Obama, Osama, whatever
Dom? Hoe kom je erbij?
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Anne. Vraag het een Fransman, een Duitser, een Spanjaard of een Italiaan. Ze zullen allemaal hetzelfde antwoord geven: het wielerseizoen eindigde in Como. Maar niet voor ons Nederlanders! Wij kregen een extra dag. En ja, het was maar een koppelkoers. En ja, er stond niet zoveel op het spel als bij die saaie finale in een Parijse voorstad. En ja, er was geen uitgemolken live-coverage zoals bij dat loopafstandje in Amsterdam. Voor tienduizend fans maakte dat allemaal niks uit. Zij 'beklommen' op die koude zondag en masse de Cauberg. En zo zal het ook in de overlevering opgetekend worden. Die zondag! Die zondag waarop Nederland afscheid nam van het wielerfenomeen Boogie!
Dom? Hoe kom je erbij?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige week vielen twee zeer verschillende zienswijzen op het politieke spel in de media op. De eerste was de door Rita Verdonk aangehangen “Recht door zee” benadering. Niet gekleurd door partijpolitiek een standpunt bepalen op basis van door burgers aangedragen zaken en daar dan keihard op sturen. De tweede was de door Wouter Bos beschreven Compromissen aanpak. Een beschrijving van de noodzaak om tot elkaar te komen middels compromissen om zo een deel van de doelen waar een partij voor staat te kunnen bereiken.
Deze laatste benadering schijnt niet meer bij deze tijd te horen.
Maar beide aanpakken worden momenteel nog wel gehanteerd in de politieke arena. Hoe kunnen we nou bepalen welke aanpak het beste is?
Soms helpt het een beetje als je de wereld wat simpeler weergeeft dan hij in werkelijkheid is. Daartoe aangezet door een artikel waarin de game-theorie achter Mutual Assured Destruction (MAD) wordt toegepast op de huidige economische schuldenproblematiek, heb ik een poging gedaan deze twee opties tegen elkaar af te zetten.
In het plaatje hierboven zie je het resultaat. Laat ik dat wat nader toelichten.
We verengen het speelveld tot twee politieke partij, partij A en partij B.
Beide partijen hebben de keuze om voor ene aanpak (Recht door zee, bij je standpunt blijven) of de andere aanpak (compromissen sluiten) te kiezen. Maar beide partijen weten niet van te voren wat de ander kiest en beide partijen wisselen niet van keuze.
Dan krijg je dus vier mogelijke spelvarianten. Rechtsboven zie je bijvoorbeeld de optie dat partij A gaat voor compromissen sluiten terwijl partij B gaat voor de recht door zee benadering. In dat vlak zie je dan de consequenties voor beide partijen weergegeven. Een recht door zee benadering levert in het huidige tijdsgewricht meer zetels op (groene pijl omhoog) bij de volgende verkiezingen, versus een compromissen benadering. Bovendien levert het ook een beter resultaat in lijn met de idealen (of standpunten). De grote verliezer in dat geval is dus partij A die zowel zetels verliest (rode pijl omlaag) bij de volgende verkiezingen als verder van haar doel is afgekomen.
In sommige gevallen is het resultaat neutraal (een vierkant grijs blokje). Speciale aandacht verdient het kwadrant linksboven waarin beide partijen voor de recht door zee benadering kiezen. Hierbij gaan we er vanuit dat beide wel een ander standpunt hebben (anders had je geen twee verschillende partijen gehad). Door de benadering komt het niet tot een besluit. Qua zetels maakt het niet veel uit, beide partijen komen even stoer over. Maar het resultaat voor het land is wel slecht. Geen besluit nemen betekent de zaak aan de entropie overlaten. De aanname is dat dit uiteindelijk voor iedereen minder goed uitpakt.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Lord Flasheart, die het op ons verzoek schreef.
Purrschuim. Handig spul bij verbouwingen en bij buikgriep. Een bus invriezen, vervolgens doormidden zagen en in een auto leggen levert eveneens interessante effecten op. In een middagje kan je hele huizen isoleren en toch, bij alle ruimte die het in vaste vorm aanneemt, blijft het grotendeels lucht en dus lekker licht.
Ik moet steeds vaker aan purrschuim denken als ik Ehsan Jami zie. Een hele hoop heisa en een hele hoop aandacht, maar het doel van zijn praten lijkt alleen maar een poging om lucht met woorden te omspannen die zwaar lijken maar uiteindelijk oplossen in ledigheid.
Kijk, iedereen heeft recht van spreken, maar wat is de reden om Jami nou zo vrij baan te geven in de media? Ligt het aan de mensen die hem steunen? Ligt aan de enorme impact van zijn boek? Zijn overdonderende entree in het bestuur van de PvdA?
Het is verleidelijk Jami te vergelijken met Rita – zes! honderd! twintig! duizend! vijf! honderd! vijf! en vijftig! stemmen – Verdonk. Beiden hebben secondanten die haast nog meer over hen praten in de media dan zijzelf. Beiden menen tegengewerkt te zijn door de partijtop en denken dat hun partij gegijzeld wordt door afkeurenswaardige groeperingen zoals onecht-rechtse mensen en nog-niet-ex-moslims. En net als Verdonk kiest ook Jami als puntje bij paaltje komt niet voor de partij die hem een podium geboden heeft, maar gaat hij zijn eigen weg. Uiteraard, want ook hij wil de mensen die op hem gestemd hebben niet teleurstellen. Hij wil verder met de thema?s waarop hij is verkozen, emancipatie, integratie en vrouwenrechten. Zoals Verdonk zich groter achtte dan de VVD, zijn de idealen van Jami te groot om te grabbel te gooien aan zoiets kneuterigs als de PvdA, afdeling Leidschendam-Voorburg.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
AMSTERDAM – De politie heeft de vrouw aangehouden die maandag in de Bijenkorf een 1-jarig kindje van de vierde etage naar beneden liet vallen of gooide en daarna zelf sprong. Het kind overleefde de val niet. De 23-jarige vrouw ligt zwaargewond in een ziekenhuis, liet de politie dinsdag weten.
