De democratie van wederzijds wantrouwen

De dag na de verkiezingen van 1997 nam Tony Blair als kersverse premier zijn intrek in 10 Downing Street. Een paar uur daarvoor maakte voorganger John Major zijn aftreden bekend. Hij ging cricket kijken met zijn gezin. De voortvarendheid waarmee kabinetten in het Verenigd Koninkrijk wisselen heeft natuurlijk alles te maken met het politieke systeem, waarin één van de twee dominante partijen erg vlot een parlementaire meerderheid kan halen. De oppositie loopt zich al jaren warm, ontwikkelt plannen voor de termijn waarin zij wil regeren en heeft met het schaduwkabinet ook al de mensen klaar staan die dat beleid kunnen uitvoeren. In ons kleine coalitieland gaat dat allemaal heel anders. Maar weinig kabinetten halen de eindstreep, waardoor het land tot ver na nieuwe verkiezingen wordt bestuurd door een kabinet dat geen steun van een parlementaire meerderheid geniet. Zo kende Nederland in de tijd tussen de verkiezingen van mei 2002 en juni 2010 vier kabinetten-Balkenende, waarvan er drie zijn gevallen. In totaal hebben demissionaire kabinetten gedurende die acht jaar 21 maanden op de winkel gepast. Als je de honderddagentoernee van het vierde kabinet-Balkenende meetelt (is er echt een reden om dat niet te doen?), is dat ruim twee jaar. Mark Rutte, die tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen van 2009 een motie van wantrouwen tegen het kabinet indiende omdat het 'feitelijk demissionair' zou zijn, telt daar ongetwijfeld nog eens vijf maanden bij op.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

SP: Roemer: “VVD moet toontje lager zingen”

SP: Roemer: “VVD moet toontje lager zingen”

Dat zei SP-leider Emile Roemer in zijn eerste optreden als fractievoorzitter in de Tweede Kamer. De VVD moet volgens Roemer een toontje lager zingen. De SP-kopman verweet de VVD de rekening van de crisis te leggen bij ouderen, zieken, studenten en de laagste inkomens: “Ik hoor de heer Rutte de laatste dagen hard zoemen, maar dat klinkt toch vooral als een mug die de malaria wil bestrijden.”

Roemer vroeg minister-president Balkenende om terug te kijken op zijn kabinetten: “Hoe kijkt de minister-president terug op al die jaren Balkenende? Ik tel maar eens wat: vier mislukte kabinetten, met vijf verschillende partijen, twee mislukte oorlogen en één catastrofale crisis. Als het dan nog geen tijd is voor een grote schoonmaak, dan ben ik benieuwd hoe uw keuken eruit ziet.”

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Radicalisme als levensfase

[qvdd]

“Het heeft veelal te maken met identiteitsvorming en het afzetten tegen de maatschappij. […] Dat zie je heel vaak. Dan is het een fase in je leven. Vaak staan ze er halverwege de twintig weer anders in. Dan maak je weer andere keuzes en ga je denken aan gezinsvorming.”

Aldus voorzitter Farid Azarkan van het Samenwerkingsverband Marokkaanse Nederlanders, die zich niet zo heel druk maakt om radicalisme. Lees hier het interview op NU.nl.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verstrikt in het net

check in/check uitWie volledig vasthoudt aan privacy, wordt niet gekend, heeft geen toegang en krijgt geen informatie. Welkom in het net.

Privacy is hot. Het verzet tegen het Elektronisch Patiënten Dossier, rekeningrijden, OV-chipkaart, de centrale database met vingerafdrukken en gelaatscans groeit. Vandaag zijn twee boeken uitgekomen die een fris perspectief bieden op deze discussies.

Van het Rathenau Instituut verschijnt het boek Check in / Check uit. De digitalisering van de openbare ruimte. ,,Dit laat zien dat de informatiesamenleving een nieuwe fase ingaat waarin de openbare ruimte steeds verder digitaliseert. Dagelijkse handelingen als betalen, door de OV-poortjes lopen en autorijden, worden steeds meer vastgelegd. Onze digitale identiteit wordt daarmee steeds ‘rijker’. Dat biedt interessante mogelijkheden, bijvoorbeeld voor marketing of opsporing. Er zijn echter ook risico’s: verlies van anonimiteit, misbruik van persoonsgegevens en systeemdwang’’, aldus het Rathenau.

Het huidige privacydebat richt zich nog veel op het opslaan van gegevens, het al dan niet te verbergen hebben van persoonlijke informatie. Het goede van Check in/Check uit is de groeiende informatiehonger wordt ingebed in het krachtenspel waar burgers/klanten, bedrijven en overheden in verwikkeld zijn.

De auteurs volgen daarvoor twee ‘discoursen’. Ten eerste dat van ‘empowerment’, of anders gezegd, in hoeverre de beloften van de informatierevolutie voor de burger uitkomen. Wat hebben wij aan al die nieuwe techniek en het verstrekken van persoonsgegevens? Er wordt terecht geconstateerd dat die persoonsgegevens in toenemende mate bepaalt of je toegang hebt tot ruimtes (stations, wegen, gebouwen, winkels etc.), diensten (verzekeringen, financiële producten, facebook) en goederen. Je kunt dat ook omdraaien. Wie die gegevens niet verstrekt of niet aan het gewenste profiel voldoet, wordt uitgesloten of gestraft. Wie anoniem met de trein wil reizen, loopt kortingen mis.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wisdom of the Krauts: “de hanze euro”

Vanochtend zette de pampieren nrc.next op haar voorpagina de zwanezang in voor de euro. “Het was te verwachten. De euro wordt snel minder waard. En daarmee lijkt de droom te verdwijnen dat de Europese munt een voorname rol zou spelen in de wereldeconomie”. In het bijbehorende artikel (niet online) wordt ingegaan op de zwaktes van de euro: geen politieke unie, onvoldoende mobiliteit van arbeid en kapitaal binnen de eurozone én geen federale herverdeling van de welvaart. Zo blijven de noordelijke landen geld lenen aan de zuidelijke landen. Kortom te weinig Europa en dat wreekt zich nu.

In Duitsland het land met een sterke exportpositie en handelsoverschotten: de financiële kurk van de eurozone, denkt men nu al hardop aan het openbreken van de eurozone. Griekenland, Spanje, Portugal en andere zwakke rommelige boekhoudingen eruit. De helft van het duitse Volksempfinden wil inmiddels de deutschmark terug. Dat laatste zou wel weer erg terug bij af zijn. Persoonlijk moet ik er niet aan denken weer te betalen met die weird guilders en bij een pitsstop op de péage eerst te moeten pinnen (burgerman besonjes). Maar macro-economisch gezien is het opheffen van de euro -ondanks de huidige problemen- ook geen verstandige zet. Misschien is er een middenweg? Een tijdelijke opsplitsing van de eurozone met het oprichten van de hanze euro? Duitsland, Nederland, Oostenrijk, Finland en Estland zijn dan de voor de handliggende kandidaten. Maar staat deze noordelijke euro toch niet sterker met óók Frankrijk, Tsjechië en Slovenië erin? En Ierland en België dan, zijn zij al opgegeven? De Poolse economie is nauwelijks getroffen door de crisis, die zloty moet dus maar snel een hanze euro worden, toch?

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende