Kunst op zondag | Javier Marin

Javier Marin, Corazon resina, 1999.
Binnenkort in Den Haag.

Javier Marin, Corazon resina, 1999.
Binnenkort in Den Haag.
“…dit is niet, zoals in de jaren zestig en zeventig, een maakbaarheid gericht op emancipatie, vooruitgang en solidariteit, maar een die in het teken staat van surveillance, controle, misdaad- en terreurpreventie, bewaking, zero tolerance, spreidingsbeleid, inperking van privacy, kortweg: van herstel van een autoritaire, gesloten samenleving”
Citaat uit het boek De Nieuwe Wanorde van René Boomkens, aangehaald in de column van Marc Chavannes over het onrealistisch en gevaarlijke streven naar een risicoloze en volledig veilige samenleving.
Misschien maar eens lezen dat boek.

Heeft de dag van de arbeid, 1 mei, nog waarde?
Het is weer zover, menig Nederlander krijgt vandaag een lintje. Een paar duizend zijn zo uitgegeven. Maar worden die ook terecht uitgegeven?
Ik gun iedereen erkenning voor bijzondere prestaties. Maar wie bepaalt of iets wel of niet een bijzondere prestaties is? Bij de lintjesregen is het, op een paar uitzonderingen op landelijk niveau na, zo dat iemand een lintje krijgt op voordracht. Iemand uit de omgeving van de persoon moet het initiatief nemen om de procedure te starten voor zo’n lintje.
En daar zit al de eerste filter. Het is niet de prestatie zelf die bepalend is voor het in aanmerking komen voor een lintje maar het feit of er mensen zijn die het je gunnen. En dan moeten die mensen ook nog eens voldoende vrije tijd hebben om het allemaal ruim van te voren in gang te zetten.
Dat betekent dat veel van de bijzondere prestaties in dit land nooit op gepaste wijze aandacht krijgen. Culturele factoren en willekeur spelen een grotere rol. Een eenzame vrouw die voor veel verschillende liefdadigheidsorganisaties jaarlijks geld ophaalt en misschien al meer heeft binnen gehaald dan Bernard ooit voor het Wereldnatuurfonds, zal zelden op het bordes van het gemeentehuis staan. Al helemaal niet als ze een kleurtje heeft.
Tijd dus om dit systeem overboord te gooien, bijvoorbeeld als Beatrix opstapt. Maar misschien is het dan wel aardig om het te vervangen door een ander systeem dat eerlijker is. Suggesties zijn welkom.
Niet dat ik denk dat nu veranderingen mogelijk zijn aangezien de trend juist omgekeerd is. Het Wilhelmus is weer te horen op de radio. Terug naar de jaren 50!


Salvador Dali, illustraties bij Alice in Wonderland, 1969
Nu kende ik toch veel werk van Dali, maar dit was ik nog niet tegen gekomen.