Hommeles in de coalitie, en dit keer over de selectie van embryo’s, of wat duurder uitgedrukt “pre-implantatie genetische diagnostiek”. Wat is het geval? De PvdA vindt dat het mogelijk moet zijn om embryo’s, voordat ze geplaatst worden bij de vrouw, te onderzoeken op gendefecten. Bijvoorbeeld defecten waardoor de kans op borst- of darmkanker erg toeneemt. Je zou het misschien niet verwachten, maar de CU is mordicus tegen, en het CDA ook wel een beetje. Om een beetje een idee te krijgen om wat voor een soort embryo’s het gaat verwijs ik u graag naar het bijgevoegde plaatje. In alle opzichten al een compleet mens, niet?
Nu wil het geval dat dit onderzoek al sinds vorig jaar mei stil ligt, nadat de toenmalige staatssecretaris van Volksgezondheid Ross, uiteraard ook CDA, een afkeurend oordeel had gegeven. De reden? Er gaan bij dit onderzoek veel embryo’s (zie plaatje) verloren omdat er slechts enkelen worden teruggeplaatst. De stillegging van het onderzoek was slechts tijdelijk, maar door de kabinetscrisis van vorig jaar is het onderwerp nooit meer ter sprake gekomen in de Tweede Kamer. Nu wordt het onderwerp weer opgerakeld en lijken de standpunten zowel gematigder (PvdA) als extremer (CU) te zijn dan die in het vorige kabinet. De ChristenUnie noemt het “verwerpelijk” en wil “grenzen stellen aan de maakbaarheid van de samenleving”.
De herdenking van de stadionramp tijdens Spartak Moskou – Haarlem was natuurlijk bijzonder en emotioneel, maar ik ontkom er niet aan wat kanttekeningen te plaatsen, te meer omdat deze ontbreken in de verhalen die ik in de pers heb gelezen.
Toen ik om 10.25 uur op zaterdagmorgen voor het Loezjniki-stadion stond, waren alle ingangen gebarricadeerd met hekken. Achter die hekken stonden jonge soldaten en daar weer achter drentelden wat stevige mannen in uniform rond. Ik trof er zeker tien nabestaanden van slachtoffers van de stadionramp, die aan zeker 66 mensen het leven kostte op 20 oktober 1982.
De herdenking begon om 10.30 uur bij het monument, dat – je raadt het al – achter de hekken staat. De delegatie uit Haarlem werd per bus keurig afgeleverd bij het monument en na wat aandringen mocht ook de ambassadeur met zijn auto met de Nederlandse vlag erop doorrijden. Maar wij – de nabestaanden en ikzelf – werden tegengehouden.
Ik wapperde met mijn perskaart, maar dat maakte geen indruk. Nabestaanden legden uit dat ze slechts hun zoon wilden herdenken, maar hun smeekbedes werden genegeerd. Het terrein rond het stadion moest worden gecontroleerd, want na de benefietwedstrijd zou ook nog een belangrijke competitiewedstrijd plaatshebben, legde iemand in uniform uit. ,,Hadden jullie dat niet een uur eerder kunnen doen?” riepen we in koor, maar het leidde nergens toe.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
West-Europa zou blij moeten zijn met komst Polen
“De Polen vergelijken zichzelf eerder met Nederlandse autochtonen dan met allochtonen. Ze staan in gedachten een tree hoger in de pikorde dan immigranten van buiten de Europese Unie.”
Het Vaticaan vindt Leviticus 19 minder belangrijk dan Leviticus 20. Preciezer: ?Wie met een man het bed deelt als met een vrouw, begaat een gruweldaad? (Lev 20:13) is belangrijker dan ?Lieg niet en bedrieg je naaste niet? (Lev 19:11).
Monseigneur Tommaso Stenico is een bobo binnen de Vaticaanse muren. Sinds een dikke week is hij geschorst omdat hij een man seksuele avances heeft gemaakt. Dit was te zien op de tv-zender La7, waarop de priester een ontmoeting had met een man in het Vaticaan en deze rendez-vous was opgenomen met een verborgen camera. Stenico zei in het filmpje onder meer dat homoseks niet zondig is. Ook al was Stenico onherkenbaar in beeld gebracht, Vaticaanmedewerkers (niet vies om een getuigenis tegen een ander af te leggen) herkenden het kantoor van de priester. Hij was erbij en werd geschorst.
Maar Stenico maakte zich helemaal niet schuldig aan homoseksualiteit, zo verzekerde hij. Hij deed namelijk een onderzoek over het probleem van homoseksualiteit onder de priesters. ?Tegenwoordig heeft de duivel zijn intrede in de Kerk gedaan. (…) Dus ik heb op internet op homosites gezocht. Daar kreeg ik contact met een jongen en die is naar mij toegekomen. (…) En ik ben er in getrapt.?
Provincies worden opstandig wegens afromen geld voor arme gebieden
Brekend nieuws: Dumbledore is gay!
Schokkend…
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.