dat aan de operatie misschien wel twaalf miljard euro overhield.
Het kleine maar erg rijke Porsche heeft in de afgelopen jaren een stevig belang opgebouwd in het veel grotere, maar kwakkelende Volkswagen. De prijs van het aandeel Volkswagen steeg daardoor gestaag en dat kon niet eeuwig goed gaan, dachten verschillende hedgefunds. Zij begonnen te speculeren op een koersdaling door aandelen te verkopen die zij niet bezaten.
Op 26 oktober maakte Porsche bekend 43 procent van de aandelen te bezitten en koopcontracten voor nog eens 32 procent. De rest is in handen van overheden. Kortom, er waren bijna geen vrij verkrijgbare aandelen Volkswagen over. Om aan hun verplichtingen te voldoen moesten de hedgefunds aandelen kopen die er nauwelijks waren.
In het gevecht om de overgebleven aandelen katapulteerde de prijs omhoog en bereikte de 1005 euro op 28 oktober. Een dag later besloot Porsche zijn grip wat te verzachten door vijf procent van zijn aandelenopties vrij te geven, zodat anderen ze konden kopen. De prijs zakte weer in, maar Porsche had in de tussentijd de hedgefunds zes tot twaalf miljard dollar afhandig gemaakt, schat The Economist. Voor één keer waren de financiële roofdieren zelf het slachtoffer.
De afgelopen maanden is het kapitalisme zowel in financieel als in publicitair opzicht enigszins onder druk komen te staan. In Nederland vergeten veel mensen daarbij dat het kapitalisme als ideologie in laatste instantie een Nederlandse uitvinding is. De eerste openbaar verhandelde aandelen waren van onze eigen Vereenigde Oost-Indische Compagnie. Maar ook een belangrijk vroeg ideoloog, Bernard Mandeville (1670-1730) was een Nederlander. Een geboren Rotterdammer, medicijnen gestudeerd aan de Universiteit Leiden, en in het kielzog van Willem III naar Engeland vertrokken, alwaar hij een boek schreef met de titel ‘The Fable of the Bees’. Waar zijn voorbeeld Erasmus een boek schreef met de titel ‘De Lof der Zotheid’, zou dit boek ‘De Lof der Zonde’ kunnen heten. Adam Smith en zijn navolgers hebben er vooral een ding uit gedestilleerd: van consumptie wordt de maatschappij beter. Een dronkelap vernielt misschien zijn lever, maar de bierbrouwers worden rijk van hem. Op een macro-economisch niveau viel hij vooral het ‘mercantilisme’ aan, de filosofie waarbij staten proberen hun importen te minimaliseren, en hun exporten te maximaliseren. Mandeville draait het om: Hoe meer buitenlandse produkten wij kopen, hoe meer van onze produkten het buitenland kan kopen De boodschap: ‘Geld moet rollen.’ Het motto van de moderne maatschappij.
Maar Mandeville´s optiek is veel breder. Hij verklaart het bestaan van zonden, door van elke zonde die er is het niet altijd helemaal voor de hand liggende maatschappelijk nut aan te tonen. In zijn eigen tijd veroorzaakte het boek een schandaal, en ook nu heeft het boek niet veel fans. Echter, dit is ten onrechte. Uit het boek van Mandeville spreekt vooral een grote sympathie voor de mensheid. Mandeville ziet dat de mensen ijdel, zelfzuchtig, gulzig, en slecht zijn, en toont aan dat ook deze eigenschappen hun nut hebben. Mandeville verleent de mensheid absolutie. Wat hij uitdraagt is een ethisch en metaphysisch gedoogbeleid, en daarmee is hij opeens heel erg Nederlands.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“The startling speed of the downturn has been matched by an accompanying rapid easing in inflationary pressures.”
Omdat u steeds minder koopt, wordt het geld in uw portemonnee meer waard, analyseert Chris Williamson van Markit Economics. Een schrale troost als u zonder werk komt te zitten.
De universiteit Maastricht zal deze week de eerste groep “topstudenten” belonen door hen het betaalde collegegeld terug te geven. Honderd studenten krijgen het “top 3 procent”-certificaat én een beurs ter waarde van het collegegeld dat ze hebben opgehoest. De universiteit hoopt hiermee vooral meer kwaliteitief goede studenten uit het buitenland aan te trekken, die immers (helemaal als ze van buiten de EU komen) behoorlijke collegegelden moeten betalen. Die studenten zouden dan de overige studenten helpen optrekken, is de gedachte.
Zelf heb ik wat twijfels bij deze filosofie. De collegegelden bij de échte wereldwijde topuniversiteiten (u kent de Amerikaans/Britse lijstjes ongetwijfeld) zijn immers doorgaans nog aanmerkelijk hoger dan bij ons. Toch lijkt dit zelden een barrière. Als de UM zegt de “zesjesmentaliteit” op deze manier te willen bestrijden zou ik daar tegenover willen stellen: “een zesjesmentaliteit kweek je op een zesjesuniversiteit.” De UM zou er beter aan doen het geld in verbetering van haar eigen onderwijs te steken, in plaats van te proberen potentiele studenten om te kopen. Maar goed, ik wil er niet te zuur over doen.
