WW: Eindejaarslijstjes

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland. Kerst staat voor de deur, uw WW redacteur moet net zoals al die andere bloggers ook eens beginnen met koken en maakt zich er dus weer met een Jantje van Leiden vanaf: het is weer eindejaarslijstjes-tijd! We werpen een blik bij de beste wetenschap- en technieksites om te kijken wat het beste, mooiste hipste van 2008 was. En daarvoor beginnen we bij de site van Wired. Zij publiceerden een top tien van de beste nieuwe gadgets van 2008 met daarin de beste auto's, web gadgets en bureaustoelen van het afgelopen jaar. Opvallend daar is de keuze voor de mij onbekende Nokia E71 als beste mobiele telefoon tussen al het Blackberry en iPhone geweld.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De nieuwe integratiekoers van de PvdA

Een paar weken geleden werd Ella Vogelaar op vrij oncharmante wijze uitgeleide gedaan als minister van Wonen, Werken en Integratie, naar verluidt omdat ze zo slecht communiceerde. Nu liet haar presentatie inderdaad te wensen over, maar het blijft een wat magere reden. Er lijkt vooral een verschuiving in de integratiestandpunten van de PvdA gaande.

Een interview in De Volkskrant met PvdA-voorzitter Lilianne Ploumen bevestigt dat. Ze rakelt namelijk de kwestie van de dubbele paspoorten nog maar eens op:
“Loyaliteit heeft voor mij niets met nationaliteit te maken. Maar de greep van herkomstlanden moet verdwijnen. Om Nederlander te worden moet je je oude nationaliteit in principe opgeven.”

Met de laatste zin toont ze zelf aan dat ze de eerste niet meent. Dat is leuk voor Aboutaleb en Albayrak. Met terugwerkende kracht krijgen ze nog een trap van de partijvoorzitter, nadat bij de start van het kabinet Wilders en even later Marijnissen al loyaliteit en nationaliteit aan elkaar verbonden. Ook de PvdA sluit zich hiermee aan bij het koor van provincialen, dat in een wereldomspannende samenleving een klein hoekje van prikkeldraad probeert te voorzien.

Juist door te stellen dat je geen Nederlander kunt worden met nog een andere nationaliteit “vanwege de greep van herkomstlanden”, zeg je dat mensen – al dan niet vrijwillig – minder loyaal zijn wanneer ze een tweede nationaliteit hebben. 

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Raden Maar | Ken uw volksvertegenwoordiger… (Afl. 4)

Hehhh…, wat jammer nou, maar de laatste aflevering van ons raadspelletje Raden Maar leverde geen enkele winnaar op. Maak je het spelletje eens wat moeilijker, blijkt meteen dat niemand de stem in het audiofragment herkent en dat we net zo goed het geluid van een hoop wegwaaiende zandkorrels hadden kunnen laten horen. Reaguurder Rene dacht Laetitia Griffith te horen, maar helaas Rene: die is alweer een tijdje wethouder in Amsterdam. Het warmst deze keer was reaguurder Willem, die Naïma Azough raadde met als onderwerp `het haar van Femke Halsema na een flinke regenbui`. De naam die we echter wilden horen, is Chantal Gillard met als bijbehorend onderwerp de verdwenen Tsunamigelden uit Nederland.

Aan alles komt een eind, dus ook aan te moeilijke spelletjes op Sargasso. Bij deze dus nog één keer: in het audio-fragment hieronder hoort u de stem van een van de 150 volksvertegenwoodigers uit de Tweede Kamer. Ofwel: wie raadt de juiste naam en het bijbehorende onderwerp?

Klik hier voor het audiofragment…

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Foto des Tages | ’s Werelds kleinste kerstboom?


Mijn Foto des Tages inzake ‘Europa’s grootste kerstboom’ maakte nogal wat los in de comments en in zekere zin moest ik daar bakzeil halen. Maar nu gaan we op (redelijk) zeker met de presentatie van de ‘kleinste usb-gestuurde kerstboom’. Schrale troost voor eenzame gamers, workaholics en displaced businesspeople, die toch een toefje kerstgevoel bij zich willen hebben.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een felicitatie voor Helmut Schmidt?

