Humorloos MDI vs. Retecools Wakkerpedia
, door
Humorloos MDI vs. Retecools Wakkerpedia
Onderbuikcomments verzamelen mag niet van MDI
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
‘Centrumplan Utrecht nauwelijks democratisch te sturen’
, door
Na het publiceren van een minidocumentaire en een interview met Vincent van Rossem, is dit een derde gastbijdrage van architect Ad van der Stok over het Utrechtse Centrumplan. Met medewerking van Dimitri Tokmetzis.
Utrecht verbouwt stilletjes z’n centrum voor enkele miljarden euro’s. Althans, intimi volgen het aandachtig, maar het grote publiek merkt het vooral aan de bouwhekken. Dat was anders in 2002. Bij het referendum over de plannen gaf tweederde van de stad z’n mening over de door politici voorgespiegelde toekomst van het stationsgebied. Sindsdien weet het grote publiek dat er iets gebeurt, maar niet echt wat. Negen jaar later zijn de plannen ingrijpend veranderd en lijken politici het overzicht verloren te zijn. Bovendien lijkt ’t project zich bijna continu onder de radar van de serieuze journalistiek te bewegen, misschien wel omdat het te ingewikkeld is.
Aan dat gebrek aan overzicht poogde ik een eind te maken, door als architect journalistiek te bedrijven en in een minidocumentaire de uit hoeken en gaten tevoorschijn komende informatie op een toegankelijke manier voor het voetlicht te brengen. Dat leidde tot discussie, net als het interview met architectuurhistoricus Vincent van Rossem. Alvorens politici uit te nodigen mee te praten, een tweede interview, met hoogleraar planologie Tejo Spit van de Universiteit Utrecht.
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Iedereen geilt op de iPad
, door
De nieuwste iPad ligt morgen in de winkel, maar nu al kan de nieuwste gadget van Apple op veel instemmend gebrom rekenen. Dat freaks en liefhebbers wakker liggen van de nieuwste spulletjes van Steve Jobs is begrijpelijk, want het zijn best mooie, prima werkende apparaatjes. Maar ook journalisten en politici worden zo geil van Apple-spullen dat iedere vorm van kritiek verstomd. En dat kost ons allemaal geld.
In zijn stuk in De Volkskrant van vandaag maakt Peter van Ammelrooy weliswaar een tongue-in-cheek hagiografie over de iPad2, maar kritiek op het apparaat wordt niettemin afgedaan als “gemor”. Het is tekenend voor de perceptie van de producten van Apple bij de pers. Ook de iPod en iPhone konden op dezelfde juichende kritieken rekenen: weer een revolutie van Steve Jobs. De Heiland draagt een coltrui.
Ze zullen er in het hoofdkwartier van Microsoft regelmatig met verbazing naar kijken.
Wordt Microsoft door gebruikers, journalisten en politici verweten dat ze hun softwareproducten zoveel mogelijk afschermen, Apple is nog veel erger. Steve Jobs houdt niet alleen de software, maar ook de hardware dicht. Bovendien bepaalt het bedrijf ook nog welke derde partijen mee mogen doen op het platform van Apple.
Maar waar zijn die politici die het zo kort geleden nog over open standaarden hadden? Die op publieke podia spuugden op de Microsofts en Googles van deze wereld? Die wilden dat gebruikers een vrije keuze hadden in browsers, muziekspelers, en tekstverwerkers? Nou, die spelen met hun iPad of iPhone. Bedrijven, publieke instellingen en overheden besteden miljoenen aan het maken van apps om het klanten makkelijker te maken. Dat het concurrende besturingssysteem Android Apple inmiddels heeft ingehaald in gebruikersaantallen, wordt gemakshalve vergeten. Hoe moet u de nieuwe krant lezen? Op een iPad, inderdaad!