Wat ik wel wil noemen is dat het juist voor het Maastrichtse onderwijs wel eens grote gevolgen kan hebben als dit voor alle opleidingen wordt doorgevoerd. Maastricht staat immers bekend om haar Probleemgestuurd Onderwijs (waarvan de Telegraaf en de Volkskrant hilarisch genoeg denken dat het “persoonsgericht onderwijs” heet). En belangrijk onderdeel van PGO is het werken in groepen en het maken van groepsopdrachten. En spreek een UM-alumnus en die zal onherroepelijk met klaagverhalen komen over het probleem van “free riders”: studenten die geen bal uitvoeren in hun groep en de spanningen die dat oplevert. Dat probleem zal alleen maar groter worden als er een mogelijk geldbedrag aan het gezamelijke resultaat wordt gekoppeld. Een systeem dat is gericht op samenwerking staat op gespannen voet met een systeem dat gericht is op concurrentie.
“De ongekende omvang van de kredietcrisis roept heel veel vragen op. Hoe heeft het zover kunnen komen? Wat is de ontstaansgeschiedenis van de financiële crisis en het Nederlandse aandeel daarin? Was het toezicht in Nederland op orde? Bestrijden de autoriteiten de crisis op de juiste manier? Werkt het deposito-garantiestelsel naar behoren? Heeft de staat juist geopereerd ten aanzien van ABN Amro? Was het parlement in staat om voldoende controle uit te oefenen? Welke maatregelen moeten we nemen om ons financiële stelsel beter te laten functioneren en de kans op herhaling te minimaliseren?”
Aldus de volledige oppositie (behalve SGP) die in een brief in NRC Next vraagt om een parlementair onderzoek.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
“Tot voor kort aarzelden marketeers om waarde expliciet ter sprake te brengen, omdat ze bang waren dat zo de pretenties van een product zouden verwateren.”
Maar vanwege de kredietcrisis proberen adverteerders hun potentiële klanten weer te vertellen dat ze waar voor hun geld krijgen in plaats van poeha, analyseert Stephen Hoch, hoogleraar marketing aan de University of Pennsylvania.
De Kamer van Koophandel Noordwest-Holland voert campagne voor de partij Meer met Water bij de plaatselijke waterschapsverkiezingen. Een volle pagina krijgt deze partij in het blaadje van de KvK (doorklikken naar ‘waterschapsverkiezingen’). Je mag dus aannemen dat de KvK achter de boodschap van deze partij staat.
En wat is die boodschap? Lijsttrekker Inico Geels: “Alle toeters en bellen zijn leuk, maar het mag geen cent extra kosten. De economische motieven zijn leidend. Niet de ecologische. Het is perfect als beide zijn te combineren. Maar wij voeren beleid in die volgorde. (…) Van mij mogen de kikkervisjes overal terugkeren. Als dat het hoogheemraadschap maar geen cent extra kost.”
Nou wordt de KvK helemaal gefinancierd door ondernemers, dus die mogen campagne voeren, net zoals de ANWB zich mag roeren in de asfaltlobby. Dan krijgt de ANWB last met haar groene leden, die weliswaar een auto hebben, maar het milieu wel degelijk een warm hart toedragen. In het mailcircuit roeren groene Hollandse ondernemers zich inmiddels. Zij willen niet dat de KvK namens hen de centen boven het milieu stelt.
In het geval van de KvK speelt nog iets meer. Van de ANWB word je vrijwillig lid. Inschrijving bij de KvK is wettelijk verplicht voor ondernemers. Er zijn ook subsidies die je via de KvK moet aanvragen. Kortom, de KvK is voor een aanzienlijk deel een privaat gefinancierd verlengstuk van de overheid. En daarvan kun je je met recht afvragen of die politiek campagne mag voeren.
“Politici willen het misschien niet horen, maar het percentage CO2 gaat voorlopig keihard stijgen.”
Aldus Jeroen van der Veer, scheidend bestuursvoorzitter van Shell.
“Er is één ding dat wij niet laten gebeuren, en dat is dat provincies en gemeenten hun eigen weg gaan ten koste van de kleine spaarders.”
Minister Bos (PvdA) onderbreekt het interview in Pauw en Witteman met commissaris Borghouts van Noord-Holland.
“Als Denemarken de euro had ingevoerd, had het land nu geen centje pijn gehad.”
Columnist Mathijs Bouman van Z24 legt uit waarom de economisch sterke Denen zuchten onder de kredietcrisis, terwijl de zwakke Grieken en Italianen er fluitend doorheen zeilen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.