Steeph

Vorig jaar was er in de VS veel aandacht voor het stuk “The Death of environmentalism“. Daarin werd beschreven hoe beroerd weinig er tot stand was gebracht in de strijd voor een beter milieu aldaar. Maar hoe staat het er voor in Nederland? Gaat het er hier eigenlijk wel beter aan toe? Niet dus.
In Nederland hebben de verschillende milieuorganisaties gezamenlijk vele miljoenen leden. Maar ze vertalen dat de laatste 15 jaar niet meer naar significante resultaten. De milieubeweging is een te verwaarlozen factor geworden op maatschappelijk vlak. Eigenlijk kan je gerust zeggen dat de milieubeweging op sterven na dood is.

Waarom is dit zo?

Heel eenvoudig, de feiten spreken voor zich. Op alle grote issues op milieugebied van de laatste jaren heeft de milieubeweging verloren:
Kerncentrale Borselle blijft open, de vijfde baan op Schiphol is er gekomen en het vliegverkeer neemt nog steeds toe, er zijn heel veel meer auto’s in Nederland gekomen die nauwelijks zuiniger zijn gaan rijden dus wel heel veel meer brandstof bij elkaar verbruiken, er is meer asfalt gekomen, het Groene Hart wordt langzaam steeds kleiner, de overbevissing van de zee gaat door, het boren onder de Waddenzee wordt toegestaan, de Betuwelijn is dwars door natuurgebieden aangelegd, de bio-industrie bloeit voort, Nederland ligt hopeloos achter qua productie van alternatieve energie, de energiegrootverbruikers (en vervuilers) krijgen nog steeds heel veel korting op de stroomprijs, de Kyoto normen zullen maar net gehaald worden terwijl die eigenlijk bij lange na niet voldoende zijn om het tij te keren, de hoeveelheid afval die we produceren blijft onverminderd hoog en het energieverbruik stijgt nog steeds.