Het is niet leuk om iets onaardigs over iemand te zeggen op zijn verjaardag. Zodoende – gisteren is de voormalige Duitse bondskanselier Helmuth Schmidt negentig geworden. Tijdens zijn regeerperiode zwaar omstreden, is hij nu de meest gerespecteerde levende Duitse politicus. In ieder geval in de peilingen, want niet iedereen houdt van hem. Hij wordt geroemd om zijn standvastigheid en zijn berekenbaarheid – ook mooie eigenschappen voor de commandant van een concentratiekamp, aldus de linkse politicus Oskar Lafontaine.

Helmut Schmidt was een voorbode van wat we later nog veel vaker hebben gezien bij Wim Kok, Tony Blair, en Wouter Bos. In een tijd dat we in Nederland sociaal-democratie nog met Joop den Uyl associeerden, was Schmidt al een leider in de lijn van Wim Kok, Tony Blair, en Wouter Bos. Hij was een sociaal-democratisch leider die in de praktijk rechts van het midden stond. Ook in de buitenlandse politiek gold dit. Waar zijn voorganger Willy Brandt een dialoog met het Oostblok voorstond, was Schmidt een echte ´Cold Warrior´, en een enthousiast voorstander van de plaatsing van kruisraketten.

Vandaag de dag is Schmidt nog veel verder naar rechts getrokken. Hij wil de Duitse verzorgingsstaat radicaal omvormen, is een groot voorstander van kernenergie, en een principieel tegenstander van toetreding van Turkije tot de EU. Voor een links georienteerd publiek (waarmee, praktisch gesproken, de meerderheid van de GC-lezers omschreven kan worden) is Helmuth Schmidt bijna een boze droom uit het verleden. Zijn navolgers regeren echter nog altijd de wereld.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het gele gevaar

Wat global warming is voor de milieubewusten van nu, was biodiversiteit in de jaren tachtig. Als lid van de rangers, de jeugdstorm van het WNF, hield je je bezig met wilgen knotten of percelen bos ontdoen van gedumpt afval. Je meest trotste bezit was het rangers handboek, een groengekaft werkje van 276 pagina’s met het logo van de reuzenpanda voorop. Erin stonden prachtige zwart/wit tekeningen van tragisch uitgestorven diersoorten als de trekduif, de reuzenalk, Stellers zeekoe en de Kaapse quagga. Ook bedreigde soorten stonden erin (vrijwel alle walvissoorten, de reuzenpanda, de knoflookpad) en daar deed je het allemaal voor: natuurbehoud is zelfbehoud, zo leerden wij. En er verdwenen dagelijks soorten!

Bij het verdwijnen van soorten dachten we aan het kappen van het regenwoud en het doodknuppelen van zeehondjes, maar op een dag werden we geconfronteerd met bedreigingen van een geheel andere orde: invasieve soorten. Het ging concreet om de wasbeer, die op de Veluwe niks te zoeken had, maar er via import toch terecht was gekomen en zich vervolgens, als vreemdeling zelf geheel onbedreigd, ongans vrat aan de broedsels van bedreigde roof- en weidevogels, bijzondere hagedissen of zeldzame salamanders.

Een reis naar het beeldschone merengebied van Argentinië, tussen de plaatsen Bariloche en San Martin de los Andes, schudde de world wildlife ranger weer even wakker. De bergen stonden in een hardgele bloei die het prachtig deed op foto’s met blauwe lucht en groene bomen. Bedrieglijk mooi, want die gele plant was zonder twijfel brem, de kanker onder de planten, die overal ongeremd woekert. Als invasieve soort is brem berucht in bijvoorbeeld Nieuw-Zeeland en zijn er programma’s om de plant te bestrijden. Brem werd in de negentiende eeuw naar het land gehaald omdat het zo’n mooie en makkelijke plant was.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Quote du Jour | Dagkoersen

“Wij houden niet van dagkoersen, dat levert onrust op”

Als reactie op de opmerkingen van Wellink, dat de economie wel eens flink meer zou kunnen krimpen dan 0.75%, meldt het CPB gewoon bij haar recente voorspelling van 0.75% economische krimp te blijven.

Natuurlijk biedt het duidelijkheid en rust als de betrokkenen bij een crisis rust bieden, maar het krimpen van de economie is niet zo acuut dat Balkenende, Bos en Wellink opgetrommeld moeten worden om gezamenlijk wat te verklaren. En dus roept ieder zijn eigen verhaal, met voor Wellink zeer convenient, goed getimede ondersteunende opmerkingen van Ruding.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Vorige Volgende