Salvador Dali, illustraties bij Alice in Wonderland, 1969
Nu kende ik toch veel werk van Dali, maar dit was ik nog niet tegen gekomen.
Verkiezingen voor het Europees Parlement zijn niet zo eenvoudig. Vooral niet omdat veel mensen niet weten waarvoor ze nou eigenlijk kiezen. Europa is in het leven geroepen om die dingen te doen die de individuele landen niet goed kunnen regelen. Het fraaie begrip “subsidiariteit” is hier van toepassing.
Maar de kieswijzers houden hier nog geen rekening mee. In de waan ziet u twee kieswijzers. Beide hebben een vraag over het zelfde onderwerp:
1: De EU moet zich inzetten voor erkenning van het homohuwelijk in alle lidstaten.
2: Het homohuwelijk (openstelling van het burgerlijk huwelijk voor stellen van hetzelfde geslacht) is een goede zaak.
Op het eerste heb ik “oneens” geantwoord, op de tweede “mee eens”. Dat klinkt tegenstrijdig, maar dat is het niet. Ik ben namelijk voor het homohuwelijk, maar ik vind het geen taak van Europa om hier regelgeving over af te dwingen.
Echter, de tweede stemwijzer maakt dit onderscheid niet en stuurt me dus naar verschillende partijen op basis van de verschillende antwoorden. Hoeveel mensen zullen zich dit realiseren en het verkeerde stemadvies overnemen?
De kop van het persbericht is duidelijk: “12% minder brandstofverbruik door navigatiesysteem“. Dat is fantastisch! Iedereen verplicht zo’n ding. Je verdient het in een jaar terug en de overheid haalt ineens zonder moeite de komende jaren haar CO2-reductiedoelstellingen. Feest!
Toch?
Mmmm, toch maar eens goed kijken naar dat onderzoek voor de zekerheid en zien hoe zich dat vertaalt naar onze werkelijkheid van alle dag.
Dan blijkt dat er toch wat kanttekeningen te plaatsen zijn. De studie is gehouden in twee grote Duitse steden. Stadsverkeer heeft toch een ander karakter dan het reizen tussen steden zoals dat in Nederland veel plaatsvindt. Het is dus maar de vraag of het onderzoek representatief is voor al het rijgedrag, met name in Nederland.
Vervolgens staat er dat de proef uit 2100 individuele ritjes bestond over een totale afstand van 20.000 kilometer. Dat betekent dat de gemiddelde rit minder dan 10 kilometer was. Zo uit mijn hoofd is de gemiddelde autorit in Nederland al iets meer dan 15 kilometer. Daarnaast was het onderzoek gesplitst in drie groepen. Dus dat zou betekenen dat iedere groep ongeveer 700 ritjes maakte. Niet zo’n hele grote steekproef dus.
Maar projecteer het eens op de eigen situatie. De conclusie van het onderzoek is dat je dan bij 20.000 kilometer in een jaar rijden (dat doen redelijk wat mensen) je 2.500 kilometer niet hoeft te rijden.
Hoe vaak rijdt u een route die u niet kent? Waarschijnlijk is 70% het vaste woonwerkverkeer waar voor de meeste mensen weinig meer te optimaliseren valt. Dan is nog eens 10% familie en kennissen die u bezoekt. Blijft over 4000 kilometer per jaar op nieuwe en onbekende routes. Heel moeilijk om daar 2500 kilometer vanaf te halen, zoals het onderzoek stelt.
Staat de beloning van de nieuwe baas van Aedes, 200.000 euro per jaar voor drie dagen in de week werk, in verhouding tot de prestaties die hij daarvoor moet leveren en de kwaliteiten die hij daarvoor in huis moet hebben?
Twee groepen berichten deze week waren bij mij de druppels die de emmer deden overlopen. De eerste betrof de reacties op het besluit van de AFM om bij verstrekking van hypotheken oversluiting te verbieden. De bouw, de hypotheekverstrekkers en de politiek doken er gelijk op. Het was te belachelijk voor woorden en een doodsteek voor de starters op de woningmarkt. Mag je niet doen in deze toch al moeilijke tijden.
De tweede groep berichten kwam als gevolg van de uitspraken van het IMF. Die gaven aan dat de vooruitzichten voor de economie iets beter werden, maar dat de banken nog veel meer slechte leningen hadden dan voorzien. Hiervoor zouden de overheden geld moeten vrijmaken om alsnog financiele instabiliteit te voorkomen. Een paar honderd miljard zou toch snel nodig zijn.
Samengevat: fiscaal onverantwoord gedrag moet je vooral blijven steunen.
Maar daar ben ik het dus niet mee eens.
Laat ik eerst aangeven dat ik mezelf zie als fiscaal conservatief wat betreft mijn eigen financiën. Ik leen niet tenzij zich extreme omstandigheden voordoen en ik wil nooit een hypotheek die meer bedraagt dan 75% van de WOZ waarde. Een verbouwing doe ik pas na sparen, idem bij grote aanschaffen. Mijn pensioen wordt weliswaar voor een deel in aandelen belegd, maar daarbij heb ik voor de meest voorzichtige opties gekozen.
En ik vind dat heel normaal. Ook al werd ik de laatste tien jaar door diverse mensen beschimpt omdat ik niet het maximale “uit de markt en de belastingen” haalde.
