Steeph

ACHTERGROND - Ook na de nieuwe rapportage van een werkgroep van het IPCC kwamen er diverse geluiden als zou de samenvatting erg politiek ingevuld zijn. Meestal met de suggestie dat de politiek het klimaatprobleem aandikt voor eigen doeleinden. Het omgekeerde blijkt het geval.

Werkgroep III van het IPCC gaat over mogelijke maatregelen om de klimaatverandering te minimaliseren. Denk hierbij dus aan zaken als het Kyoto-protocol. Deze mogelijke maatregelen zijn tweejaarlijks onderdeel van de internationale onderhandelingen van de UN.

Een van de voorzitters van een deelcommissie, Robert Stavins, doet nu een boekje open over hoe het werkelijk gaat. Kort samengevat, de politici van alle landen laten alles uit de samenvatting halen wat maar tot verplichtingen zou leiden. En in de woorden van dhr Stavins wordt een “Summary for Policymakers” dan eigenlijk een “Summary by Policymakers”

Ter illustratie van dit punt hieronder eerst een deel uit de draft opgesteld door de wetenschappers en het IPCC, gevolgd door datzelfde stuk na interventie van de politiek zoals het uiteindelijk publiek werd.

Dus van dit:

Recent UNFCCC negotiations have sought to include more ambitious contributions from the countries with commitments under the Kyoto Protocol, mitigation contributions from a broader set of countries, and new finance and technology mechanisms. Under the 2010 Cancún Agreement, developed countries formalized voluntary pledges of quantified, economywide emission reduction targets and some developing countries formalized voluntary pledges to mitigation actions. The distributional impact of the agreement will depend in part on the magnitude and sources of financing, although the scientific literature on this point is limited, because financing mechanisms are evolving more rapidly than respective scientific assessments (low evidence; low agreement).
Under the 2011 Durban Platform for Enhanced Action, delegates agreed to craft a future legal regime that would be ‘applicable to all Parties … under the Convention’ and would include substantial new financial support and technology arrangements to benefit developing countries, but the delegates did not specify means for achieving those ends. [13.5.1.1, 13.13.1.3, 16.2.1.1]