Wanneer ik kijk hoe sinds pakweg de jaren tachtig (en ongetwijfeld daarvoor ook al) achtereenvolgende kabinetten omgaan met het bedrijfsleven, dan kan ik niet anders dan concluderen dat onze politieke machthebbers grote ondernemingen aangenamer lijken te vinden dan kleine ondernemingen. Een achterdochtig mens zou achter deze politieke stelling name een gezonde portie eigenbelang van individuele politici boven het maatschappelijk of zelfs partijbelang vermoeden. Een cynisch mens zou wellicht nog een stapje verder gaan en achter dit gedrag een belangenverstrengeling of complot tussen de top van het bedrijfsleven en de top van de grote politieke partijen vermoeden. Grote ondernemingen hebben tenslotte bestuurders en commissarissen nodig. Waar moeten al die op enig moment overbodig geworden bewindslieden tenslotte anders hun geld verdienen? Een nog verdergaande vorm van geheimzinnige machtspolitiek wordt gevormd door de Bilderbergconferenties. Tijdens deze bijeenkomsten overleggen, vaak democratisch gekozen, politieke leiders met topfiguren uit het bedrijfsleven. Hierbij wordt noch vooraf noch achteraf ooit gecommuniceerd over het besprokene. Sommigen denken dat deze conferenties als doelstelling werelddominantie hebben. Gezien het tempo waarin in de gehele westerse wereld, vaak onder dreiging van zogenaamd terrorisme, privacywetgeving wordt verkwanseld zou hier nog een kern van waarheid in kunnen zitten ook.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Het is weer feest met die subsidies de laatste tijd. Eerst natuurlijk de regelmatig terugkerende dans rondom de kunstsubsidies. Dan worden de groepen boos die muziek maken op instrumenten wiens leeftijd slechts dat van het hoogbejaarde en rijke publiek overtreft of filmfestivals waarvan er in NL eigenlijk teveel zijn maar die toch nog geld kregen voor hun inmiddels extreem commerciële activiteiten.
En toen was het deze week de beurt aan de milieuorganisaties. Die zouden toch geen geld mogen krijgen voor hun zeer vooringenomen werk? Dat kan nooit de bedoeling zijn geweest van subsidie door een “neutrale” overheid. Cramer gaat onderzoek doen om te zien of “er sprake is van een eenzijdige of onvolledige informatie of ondemocratisch gevoerd maatschappelijk debat“.
Er gaat maar liefst 8 miljoen naar die subjectieve clubs met een agenda tegen de overheid. Dat is makkelijk besparen.
Misschien kan er dan ook gekeken worden naar een andere subsidiestroom naar vooringenomen organisaties? Die stroom is minimaal 15 miljoen euro per jaar groot. En de betrokken organisaties zijn bijzonder gekleurd, brengen met regelmaat rapporten uit die alleen maar in hun straatje passen, hebben erg veel invloed op het besluitvormingsproces en krijgen het ook nog eens voor elkaar dat de overheid hun meest manipulerende mensen een riant salaris betaalt.
U snapt natuurlijk al om welke organisaties het gaat.
Het zijn de politieke partijen. Neem het CDA. Die krijgt op landelijk niveau toch al snel 2,6 miljoen euro. En dan hebben we het nog niet over het gezamenlijke salaris van de 41 kamerleden à 92.000 euro. Toch ook snel weer 4 miljoen.
Dan hebben we nog de wachtgelden, de leden van de Provinciale Staten en de leden van de gemeenteraden. Het zal me niet verbazen als alleen al het CDA op jaarbasis 50 miljoen incasseert. En dat allemaal om zo gekleurd mogelijk een oordeel te geven. Wie heeft er nou boter op zijn hoofd?
Je gaat met toch niet vertellen dat de Betuwelijn er gekomen was als alle politieke partijen verantwoord wetenschappelijk onderzoek hadden gedaan? En juist dat is een voorbeeld waarom er zoveel mogelijk verschillende belangenclubs moeten zijn om toch een beetje in de buurt van een “fair” evenwicht te komen in de besluitvorming van de overheid.
Zo’n titel trekt vast lezers die nu eindelijk eens willen weten wat al die zogenaamde wereldleiders nou toch ieder jaar bekokstoven in die geheime Bilderberggroepbijeenkomsten. Helaas worden die teleurgesteld. Omdat Bilderberg gewoon een hotelketen is, kan je er ook nog andere conferenties in houden. Zoals in dit geval de Groene Bilderberg Conferentie. En omdat er geen enkele wereldleider komt, schrijven ze een manifest om aan de wereldleiders aan te bieden.
Het idee achter de conferentie is dat de beschaving ten onder gaat als we niet snel wat doen aan een goede energiepolitiek. Nu roepen we hier ook vaker dat het slim is om Peak Oil serieus te nemen omdat de consequenties heftig kunnen zijn. Maar om nou te zeggen dat de hele beschaving in gevaar is, dat gaat wat ver.
