De vorige Kunst op Zondag eindigde met de Bed-In van John Lennon en Yoko Ono. ‘Give peace a chance’ was het motto, waarover Yoko Ono later zou zeggen: In 1969, John and I were so naïve to think that doing the Bed-In would help change the world. Well, it might have. But at the time, we didn’t know. Er is veel historische anti-oorlogskunst te vinden. Actuele anti-oorlogskunst is nog wel in street art aanwezig, maar amper in cartoons in de media en in de overige kunsten. Is de strijd gestreden en is er geen plaats meer voor de naïviteit die John en Yoko ten toon spreidden? Tot 4 januari 2015 zijn in Museum de Fundatie in Zwolle politieke oorlogsprenten van Jan Sluijters te zien. Hij maakte tussen 1915 en 1919 al tekenend kritisch commentaar op de Eerste Wereldoorlog en Nederlands neutraliteit in die periode. De prenten komen uit de collectie van Rob Scholte,
Onlangs bracht de Australische premier Tony Abbott enige tijd door in Arnhem land, een actie die door voorstanders van aboriginalrechten als een farce werd neergezet. Abbott is namelijk niet van plan een verdrag met de aboriginals te sluiten waarin hun rechten op het land hersteld worden. Dat verdrag is het onderwerp van deze song van Yothu Yindi, die er hun grootste hit mee scoorden.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
The Locust uit San Diego, Californië geldt als een van de grondleggers van de elektronische grindcore. Dan weet u alvast dat de geluidsorkaan in bovenstaand clipje ook een naam heeft.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Nico & Vinz komen uit Oslo, maar hun roots liggen in Ivoorkust en Ghana. Bovenstaand, gruwelijk overgeproduceerd nummer was de grootste Noorse hit in de VS sinds Take on Me van A-ha. De Afrikaanse Noren haalden ook in Nederland de nr 1 positie, al is u dat allicht ontgaan.
De Blind Boys of Alabama treden op sinds 1944. Het oudste lid is inmiddels in de tachtig, maar dat mag de pret niet drukken.
Eerder hadden we al de a capella versie van Adele’s Rolling in the Deep door Straight nog Chaser. Ter gelegenheid van het uitbrengen van haar nieuwe album Sings the Great Diva Classics zong Aretha Franklin Rolling in the Deep van Adele bij David Letterman. Ze mixt dit nummer vervolgens moeiteloos met Ain’t No Mountain High Enough.
Net als Sesick Steve eerder deze week liet zien: die ouwetjes kunnen nog best wat. Voor wie liever het origineel van Adele hoort, hier haar optreden bij Giel Beelen:
Meie Mees is heel groot in Estland. Daarbuiten niet. Na het bekijken van bovenstaand clipje snapt u waarom ze in Nederland ook niet veel verder zullen komen dan de vrijdagavond op Sargasso.
Jaren tachtig synth en bijbehorende clipjes worden nog steeds gemaakt, getuige dit fijne werkje van Glass Candy uit Portland, Oregon. Mocht u nou denken ‘meer meer meer’, dan moet u zijn bij het Italians do it Better label.
Gewoon omdat-ie nog nooit op Sargasso geweest is: Seasick Steve speelt een potje blues.
Toen ik deze zomer station Berlin Alexanderplatz wilde verlaten, waren bovenstaande mannen bezig met hun voorbereidingen. Ik wilde snel doorlopen, want accordeon is niet helemaal mijn ding. Tot ze ineens een stuk uit de Vier Jaargetijden eruit gooiden alsof ze met een heel orkest waren. Ik gaf ze twee euro en liep met een brede grijns de druilerige stad in.
Jameszoo is een Nederlandse dj die het experiment niet schuwt. Als u de muziek niet trekt, is er altijd nog een intrigerend clipje.
In het nummer Needing/Getting laat de band OK Go zien hoe ze met een rijdende auto en langs een route opgestelde attributen muziek maken.