Steeph

Vandaag een uitgebreid rapport over de kansspelproblematiek in Nederland. Dit rapport is alweer twee weken oud.
Bij het uitkomen van het rapport melden de nieuwsmedia doodleuk “Sterke daling gokverslaafden”. Maar die conclusie kan je helemaal niet trekken uit het rapport (zie hoofdstuk 8). Er is sprake van verschillende manieren van schatten. En de schatting van dit rapport valt lager uit. Meer niet.
Het is echter wel interessant om te zien hoe zoiets dan in de media komt. En je kan je afvragen wat dan meer effect heeft op het gedrag van politici. De inhoud van het rapport of het beeld dat geschetst is in de media.
Het rapport is overigens behoorlijk kritisch over het overheidsbeleid op het terein van kansspelen. In 7.5 staat bijvoorbeeld:
“De meest genoemde kritiek op het Nederlandse kansspelbeleid is dat het beleid eerder gebaseerd is op gevoelens en meningen dan op feiten: “kansspelbeleid gaat door de maag in plaats van door de hersenen”. Over het algemeen vindt men dat de aannamen achter het beleid niet onlogisch lijken, maar men geeft tevens aan het bezwaarlijk te vinden dat zij op common sense berusten en (veelal) niet of in beperkte mate wetenschappelijk gefundeerd zijn.”

Ik vraag me af of er nog iets gaat gebeuren met alle energie die in het rapport gestopt is. De aanbeveling tot een intergraal (landelijk) beleid, is nogal een open deur in mijn ogen. Maar of die ook ingetrapt wordt?

Voorlopig een iets andere opzet. De terugkoppeling gisteren en wat mailwisseling zetten mij aan tot experimenteren. De veranderingen:
– Een sprekende titel
– 1 stuk in de schijnwerpers
– Een lijstje met leesvoer
Kijken hoe dit uitpakt.

De kamer heeft, bij monde van het presidium, een interessante zet gedaan. Ze stellen voor dat alles wat beleidsmatig onder de noemer “eergerelateerd geweld” valt, als één groot en samenhangend project opgepakt wordt.
Dit zou de ministeries ertoe dwingen de zaken meer samen aan te pakken. En het zou ervoor kunnen zorgen dat er beter afgerekend kan worden op (tussentijdse) resultaten. Een groot project heeft immers tegenwoordig een bijzondere status in de kamer.
Hoewel het misschien een beetje misbruik maken is van het nieuwe begrip “groot project”, is het wel een goede zet.
Dit onderwerp verdient meer aandacht, al was het maar om boven tafel te krijgen hoe omvangrijk het nu eigenlijk is.
Ook wordt hiermee volgens mij tegemoet gekomen aan de wensen van mvr Ayaan. Want genitale verminking wordt ook onder eergerelateerd geweld geplaatst.
Nu is de grote vraag, wat moet en gaat de regering met dit verzoek doen?

Interessant leesvoer:
De definitieve wet WIA waar zoveel om te doen is. Getekend door Hare Majesteit.
Antwoorden op vragen over de cultuurnota. Voer voor discussies.
Rapport over de stand zaken mbt zwemvaardigheid. Iets wat vroeger heel normaal was, moet nu ineens ingewikkeld.

Voordat ik begin een vraag. Leest u deze stukjes? Zo ja, wat vindt u er eigenlijk van?

Het puntenrijbewijs gaat er komen. Maar dat even terzijde, hier het advies van de Raad van State over de wetswijziging die daarvoor nodig is. Het volgende zin valt me daarbij op:
“Gelet op enerzijds het ontbreken in de memorie van toelichting van harde gegevens die wijzen op een concreet probleem in de huidige praktijk van de berechting van recidive in het verkeer met rijontzegging als sanctie, voor welk probleem een stelsel als voorgesteld een oplossing zou bieden…”
Gaat de RvS hier niet buiten haar boekje? Zij geeft toch alleen advies over de correctheid van het voorstel en of het niet strijdig is met de grondwet? In die zin betwijfelen ze de motivatie volgens mij. Dat is toch niet aan hun? Of zie ik dit verkeerd.

Het volgende verslag van een debat over kinderopvang zet ik hier alleen maar neer vanwege het volgende zinnetje van mvr Smilde (CDA):
“De kinderopvang is inmiddels een volwassen bedrijfstak.”
Waarom moet ik hierbij nou gelijk denken aan de bio-industrie? Als het er nog niet op lijkt, wordt het met regeltjes wel die kant op gedwongen. Meer, gezonder, veiliger, sneller, maar wel voor hetzelfde geld.