Maar wie weet krijgt het onderwerp meer aandacht als je het langs deze weg formuleert:
Verklaring van Den Haag, manifest voor behoud van de beschaving:
Wij, wereldburgers, overwegende dat
0. Ieder mens recht heeft op geluk; geluk is individueel welbevinden, te weten welzijn, welvaart, vrijheid, leven in een rechtstaat, deel uitmaken van sociale verbanden, leven in harmonie met het verleden en in vertrouwen in de toekomst.
Mij waren ze toen eigenlijk al kwijt. Ze hadden beter met twee voeten op de aarde kunnen starten. Maar wie weet is de tekst na morgen wat beter.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Zijn de lezers nu eindelijk eens terug van vakantie, zodat ik niet meer voor de kat z’n kut hoef te schrijven?
Linksbashen gaat door
Eerst werd Duyvendak effectief weggepest en nu moet minister Cramer zich verantwoorden voor een verwijzing naar haar naam in een steunbetuiging aan het tijdschrift Bluf. Kennelijk is er een grote operatie aan de gang om linkse politici te beschadigen, zodat de gedroomde Fortuynrevolutie alsnog tot stand kan komen. Als er straks verkiezingen zijn zal de voormalige achterban van de PvdA, en dan bedoel ik natuurlijk niet de blijmoedige meiboomdansers, maar de mensen die willen halen wat er te halen valt, zich herinneren dat die linksen niet te vertrouwen zijn en massaal kiezen voor de gouden bergen van de onlustgevoelbestrijders en de onderbuikridders. Inderdaad, PVV en TON.
Het recept is bekend. De stemmingmakers van aanstormende dictaturen hebben altijd op dezelfde wijze de linkse tegenstrevers in diskrediet gebracht. Zoek een vermeende vijand en beschuldig de linksen ervan dat ze er niets tegen doen of er zelfs mee heulen. Breng linkse politici in diskrediet zodat het gevoel ontstaat dat niemand meer te vertrouwen is. En beloof vervolgens gouden bergen. Het is nu aan het fatsoenlijke deel van de journalistiek om genadeloos in het leven van alle schimmige randfiguren van de populistische (lees: gepeupel) partijen inclusief de VVD te duiken en zo veel mogelijk rioolslib op te baggeren. Er zijn immers zat figuren die, na zichzelf verrijkt te hebben, een bedrijf naar de verdommenis geholpen hebben en die nu de grand seigneur spelen in de politiek. Helaas kunnen we alleen op deze onfrisse manier voorkomen dat we straks door een TON-PVV meerderheid geregeerd en naar de knoppen geholpen worden.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Toen Geert Muller vijf jaar geleden zijn nieuwe website bedreigen.nl begon liep het niet bepaald storm. Het bedreigen van politici was een activiteit die slechts aan weinigen besteed was. De markt leek rijp voor de democratisering van het anoniem bedreigen van landelijke bestuurders, maar Muller moest de eerste jaren tot zijn spijt constateren dat het ?voor de fijnproever? bleef. Van de gemeente Driehuis kreeg hij dan ook geen subsidie voor de opstartfase. ?In die tijd hebben we zelf ook veel bedreigingen de deur uit gedaan, om te proberen het ?Flippo-effect? op gang te krijgen?, vertelt Muller.
Inmiddels is de website een goedlopend bedrijf geworden. Tientallen aanvragen stromen dagelijks binnen en de site heeft een palet aan opties ontwikkeld om politici op een originele manier agressief te bejegenen. ?Het moest makkelijk en toegankelijk worden voor consumenten. Bij ons kan je tijdens het koken even een anonieme kogelbrief versturen. Wij maken de drempel lager voor iedereen en dat spreekt mensen enorm aan?, aldus de nummer 343 uit de Quote top-500.
Bedreigen.nl heeft tegenwoordig stuntprijzen voor gestandaardiseerde e-mails, maar klanten kiezen toch vaak voor de nieuwe kogelbrieven. ?Zo?n brief is toch persoonlijker, een e-mail waarin je de kinderen van een politicus bedreigt is leuk, maar hij is makkelijk uit de inbox te verwijderen?, zegt de succesvolle ondernemer. Tot een jaar geleden stuurde het bedrijf ook verschillende ledematen zoals tenen en vingers op, maar de dienst is gestaakt omdat de vraag niet meer bij te benen was.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Republikeinse VP gelooft niet in evolutie
Niet eens een grote verrassing…
Happy Birthday, Johnny!
Beetje naïef, want de VK waait al jaren met alle politieke modewinden mee.
Ex-kraakster Natasha Gerson over de jaren tachtig
“En dan moeten wij bij onszelf te rade gaan of we ons twintig jaar geleden wel goed gedragen hebben en anderen wel genoeg ruimte hebben gegeven? Ja, daag!”
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.