1996 was voor mij een heel gewoon jaar, vlak voor mijn afstuderen en zonder grote liefde. De grote vragen des levens speelden, zover ik mij kan herinneren, geen grote rol.
Ook het nieuws was weinig spectaculair, in 1996, met uitzondering van de ontmaskering van Dutroux, op een hete dag in augustus. Verder werd wereldkampioen Kasparov van het bord geveegd door een computer, gingen Charles en Diana scheiden en won Bjarne Riis de Tour de France. Nederland sprak die zomer over een ?kabel?, en Guus Hiddink was onze bondscoach.
Toch is 1996 een bepalend jaar geweest in de geschiedenis van heel veel mensenlevens. Hiv, het virus dat Aids kan veroorzaken, kreeg voor het eerst een medicijn tegenover zich dat tenminste even sterk was. Doodzieke patiënten begonnen te herstellen van hun ziekte, en overleefden voor het eerst de tot dan toe dodelijk agressieve aanval van het virus.
Mijn huidige man, die ik toen nog niet kende, lag in 1996 wat je noemt ?een beetje slecht?. Besmet in 1992 ging het vanaf 1995 snel bergafwaarts met hem. Hij lag in het ziekenhuis te wachten op de aankondiging van Aids, toen de destijds voor onmogelijk gehouden cocktail op de Nederlandse medicijnmarkt kwam en hem langzaam zijn krachten teruggaf.