Quote du Jour – Scheuren in de ChristenUnie
“Dat doet de ChristenUnie toch zeker ook, door niet aan de Bijbelse uitgangspunten te blijven vasthouden? Dan mag ik ook mijn conclusies trekken. Ik heb uit volle overtuiging ingestemd met het partijprogramma en de uniefundering. Maar de laatste anderhalf jaar is de partij op allerlei vlakken aan het schuiven gegaan. Ik krijg het niet meer voor elkaar de ChristenUnie te vertegenwoordigen.” (ND, COC)
Raadslid Yvonne Lont stapt uit de ChristenUnie. Het niet expliciet afwijzen van homoseksuelen door haar partij is voor haar onacceptabel.
Een ChristenUnie op het pluche kent nieuwe uitdagingen, zoals het houden aan de grondwet. En dan wordt het lastig voor een partij wiens grondslag een onduidelijk boek is. Dan start de discussie wie het zuiverst in de leer is. Het verleden leert dat dit tot fragmentatie leidt. We zijn benieuwd of de CU dit proces zonder al te grote brokken zal doorlopen.
Al jaren wordt in Nederland gedebatteerd over de wijze waarop we mensen orgaandonor laten worden. In Nederland moet je je actief aanmelden, in België sta je automatisch op de lijst tenzij je daar actief bezwaar tegen maakt. Ondank alle goed bedoelde acties ten spijt zijn er in België ongeveer twee keer zo veel organen beschikbaar als in Nederland. Dit hogere aanbod redt een hoog aantal mensenlevens, zowel Belgen als Nederlanders, door wachtlijsten die in weken en maanden worden gemeten in plaats van jaren.

Het is weer eens wat anders; Mike Patton die in het Italiaans zingt. De voormalige voorman van Faith no More en momenteel van onder andere Mr Bungle, Peeping Tom en Fantômas ontdekte het Italiaanse B-filmlied dankzij de jonge filmcomponist Daniele Luppi en besloot er samen met hem een project van te maken onder de titel Mondo Cane (i.e. ‘hondse wereld’), vernoemd naar de gelijknamige documentaire van Gualtiero Jacopetti en Franco Posperi uit 1962. Het project was oorspronkelijk gemaakt voor het Angelica festival in Bologna en werd daar in 2007 uitgevoerd. Maar afgelopen donderdag stond Patton met Mondo Cane ook geprogrammeerd in een uitverkocht Paradiso, in het kader van het Holland Festival. Met zijn haren strak achterover gekamd, een zwart pak van Italiaanse snit en een sardonische glimlach bracht hij de werken van onder andere Gino Paoli, Luigi Tenco en Adriano Celentano ten gehore.
Spore: Aanschouw wat de menselijke creativiteit doet met de (software)macht om wezens te scheppen