Eerlijk zeggen: gefeliciteerd, PowNed. Vezelrijke en groene programmamakers kunnen kennelijk niet met de administratie overweg, hoe graag we het ook zouden willen. Daarom een leuke suggestie voor PowNed: neem enkele Llink-medewerkers over! Floortje Dessing mag dan voor PowNed op Reis het Mediapark in Hilversum-Noord afstruinen naar exotische aapsoorten zoals de Rechtslikkende Dominique en uitheemse plantsoorten, zoals de microfoon met roze plopkap.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
‘De ondraaglijke lafheid van het medium.’ Deze leus kwam op toen ik de aankondigingen zag van twee docu’s die komende dagen te zien zijn op de Nederlandse televisie. De VPRO zendt ‘Voor de vrede’ uit, over het wel en wee van veteranen. Jongerenzender BNN zendt ‘Met Patrick in Uruzgan’ uit, waarin Nederlandse militairen in Afghanistan worden gevolgd.
Nu wil ik niet de docu’s afkraken. Ik denk dat ze best integer zijn gemaakt. Met visie, gevoel en de wens om iets moois te maken wat beklijft. Het gaat me in dit geval ook niet om de inhoud.
Het gaat me om de onderwerpkeuze. Waarom moeten er wéér docu’s worden getoond over hoe goed ‘onze’ militaire missies het doen in het buitenland. Hoe gemotiveerd ‘onze’ jongens en meisjes zijn. Mijn vraag is: waarom moet het wéér gaan over hún angsten, hún gebrek aan comfort, hún tranen –noem maar op.
Waar blijven de reportages over die andere zijde? Over de dingen die we misschien níet goed doen? Neem Irak en Afghanistan. Wáár zijn de tranen van wat we aanrichten? Wáár blijft de interesse over wat we hebben achtergelaten? De onschuldige doden? De onschuldige gewonden, het weggegooide belastinggeld ter waarde van miljoenen euro’s?
Het was even stil na de productie van de nieuwsbrieven vanaf het Wereld Sociaal Forum in Brazilie, begin februari, maar hier is dan weer een verse lading artikelen uit de hele wereld, met een grote dosis Nobelprijswinnaars, een crisisbestendige auto en nog wat andere zaken. Veel leesplezier.
De volgende nieuwsbrief verschijnt medio april.
• Wat zeg ik?
Unesco presenteert de Atlas van Bedreigde Talen, samengesteld door dertig taalkundigen. Het zijn er ongeveer 2500 in de hele wereld, verdeeld over vijf categorieën: ‘situatie onveilig’, ‘met zekerheid bedreigd’, ‘ernstig bedreigd’, ‘in kritieke mate bedreigd’ en ‘uitgestorven’.
• Arme mensen worden rijk — en weer arm
Wat gebeurt er met de kersverse middenklasse in ontwikkelingslanden nu de crisis daar een gat slaat in de zo moeizaam opgebouwde, zojuist verworven welvaart? The Economist legt het uit.
• Amartya Sen: maatschappelijk verantwoord kapitalisme
En nog een echte Nobelprijswinnaar: Amartya Sen over de crisis en hoe nu verder. Er is geen nieuw soort kapitalisme nodig, zegt hij, eerder een goed besef van wat kapitalisme werkelijk inhoudt. Hij bepleit een terugkeer naar de maatschappelijke verantwoordelijkheden die ondernemers een halve eeuw geleden nog doodnormaal vonden.
• Paul Krugman over de crisis — een video
Nobelprijswinnaar Paul Krugman praat in deze video uitgebreid over de oorzaken en gevolgen van de crisis, iets wat hij definieert als een festival van tegenstellingen. Zo is sparen altijd een verdienste geweest, maar werd Amerikanen tot voor kort vooral aangeraden te gaan winkelen als het economisch even tegenzat.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
In een auto zitten waarin is gerookt is verschrikkelijk goor, vind ik. Sommige autorokers proberen er nog wat aan te doen door een raampje open te draaien en de peuk daar zo dicht mogelijk bij te houden, hopende dat de rook naar buiten verdwijnt. Helaas voor hen verdwijnt de rook dan over het algemeen richting de achterbank, en is de sigaret drie keer zo snel uitgebrand.
Jammer voor de autoroker zou je zeggen, op meerdere manieren. Zo zit hij zelf in de stank, heeft hij hogere sigarettenkosten, is zijn auto minder waard dan een auto waarin niet gerookt is en zal de Gemiddelde Nederlander niet graag bij hem in de auto zitten.
Maar goed, dat is zijn probleem, toch? Nou nee, want het blijkt dat roken in de auto ook nog eens hartstikke gevaarlijk is. Zo’n stokje leidt namelijk maar af van het verkeer.
En dus gaat Nederland, de betuttelingsridders voorop, ervoor: roken in de auto moet verboden worden. Over betutteling gesproken: als we zo gaan beginnen kunnen we neuspeuteren, handsfree bellen, naar reclameborden kijken, een snoepje pakken en praten met je bijrijder ook wel verbieden.
Ik kan met veel regelgeving meekomen, maar mocht dit ook daadwerkelijk doorgevoerd worden, dan geef ik de pijp aan Maarten.
Ja hoor, iedereen blijkt er altijd al voor gewaarschuwd te hebben. Het Europese parlement heeft voorgesteld om alle mensen te chippen. Zij krijgen een piepklein chipje onder de huid, waarop hun persoonsgegevens staan (op een plek die iedereen nog heeft, bijv. op het borstbeen). Dit om de enorme fraude met persoonsidentificatie tegen te gaan. Iedereen roept om het hardst Big Brother en zo. Maar eerlijk gezegd weet ik niet zo goed wat ik ervan moet denken. Aan de ene kant moet je nu ook al je identiteitsbewijs altijd kunnen tonen, zelfs in je eigen huis of, nog erger, in je eigen bed. Dus zo’n chipje zou erg handig zijn. Bovendien is er niks mis mee dat je kunt aantonen dat je bent die je beweert te zijn. Maar aan de andere kant kan er natuurlijk net zo goed mee geknoeid worden. Wat let de onderwereld om de chip na te maken en door een specialist in te laten bouwen. Of ze maken een apparaatje dat de data op de chip gewoon vervangt. Officieel zou dat niet kunnen, maar dat zeiden ze vroeger ook van de OV-kaart. Het is algemeen bekend dat 20% van de reizigers veel goedkoper reist met vervalste kaarten. Ik doe dus niet mee met de demonstratie volgende week zaterdag. Ik heb trouwens ook een wedstrijd dan.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“We can allow climate change to wreak unnatural havoc or we can create jobs preventing its worse effects. We can hand over the jobs of the 21st century to our competitors, or we can create those jobs right here in America.”
President Obama, vorige week tijdens een bijeenkomst van investeerders in groene energie.
Maurice de Hoax: PVV op 32 zetels
Je ontrekken aan het democratische proces levert democratische zetels op.
ToN: 2e jaargang – week 13 ? de week van Rita
Het is weer weekend, dus dat betekent weer een nieuwe ‘Week van Rita’.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.