Volkskrant scoop blijkt oud nieuws

Groot op de voorpagina plaatste de Volkskrant het: Joop den Uyl had na de Lockheed-affaire rond Prins Bernhard een tweede vergelijkbare zaak, de Northrop-affaire, helpen verzwijgen. Dat wordt beschreven in de nieuwe Den Uyl-biografie van Volkskrant-redactrice Anet Bleich. Dat de Volkskrant haar voorpagina gebruikt om een boek van een van haar redacteuren te pluggen is wellicht wat bedenkelijk, maar een nieuwe rel rond het koningshuis heeft natuurlijk wel nieuwswaarde. GroenLinks greep meteen de kans om te pleiten voor openheid. Femke Halsema eiste in kamervragen onmiddelijke publicatie van het rapport, wat andere partijen overigens minder nodig achtten.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendbedenking: Het spoor van een bulldozer – onze ecologische voetafdruk

weekendlogo123.jpgLaatst las ik het bericht dat de kabeljauwvangst rond Canada geheel in elkaar gedonderd is. Wij kijken daar niet meer van op. Voor onze dappere Noordzee hebben we al de ene na de andere onheilstijding te verwerken gekregen. De haring is bijna historie, platvissen zijn door grote zeebulldozerende sleepnetten geheel platgewalst, de wilde zalm heeft zwaar te lijden van de vervuiling die zalmkwekerijen veroorzaken. Het komt er eigenlijk op neer dat de Noordzee alleen nog een geschikte kraamkamer is voor kwallen. Hetgeen onlangs bevestigd werd door een rapport over de toestand van de zeeën wereldwijd. Onze Noordzee stond daar eveneens prominent in een kwade reuk.

Op het land is er evenmin reden tot vreugde, behalve natuurlijk voor de projectontwikkelaars die onze wereld teisteren als een bijbelse zwerm sprinkhanen. Niet alleen verrijzen overal te kust en te willekeur bedrijventerreinen, maar in de in opkomst zijnde economieën lijkt men van onze fouten vooral geleerd te hebben dat het altijd nog erger kan. Zo verdwijnen de oerwouden in hoog tempo, slaat de bodemerosie overal toe, sterven er per minuut soorten uit en is er zelfs sprake van verwoestijning van de woestijnen. Tel daarbij op dat we de grondstoffen er in een steeds hoger tempo doorjagen en je hoeft geen genie te zijn om je af te vragen of dat allemaal wel goed komt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De cd heeft nog wel even

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Ditmaal voor Martijn ter Haar.

CD Collectie (Foto: Flickr/Matt Brett)De cd is op sterven na dood. Downloaden gaat het fysieke schijfje vervangen. Tenminste, dat is de algemene teneur in veel stukjes die over de muziekindustrie verschijnen. Er zijn echter nog twee dingen die de cd voorlopig in leven houden. Eén belangrijk, één minder belangrijk.

De minder belangrijke van de twee is de kwaliteit. Downloads worden slechts zelden op cd-kwaliteit aangeboden. Voor wie alleen naar mainstream pop luistert via zijn mp3-speler of computerluidsprekers maakt dat niet veel uit. Wie echter een dure stereoinstallatie heeft staan en houdt van bijvoorbeeld dubstep met zijn extreme bassen of kan genieten van het geweld op de dubbele basdrum van een deathmetaldrummer zal meer willen dan een 160 kbps mp3-bestand.

De belangrijkere reden treft niet alleen de audiofiele liefhebber met een aparte smaak, maar iedereen. Harde schijven gaan nog wel eens kapot. Als dat net de schijf is waar de voor veel geld aangeschafte muziekcollectie opstaat, dan is dat een ramp. Ja, iedereen weet wel dat back-ups essentieel zijn, maar bijna iedereen vergeet ze ook regelmatig te maken. Bovendien bestaat er al een handige vorm van back-up in de vorm van een solide plastic schijfje, dat ook nog eens mooi verpakt kan worden met extra informatie als songteksten erbij.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Spotlight: My Dying Bride; so dark, black and yet fine

Elke vrijdag laat GeenCommentaar zijn licht schijnen op een bekende of minder bekende artiest. Van politiek gedreven zanger(es) tot stevige no-nonsense rock, we bespreken elke week een spraakmakende muzikant.

My Dying Bride (Persfoto Last.fm)My Dying Bride is een van de grootste, zo niet de grootste, doom-metal bands ter wereld. Een band die al vele jaren het depressieve hart van mening zwartkijker en ras-pessimist sneller langzamer doet kloppen. Voor zij die niet ingewijd zijn in dit genre zal het een verrassing zijn, maar de muziek die My Dying Bride maakt is geen snelle gillende metal gemaakt door mannen in strakke spendex in beren vellen. Het tempo ligt tergend traag, de teksten zijn poëtisch en het gebruik van viool en keyboard wordt niet geschuwd. Maar het is boven alles vooral lood- en loodzwaar.


(Your River / Turn Loose the Swans)

Symphonaire Infernus Et Spera Empyrium
My Dying Bride behoord tot de zogenaamde grote drie, ‘The Peaceville Three‘, van de tweede generatie doom-metal bands. Deze naam refereert aan het feit dat allen bekend werden via het Peaceville label. Naast My Dying Bride waren dit Anathema en Paradise Lost. My Dying Bride de enige die nog immer bij Peaceville vertoeft en ook de enige die het genre is trouw gebleven (beide andere bands maken zelfs geen metal meer, Anathema maakt tegenwoordig prachtige Pink Floyd geïnspireerde rock en Paradise Lost speelt leentje buur bij de rock en zelfs new wave).

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Ik ben boos

Christiaan Mooiweer, oud-wethouder van Delft, schreef onderstaand stuk over privacy en het voorstel voor de database voor vingerafdrukken. Dit stuk verscheen eerder op www.ditismijnvingerafdruk.nl.Ga naar www.ditismijnvingerafdruk.nl

Ik ben boos.

Ook boos op mezelf dat ik nu pas boos ben.

Maar vooral boos om het zoveelste overheidsplan waarmee we weer wat beter in de gaten gehouden kunnen worden. Weer wordt een schepje persoonlijke ruimte afgepakt. Weer is het nodig om informatie op te slaan over mensen die niets gedaan hebben.

Vingerafdrukken
De directe aanleiding voor dit stuk is het idee om vingerafdrukken toe te voegen aan paspoorten. Of om het precies te zeggen: om een hele database aan te leggen met daarin de vingerafdrukken van elke Nederlander. Want dat is het plan. Je vingerafdruk wordt niet alleen afgenomen om op je paspoort te zetten, maar ook om die de rest van je leven op te slaan.

Misschien denk je nu: ?nou en?? Misschien denk je zelfs: ?mooi, dan worden criminelen opgepakt.? Misschien denk je: ?ach, ik heb niets te verbergen.? Lees dan even verder.

Om te beginnen: deze maatregel is niet de enige maatregel die de afgelopen 10 jaar genomen is. Op de website van Sargasso kan je een hele lijst vinden.. Eenentwintig stuks, en dit zijn alleen de meest relevante. Allerlei kleinere maatregelen staan er niet eens tussen. Bekijk die lijst een keertje. Misschien staan er zaken tussen die je niet erg vindt. Dat kan, maar ik vraag me af of je wist hoeveel gegevens al werden vastgelegd en mogen worden opgevraagd.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende