Gaat door het leven als Stephan Okhuijsen.
Studeerde ooit wiskunde/informatica en later ook nog even filosofie. Maar zonder resultaat. Lang werkzaam in de ICT als project/programma/interim manager. En doet nu ook nog wat datadingen via Datagraver.
Bestuurlijk actief geweest in een sportvereniging, een jongerenvereniging, een journalistenvereniging, in alle lagen van de organisatie van de SP en nu weer op een school.
Bloggend opgevallen met zijn serie over de Europese Grondwet. Daar nooit meer van hersteld.
Houdt zich bezig met alternatieven voor het huidige politieke en maatschappelijke systeem, klimaat en privacy.
Nieuwsjunk, datamartelaar en informatieverslinder. Online sinds 1993.
Was ook even columnist bij RTLZ.
Mastodon: https://mastodon.green/@Steeph
Three strikes and you’re what?
In Amerika kennen ze in verschillende staten sinds enige jaren de zogenaamde “Three strikes and you’re out” wet. Die is lekker makkelijk te begrijpen. Bega drie overtredingen en na de derde zit je levenslang in de gevangenis. Ook al was de derde diefstal van een reep chocola.
Over het effect van de wet bestaan uiteraard verschillende meningen. Maar het heeft er vast toe bijgedragen dat nu meer dan 1 op de 100 volwassenen aldaar in de gevangenis zit.
Los daarvan, is het natuurlijk een wet die lekker bekt. Dat moeten ze bij de VVD ook gedacht hebben. Criminaliteit en veiligheid zijn hot, daar moet iets mee gebeuren! Dus toen de Teldersstichting met hun aanbeveling over de bestrijding van criminaliteit aan de slag ging, hebben ze dat er ook maar in gestopt.
Aangezien het Amerikaanse voorbeeld in Nederland tot teveel controverse zou leiden, hebben ze een variant gemaakt:
Three strikes, maximum punishment.
Na drie veroordelingen bepaalt het gemiddelde van de optelsom van de wettelijke strafmaxima voor de drie delicten de maximale straf die op dat moment onherroepelijk volgt.
Mij waren ze bij “optelsom” al kwijt. Maar ik ben blij te lezen dat ze bij de VVD het idee van het spreken in Jip en Janneke taal nu definitief hebben losgelaten.
Kunst op zondag – Victoria Foroponova
Victoria Foroponova, Ping Pong Ball Manipulation, 2007
Verplicht literatuur lezen
“Zonder literatuur was en is het leven een kalere bedoening. Het zou de minister van Onderwijs sieren als hij acuut ingreep. Boekenkasten terug in het klaslokaal. Ellenlange boekenlijsten verplicht, in tenminste drie moderne westerse talen. Ontsla de literatuurvijandige leraar en infecteer jonge geesten met de levenslange afwijking die lezen heet.”
Aldus Nausicaa Marbe vandaag in de Volkskrant*.
Het is weer boekenweektijd en we worden doodgegooid met oude schrijvers en mensen die zeker weten dat boeken lezen een eerste levensbehoefte is. Dat wil zeggen, Nederlandschtalige Literatuur Lezen (let op de hoofdletters).
Zoals zo vaak gebeurd met mensen in een bepaalde elite wordt ook hier weer de eigen gekleurde visie op de werkelijkheid geprojecteerd op de rest van de menschheid. Dat tien procent van de Nederlanders masochistisch genoeg is om door grijze en grauwe literatuur geen te graven op zoek naar de sierlijke stijlfiguren die steeds afleiden van het werkelijke verhaal, wil nog niet zeggen dat je dit door de strot van de overige negentig procent moet drukken.
Uit eigen ervaring kan ik u vertellen dat ik als veellezer indertijd (3 boeken per week) voor zeker twintig jaar genezen was van alles dat rook Nederlandsche Literatuur na het doorworstelen van de verplichte saaie en droge kost.
De verkoop van een oorlog: Irak
Volgende week is het vijf jaar geleden dat de oorlog in Irak begon. De VPRO besteedt daar in verschillende Tegenlicht uitzendingen aandacht aan. Aanstaande maandag (20:55 uur) gaat het over hoe die oorlog verkocht werd. Een van cruciale momenten van de verkoop was bij het optreden van Colin Powell in de VN. Achteraf weten we dat de informatie niet goed was, maar hoeveel het om de “show” draaide, maakt de documentaire pas echt goed duidelijk.
Daarnaast is er uitgebreid aandacht voor het circus in het perscentrum van Doha. Dat was niets anders dan een decor om de grootsheid van de Amerikaanse macht te tonen. Wat tot gevolg had dat alles en iedereen ondergeschikt was aan de beeldvorming. Zo werd de Nederlandse militair Jan Blom gebruikt als decorvulling om het beeld evenwichtig te maken en de indruk te geven dat het echt om de “coalition of the willing” ging. Zelfs de Britten hadden hier geen enkele rol in.
(link)
Veel van de betrokken mensen in de documentaire hebben zichtbaar moeite met het feit dat ze op basis van leugens meegewerkt hebben aan een oorlog. De waarheid doet pijn.
In Nederland mag er nog steeds niet gesproken worden over onze rol in dit debacle. Gegeven de ernst van de gevolgen van de gedoogsteun is dit zeer te betreuren. Zo kan je niet aan de indruk ontsnappen dat we eigenlijk medeplichtig waren aan schendingen van verschillende internationale verdagen en dat het daarom in de doofpot gestopt wordt.
Het is weer PI-dag
Vrijdag Vraag – Tijdsgewricht

Welke naam / omschrijving / term zou U aan het huidige tijdsgewricht geven?
(Denk interbellum, koude oorlog, etc….)

Het is weer PI-dag!