Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Geen bal op tv | De Intocht van Sinterklaas

, door

COLUMN - TV-detective Max Molovich kijkt naar de Intocht van Sinterklaas. Over een oude, stinkend rijke baardaap en zijn onhebbelijkheden. Plus: hoe lossen wij het zwartenpietenprobleem op?

Zwarte Piet is een blanke die doet alsof hij een neger is. Iedereen die anders beweert, steekt z’n kop in het zand. Zwarte Piet is niet zwart van de schoorsteen. Of hoe verklaart u die onberispelijke kleertjes van ’m? En die knalrode lippen?

Zwarte Piet is een neger. Die klusjes opknapt voor een stokoude, semiseniele, stinkend rijke, roomblanke baardaap. Een slaaf wil ik Zwarte Piet niet noemen, maar de relatie tussen Sinterklaas en Zwarte Piet is niet gebouwd op basis van gelijkwaardigheid. De relatie tussen Sinterklaas en Zwarte Piet is er een tussen werkgever en werknemer. De Prince de Lignac verkeerde 365 dagen per jaar op een jacht waarvan de bediening bestond uit louter Filipijnse jongens. In hagelwitte matrozenpakjes gekleed. Sinterklaas runt een bedrijf met personeel dat uit louter zwarte mannen bestaat. In felgekleurde pofpakjes. Ieder z’n onhebbelijkheden. 

Dit jaar heb ik voor het eerst sinds mijn kleuterjaren weer naar de intocht van Sinterklaas gekeken. Met zijn drie jaar heeft mijn zoon de geloofsjaren betreden. De dag ervoor liet ik ‘m naar het Sinterklaasjournaal kijken. Hij was direct verkocht. Vooral het paard fascineerde hem mateloos. Zwarte Piet accepteerde hij zoals een klein kind alles accepteert. Dat hier de negroïde medemens werd geclichématiseerd, had hij niet door. Ik zat ‘m nog wel even te knijpen toen ik de volgende dag met hem een chocolademelk zat te drinken in een café en er een neger binnenkwam. Maar er gebeurde niets.

Kunst op Zondag | Nederland versus de wereld

, door

Als kunst een grensverleggend of grensverkennend medium is, dan is  kunst per definitie internationaal. Toch een klein onderzoek: besteden Kunst op Zondag en onze musea wel genoeg aandacht aan Nederlandse kunstenaars?

Kunst is niet een wedstrijdje Nederland – buitenland. Toch vroeg ik mij af of er in Kunst op Zondag (KOZ) niet te weinig aandacht aan Nederlandse kunstenaars wordt besteed. Sterker nog, ik had een vermoeden dat KOZ niet veel anders te werk ging dan musea. Een vermoeden of een onderbuikgevoel?

Tijdens de research voor KOZ drongen zich regelmatig drie gedachten op:
A – Musea scoren vooral met wereldberoemde kunstenaars en die komen meestal uit het buitenland.
B – In buitenlandse musea komen maar weinig Nederlandse kunstenaars aan bod, vergeleken met het aantal buitenlandse kunstenaars dat in Nederlandse musea aan bod komt.
C- Kunst van buitenlandse kunstenaars is vaker boeiender dan Nederlandse kunst.

Het wordt tijd dat eens uit te zoeken.

Het aanbod

Om een idee te krijgen van vermoeden A heb ik de laatste 29 afleveringen van KOZ eens nagekeken en vergeleken met 29 exposities die nu nog lopen in diverse musea. Daarbij is alleen gekeken naar nog levende kunstenaars.
In KOZ komen de Nederlanders er bekaaid af. Slechts 84 Nederlandse kunstenaars, naast 153 buitenlandse kunstenaars.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

De Grote Verwenning | Alabama Song

, door

Het hele najaar draait in De Balie en op Sargasso de filmserie De Grote Verwenning – op zoek naar antwoorden op de vraag wat welvaart met ons doet. Met elke maand een film-met-voorgesprek in De Balie Cinema en elke week films en filmpjes met bijschrift op Sargasso. Deze week: Alabama Song (1962), met Lotte Lenya.

Waarom is die Alabama Song van Kurt Weill en Bertolt Brecht toch zoveel gecoverd? Jim Morrissons versie is wereldberoemd, net als die van David Bowie. Maar ook Marilyn Manson vergreep zich eraan, en Eric Dolphy en Bette Midler. Het is heerlijk schmieren, dat zal vast helpen. Maar misschien belangrijker is de actualiteit van het nummer, na 85 jaar. Neem de pesterige imitatie van de dolende consument. ‘O show us the way to the NEXT whiskybar / O, don’t ask why!’ Maar ook het doorgedraaid sentimentele. ‘We’ve lost our good old mama’! Goedkope clichés over de dood en scènes in maanlicht zijn net zo eigentijds.

In 1962 zong Lotte Lenya het lied van haar man Bertolt Brecht in een BBC-programma. We doen er goed aan om bij elke nieuwe uitvoering deze er weer even bij te pakken.

The Humping Pact

, door

NSFW – Uit de kontext slaat dat gepomp nergens op, maar pas op: het betreft hier Kunst! The Humping Pact brengt u langs bezienswaardigheden in en rond Brussel, de tientallen witte billen zijn een illusie en behoren in werkelijkheid slechts twee dezelfde mannen toe. The Humping Pact heeft te maken met de wil tot verspreiding, de drang te veroveren en de hang naar grandeur.

Nu nog Rauwer

, door

Rawer (2012) is een vervolg op de docu ‘Rauw’ uit 2008.

Daarin maakten we kennis met Francis Kenter en haar zoon Tom Watkins, die alleen rauwe groenten eten. Moeder Francis kreeg een hoop woede over zich heen. Hugo Borst liet in DWDD in niet mis te verstane woorden blijken dat hij haar een geschifte fanatica vond, die haar kind min of meer mishandelde vanuit haar eigen extreme en dogmatische opvattingen.

Inmiddels heeft ook een arts aan de bel getrokken: die meent dat Tom ernstig ondervoed is, en schakelde de Kinderbescherming in. Moeder en zoon raken verstrikt in een web van allerhande instanties.

Meer informatie en online docu’s kijken bij IDFA

Vorige Volgende