Iets zichtbaar maken met een visualisatie van statistiek heeft voordelen. Je laat mensen in één oogopslag zien wat eigenlijk de trend of essentie is van een complexe gegevensset.
Laten we dit illustreren aan de hand van wat voorbeelden op basis van één gegevensset waarbij ik later pas uitleg wat die eigenlijk inhoudt.
We zien hier metingen per maand over een geselecteerde periode. Hier eerst een grafiek over een periode van krap 7 jaar, met een lineaire trendlijn:
Ook zonder de trendlijn zou je waarschijnlijk de conclusie trekken dat er in die periode afgezien van de nodige variatie eigenlijk weinig verschuiving is.
Laten we een iets langere periode nemen, zeg 10 jaar:
Zonder trendlijn ditmaal. Maar de indruk bestaat toch wel dat de trend over de hele periode neigt naar een daling.
Nog eentje dan. Weer een periode van ongeveer 10 jaar:
Weer datzelfde gevoel van daling.
Heeft u al in de gaten waar het hier om gaat? Waarschijnlijk wel. Het gaat hier om afwijkingen in de wereldwijde temperatuurmetingen. De eerste grafiek betrof de periode november 2001 tot en met februari 2008. De tweede grafiek de periode februari 1998 tot en met februari 2008. En de derde grafiek is voor de periode december 1969 tot en met juli 1979.
Nu vraagt u zich misschien af waarom ik juist deze periodes heb gekozen.
Dat is heel eenvoudig, omdat iemand anders dat ook gedaan heeft. Alleen die wilde er wat mee bewijzen.
Dhr Hans Labohm, gerenomeerd klimaatscepticus, heeft op de Dagelijkse Standaard een nieuw platform gekregen om zijn twijfels te uiten over de heersende theorie van klimaatverandering.
Op twee punten gebruikt hij een grafiek om te laten zien dat er helemaal geen sprake meer is van een stijging, sterker nog, er is een daling. Kijkt u eerst even naar het plaatje waar hij naar linkt in dit postje onder het woord “logenstrafte”:
Die komt overeen met de periode van de eerste grafiek die ik u gaf.
Persoonlijk heb ik trouwens sterk mijn twijfels bij de rode trendlijn die gegeven wordt. In mijn dataset zit slecht een hele kleine daling, hoe ik het ook manipuleer.
Het “Zuigend” slaat op het steeds maar weer terugkeren van het onderwerp “aanzuigende werking” van het Generaal Pardon, niet op het “aanzuigen” zelf dus.
Een reactie bij een van mijn eerdere artikelen over dit onderwerp attendeerde mij er op dat het weer eens in het nieuws was.
Jammer dat hij daarbij een tussentijds verschenen artikel over dezelfde materie over het hoofd ziet.
Maar goed, als men een verdubbeling van het aantal asielzoekers ruim een jaar na het officiële pardon en ruim anderhalf jaar na de eerste stemming in de tweede kamer ziet als het bewijs van “aanzuigende werking”, prima. Maar leg dan ook even uit waarom Finland en Italië ruim verdubbeld zijn zonder een recent Generaal Pardon en waardoor die hogere pieken in het verleden zijn ontstaan.
Hier de bijgewerkte grafiek op basis van de laatste CBS cijfers (en mijn archief want CBS kent geen historie). Mag u zelf uw conclusies trekken.
Update (22-4-09): De cijfers van het eerste kwartaal 2009 zijn nu ook bekend.
Hier even het recente rijtje:
2007 1e kwartaal: 2530
2007 2e kwartaal: 2140
2007 3e kwartaal: 2470
2007 4e kwartaal: 2590
2008 1e kwartaal: 3130
2008 2e kwartaal: 3560
2008 3e kwartaal: 4510
2008 4e kwartaal: 4080
2009 1e kwartaal: 3970
Dat wat wij in Nederland niet kunnen, kan op Europees niveau prima. Een site die netjes het stemgedrag van het Europees Parlement in kaart brengt. Per persoon, per land, per coalitie, wat je maar wilt.
Om het er hier in NL even goed in te wrijven geef ik dit dus meer dan een waanlink.
Hier zo’n mooie overzichtsplaat (zoek B6-0562/2008 of privacy onder Text) horende bij een stemming over een motie voor de bescherming van privacy:
Het mag geen verrassing zijn dan de coalitie waar het CDA toe behoort (European People’s Party (Christian Democrats) and European Democrats) de minste voorstemmers kende.
[Via David Rietveld]
Supervisualisaties met supercomputers en superprojectoren. Wel heel aparte huis (soms echt, soms ontwerp). Brief van koepel van Europese consumentenbonden: Minister praat poep over Slimme Meters. Sindsdien is de PvdA al bezig om haar imago op gebied migratie te veranderen. Maar wie eet dat dan allemaal op in Nederland? Drie vormen van satellietcensuur. Schatkamer met oud Europees filmmateriaal, zoals dit. De nodige vraagtekens bij de mensen achter het financiële beleid van Obama. Op Twitter gebeuren ook minder gezellige dingen. DQtest: Digitale vaardigheidstest…. En tot slot een fraaie voordracht die van de financiële crisis naar de mogelijke vooruitgang er uit loopt met veel humor.
