Een museum toont voorwerpen. Maar een museum is zelf ook een voorwerp. Het gebouw en de collectie zijn onder bepaalde omstandigheden ontstaan, en die omstandigheden zijn zelf ook de moeite van het bestuderen waard. Er bestaat bijvoorbeeld een interessante vriendschappelijke rivaliteit tussen het British Museum, het Louvre en de Berlijnse musea, en ik blijf hopen dat een museum in Brussel of Amsterdam eens een expositie wijdt aan die rivaliteit.
“Ik heb in mijn leven al veel gevangen, zelfs een keer een krokodil, maar jij bent het visje van mijn dromen.” Kortom, een vrolijke stamper van Leningrad, een subversief bandje met gevoel voor humor (zie bijvoorbeeld het fijne Putin-lied Hij houdt van ons land). Mocht hier iemand met beter Russisch dan het mijne passeren, dan ben ik wel benieuwd naar een vertaling van Krim.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
OPINIE - Het is Amsterdammers niet gegund rustig onder het Rijksmuseum te fietsen. De laatste tijd word je, komend vanaf het Museumplein, begroet door het opschrift “Art is Therapy” en is je humeur nog tot aan het Koningsplein naar de gallemiezen. Wat een pretentie. Wat een museale zelfoverschatting.
Mijn ouders hebben me altijd meegenomen naar musea, toneel en muziekuitvoeringen. Als we op vakantie gingen, bezochten we de plaatselijke bezienswaardigheden. Op de middelbare school gaf de tekenleraar lessen kunstgeschiedenis. Ik heb gestudeerd aan een letterenfaculteit. Jarenlang ben ik twee keer per week naar het toneel gegaan. Ik ben “vriend” van twee musea, bestuurslid van een stichting en werkzaam in de culturele sector.
Ik draag de Nederlandse kunsten een warm hart toe en heb er een behoorlijk stuk van mijn ziel en zaligheid in gelegd. Ik zal echter nooit claimen dat kunst heel erg belangrijk is. Zeker, kunst maakt het leven prettiger. Soms schokt een kunstwerk, soms ontregelt het, soms biedt het inzicht. Maar zelden lang en nooit voldoende. Noch Goya’s Desastres de la guerra noch Picasso’s Guernica hebben de mensheid minder krijgszuchtig gemaakt. De Havelaar doodde het Nederlands imperialisme niet en ik heb niet de indruk dat Kabouter Buttplug het kapitalisme heeft ontmaskerd.
COLUMN - Onlangs is mijn buurman weduwnaar geworden. Inmiddels heeft hij, iets meer dan een maand na de dood van zijn vrouw, een duiventil van achttien hokken gebouwd. Wellicht mocht hij dit nooit van zijn vrouw, wellicht doe hij het om de eenzaamheid te verdrijven (of allebei), maar eigenlijk doet dat er niet zoveel toe. Hij gaat duiven melken. Hij wist me te vertellen dat de uitdrukking duiven melken niks met telen heeft te maken, zoals ik altijd dacht, maar met het ouwehoeren over duiven. Duivenmelkers zijn mannen die veel over hun duiven lullen.
Inmiddels weet ik dankzij Wikipedia dat deze uitleg niet klopt. Ik had al meteen zo mijn twijfels, maar om nu meteen met Wikipedia te gaan lopen wapperen als je buurman iets beweert, vind ik ook zo wat. Aan de andere kant heeft Wikipedia de wijsheid ook weer niet in pacht. Wellicht heeft mijn buurman gewoon gelijk. Mijn twijfels verdwenen kortom en als vanzelf dacht ik aan Jasper, een Haagse duivenmelker uit Vreemd in de buurt, een bijzonder aandoenlijke reportage van Dokwerk uit 2005.
Deze Haagse duivenmelker had het steeds over zijn liefhebberij. Op z’n Haags. Hij woonde in de Transvaalbuurt, waar inmiddels vooral heel veel Turken woonden. Die waren ook van de duifjes, maar van een heel ander soort. Waar de autochtone duivenmelkers postduiven hielden, hielden de Turkse duivenmelkers zogenaamde tuimelduiven (u moet het Haagse accent er zelf bij denken om het woord op z’n volle waarde te kunnen schatten). Zo’n tuimelduif gooide je in de lucht en dan maakte ie een tuimeling of twee en dan vloogtie weer in je handen. Er was één Turk die zo verhaagst was dat hij ook postduiven hield. Hij sprak over zijn lievebrei. In plat Haags.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Van ‘Woke up this morning’ door de Alabama 3 kent u alleen de eerste minuut, omdat het de titelsong van maffiakomedie The Soprano’s was, maar het nummer verdient het om helemaal beluisterd te worden. Voor wie er geen genoeg van kan krijgen is er ook een uitgesponnen live versie.
Bent u uiterst goed gestemd vandaag? Mooi, dan staat u in C majeur. Dat wil zeggen: als u in de romantische opvatting gelooft dat aan toonsoorten karaktereigenschappen of gemoedstoestanden kunnen symboliseren.
C majeur, of C groot, staat meestal voor kracht, vreugde, overwinning. C majeur is de lolbroek onder de toonsoorten. Waarschijnlijk ook de meest gespeelde toonsoort, al was dat alleen maar omdat iedereen die muzieklessen neemt als eerste die toonsoort voor zijn kiezen krijgt.
Een misvatting die de wereld niet uit te krijgen is. Iemand die pianoles krijgt zou eerst eens vrij en onbevangen alleen de zwarte toetsen moeten beroeren. Klinkt altijd goed, wat je ook doet. Maar vijf tonen in plaats van de acht die in C majeur zitten. Muziektheoretisch gedacht zit je dan wel in ingewikkelde toonsoorten te vingeren.
Gitaristen zouden in E mineur moeten beginnen. De eerste en laagste snaar is een E en een E mineur akkoord pak je makkelijker dan een C akkoord. Beginnende violisten beginnen het best in A majeur. En sommige blazers worden geleerd misleidend bezig te zijn. Op papier mag er dan een C majeur toonladers staan, in werkelijkheid hoor je een Bes- of een Es toonladder.
Dat is allemaal technische praat. Waarom sfeer, karakter of folkloristisch-psychologische symboliek aan een toonsoort hangen?
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Bekend van de film ‘O Brother, Where Art Thou’, hier in een live versie gezongen door Emmylou Harris, Gillian Welch en Alison Krauss.
The Who – Baba O’Riley
Electroswing door zeven Fransen, gewoon omdat het kan.
Rodrigo en Gabriela zijn twee Mexicaanse hardrockers die de klassieke gitaar ontdekt hebben. Dat leidt tot curieuze maar aanstekelijke muziek. Hierboven ‘Hanuman’, voor de liefhebbers hier een live Metallica-cover.
Onlangs werd Nederland bezocht door Lorde, een vroegwijze tiener die naam maakte met een sterk nummer waarin ze hiphop ritmes combineert met close harmony in country stijl. De sfeer van dat nummer deed mij denken aan de doorbraak van een andere vroegwijze tiener, 25 jaar geleden.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.