Remco

46 Artikelen
1 Waanlinks
18 Reacties
Achtergrond: Jay Huang (cc)
Foto: Eric Heupel (cc)

And the winner is…

Vladimir Putin (Foto: Wikimedia Commons/Agência Brasil)Ja, natuurlijk, wat dacht je dan? Verenigd Rusland boekt een monsterzege en haalt een tweederde meerderheid in de Doema.

Het nieuws? Bij de gratie Poetins mogen niet alleen de communisten, maar ook de LDPR en Rechtvaardig Rusland afgevaardigden immuniteit geven en hun zakken laten vullen. Maar samen hebben die drie tandeloze “oppositiepartijen” uiteraard precies niet genoeg zetels om Verenigd Rusland van z’n tweederde meerderheid af te houden.

Dat heet in het Rusland van Poetin geleide democratie (ook wel soevereine democratie).

Bij ons daarentegen heet zo’n systeem dictatuur. Tenzij je een lafhartige VOC-mentaliteit laat prevaleren. Dan heet Rusland een jonge democratie.

(Zie ook Remco’s Rusland)

Foto: Eric Heupel (cc)

Stalin deugt

poster van Stalin (reclameposter)Ik viel zowat van mijn stoel, toen ik vorige week The Moscow Times doorbladerde. Het door het Kremlin opgerichte televisiestation Russia Today had een tamelijk opvallende advertentie geplaatst.

Russia Today (“Proud to be different”) wil op objectieve (lees: propagandistische) wijze berichten over Rusland. In het Engels, voor ons buitenlanders. Op deze wijze moet ook het imago van Rusland in het Westen verbeteren.

Hoe probeert Russia Today ons nu te overtuigen dat we het mis hebben en dat Rusland helemaal geen neofascistische politiestaat is maar een geweldig land met prachtige mensen, evenals de Sovjetunie? Met Josif Stalin. Een paginagrote advertentie was gevuld met zijn foto. Daaronder stond de shockerende tekst: “Stalin wrote romantic poetry. Did you know this?”. Klik op het plaatje voor een grote versie.

Ik moet zeggen: het werkt. Ik ben volledig bekeerd. Rusland deugt dus, net als de Sovjetunie, en Stalin was bovenal een romantische dichter.

(Zie ook Remco’s Rusland)

Foto: Eric Heupel (cc)

Geen EK voor Hiddink en Rusland

Guus Hiddink (Foto: Antoon's Foobar) Guus Hiddink kan deelname aan het Europees kampioenschap van 2008 wel vergeten. Rusland verloor in Israël met 2-1. Engeland blijft de ploeg van Hiddink daardoor voor.

Het geluk van Guus was kennelijk op, want in de slotminuut schoot Sytsjov bij een 1-1 stand op de paal. Uit de counter maakte Israël vervolgens ook nog eens 2-1. Daardoor kan Rusland zich alleen nog kwalificeren als Engeland thuis verliest van Kroatië (en de Russen zelf Andorra verslaan.)

Het is dus tijd om de eeuwige schuldvraag te beantwoorden. In het xenofobische en (soms) antisemitische Rusland kost het in dit geval weinig moeite de zondebokken aan te wijzen. Verliezen van Israël onder leiding van Hiddink? De joden hebben het weer gedaan, en de buitenlanders / het Westen natuurlijk.

Abramovitsj zal ook wel een veeg uit de pan krijgen. Had die joodse miljardair, die eerst het land heeft leeggeroofd, zijn Israëlische vrienden niet wat kunnen toeschuiven?

Mijn schoonvader was ook zeer teleurgesteld, maar hij zag het realistischer: ,,De provincie waar ik woon is groter dan Nederland. Rusland heeft 150 miljoen inwoners. En toch slagen we er niet in elf idioten te vinden om te voetballen?”

Mijn reactie: ,,Misschien is het probleem juist dat ze elf idióten hebben gevonden.” Maar goed, aan de opstelling lag het niet.

Foto: Eric Heupel (cc)

Koude balletjes

Fraude? (Foto: Flickr/eshm)Rusland buigt zich over de eerste verkiezingsschandalen. Nou ja, een vermeend incidentje zonder noemenswaardige gevolgen.