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Quote du Jour | Japanse versus westerse journalisten…
, door
“Ik zag zowel op CNN als op Fox Amerikaanse deskundigen vertellen dat de radioactieve straling in Tokio en ook dichter bij de centrale weliswaar tot meetbare waardes waren gestegen, maar geen rechtstreekse en onmiddellijke bedreiging vormde voor de gezondheid. Vervolgens draaiden de presentatoren zich om naar de camera en begonnen ze te speculeren over een meltdown en stelden Fukushima al op één lijn met Tsjernobyl. Wij respecteren de experts misschien te veel, maar sommige westerse media doen dat weer helemaal niet.”
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Links, Rechts en de Verzorgingsstaat
, door
Er zijn politicologen die denken dat het hele politiek speelveld te vatten is een enkele dimensie: sociaal-economisch links/rechts. Er zijn politicologen die denken dat andere onderwerpen dan economie, zoals milieu en migratie, zich moeilijk laten vatten in een simpele economische tegenstellingen. Ze hebben allebei geen gelijk: veel onderwerpen laten zich vatten in links/rechts maar economische onderwerpen steeds minder.
Links-rechts wordt wel een superissue genoemd omdat het in staat zou zijn om allerlei onderwerpen die niet over economie gaan in zich op te nemen. Dat is denk ik helemaal correct. Neem migratie het ‘nieuwe’ onderwerp dat op een nieuwe manier partijen zou moeten scheiden. Het generaal pardon was een van de hete vraagstukken: links (van D66 tot SP) stemde voor, en rechts (CDA, PVV, SGP en VVD) stemde tegen. Er zijn diegene die de SP als conservatief beschouwen op migratie. Maar op onderwerpen als asiel en integratie stemt zij mee met GroenLinks en D66. Het CDA, jarenlang een multiculturele partij, behoort tegenwoordig helder tot het anti-immigratiekamp. Migratie is geen vraagstuk dat kosmopolitische progressieven scheidt van patriottische populisten. Het valt samen met de links/rechts dynamiek. Ook het milieu wordt vaak gezien als een onderwerp dat noch links noch rechts zou moeten zijn. De PvdD bijvoorbeeld neemt het op voor dierenwelzijn, typisch zo’n groen onderwerp, en dat zich volgens de dierenpartij niet in de links-rechts tegenstelling laat vatten. Ze spreekt daarbij wel vaak over een diervriendelijke meerderheid van SP, PvdA, PvdD, GL, D66 en de CU. De boerenpartijen (CDA, VVD, SGP) staan onwelgevallig tegenover het dierenwelzijn. De PVV zou de dynamiek tussen links en rechts kunnen doorbreken. Als het erop aankomt, zeker waar het gaat om de bio-industrie, kiest de PVV echter voor het boerenbelang. Ook het milieu wordt gevangen in de dynamiek tussen links en rechts.
Koren op de molen van een-dimensiedenkers: milieu, migratie, economie het past allemaal in een links/rechts dimensie. Het opvallende is echter dat economische onderwerpen zich steeds minder goed laten vatten in de klassieke links/rechts tegenstelling. Bij belangrijke hervormingen (de studiefinanciering, de AOW, de WW, arbeidsmarkt, de zorg, bonussen voor bankiers) staan de progressieven van GroenLinks en D66 steeds meer tegenover de populisten van SP en PVV. GroenLinks en D66 vinden elkaar in een radicale hervormingsagenda, de SP en de PVV in het beschermen van de belangen van babyboomers. De opkomst van de partij 50+ kan gemakkelijk in dit perspectief geplaatst worden. Het lijkt erop dat er een tegenstelling aan het ontstaan is over economische onderwerpen waarbij progressieven tegenover populisten staan. Deze tegenstelling valt gedeeltelijk samen met een tegenstelling tussen pro-Europese en anti-Europese partijen.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Google Books schikking verworpen
, door
Google Books schikking verworpen
“Scan first, ask later” niet acceptabel
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
dagsluiting | BTooker
, door
Simon Rozendaal eet radioactieve banaan
, door
Foto:
Sargasso achtergrond wereldbol
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.