Vorige week werd de volgorde bepaald waarop de elf partijen die mogen meedoen aan de parlementsverkiezingen van 2 december op de kieslijsten komen te staan. Maar wat stond Vjatsjeslav Volodin daar langzaam te graaien? Zocht de vertegenwoordiger van Verenigd Poetin, ik bedoel Verenigd Rusland, soms een bepaald balletje? Dat ene balletje met een lagere temperatuur, waarop nummer 1 zou staan, gelijk aan de bovenste plek op de kieslijst? En vergiste hij zich door niet het koude balletje maar nummer 10 te pakken?

Tijdens de regionale verkiezingen in maart stond Verenigd Rusland op 8 van de 14 federale verkiezingslijsten op de bovenste plek. Erg verdacht. De kans op zoveel “geluk” is 1 op 3000.

Maar in tegenstelling tot de hulp die Lucia de B. krijgt in Nederland, stonden hier niet alle professoren statistiek op hun achterste poten om in een brief aan de hoogste instantie hun onvrede kenbaar te maken. Het kan hen kennelijk geen balletje schelen.

(Zie ook Remco’s Rusland)

Foto: Eric Heupel (cc)

Schaakbordmoordenaar

Schaakbord (Foto: amycgx)Heel vervelend natuurlijk voor de Bittsevski Maniak dat hij is veroordeeld voor slechts 48 moorden. Want hij had er volgens rechercheurs van gedroomd de geschiedenisboeken in te gaan als Ruslands grootste seriemoordenaar. Die eer blijft nu voorbehouden aan Andrej Tsjikatilo, de Rostov Ripper, die van zijn slachtoffers bovendien een hapje nam. Hij werd in 1994 geëxecuteerd voor 53 moorden (hij moordde onder meer in en bij de woonplaats van mijn schoonouders).

Aleksandr Pitsjoesjkin, inmiddels veroordeeld, lijkt me een lulletje rozenwater. Hij woonde in een onopvallende sovjetflat in een buitenwijk van Moskou, werkte als lader en losser, was niet bijzonder knap of lelijk. Maar nietsvermoedende zwervers, alcoholisten, bejaarden of kennissen het hoofd in slaan met een hamer kon hij als de beste.

Naar eigen zeggen pleegde Pitsjoesjkin zeker 61 en mogelijk 63 moorden, bijna genoeg om een heel schaakbord te vullen. In een getekend schaakbord in een schrift vermeldde hij in elk vak datum, tijd en plaats van een moord. De politie trof het schriftje met de volle vakken aan tijdens een huiszoeking. De Bittsevski Maniak heette voortaan de Schaakbordmoordenaar.

(Zie ook Remco’s Rusland)

Foto: Eric Heupel (cc)

Nord-Ost thuis best

Slachtoffer van de theatergijzeling en daaropvolgende gasaanvalAfgelopen dinsdag was het vijf jaar geleden dat 850 mensen tijdens de theatervoorstelling Nord-Ost in gijzeling werden genomen. Hoewel ik toen nog geen correspondent was, vloog ik die avond toevallig vanuit Nederland naar Moskou. Ik herinner me dat een Champions League-wedstrijd van, ik meen, Lokomotiv Moskou werd onderbroken voor een live-uitzending vanuit een donker straatje met legervoertuigen op de achtergrond. Russisch sprak ik destijds niet, dus ik begreep slechts dat er iets niet pluis was.

Ik herinner me een reisbegeleider die vrienden had in het theater. En ik had zelf vrienden die over kaarten beschikten voor dezelfde voorstelling op een andere dag. Dat bracht de oorlog in Tsjetsjenië plotseling erg dicht bij mij cq de gewone mens, precies wat de Tsjetsjeense rebellen/terroristen beoogden overigens.

Vanochtend om 10.00 uur worden de zeker 129 slachtoffers herdacht. Slachtoffers die vrijwel allemaal stierven door Russisch gas, niet door kogels of bommen van Tsjetsjeense gijzelnemers. Het was een optreden op z’n Russisch: (vrijwel) alle terroristen dood, operatie geslaagd. Wij kijken toch vooral naar hoe de gijzelaars het er vanaf hebben gebracht en dat was niet best, evenals twee jaar later in Beslan.

Ik sprak Oleg Zjyrov, een Nederlander van Oekraïense afkomst. Zijn vrouw Natalja overleed na de bestorming, zijn zoon Dmitri kwam levend uit de hel. Zjyrov heeft de Russische staat aangeklaagd. Waarom? ,,Heel simpel. Natalja is niet door de terroristen vermoord, maar door de bestorming omgekomen. De organisatie daarvan was verkeerd, niemand dacht aan de hulpverlening en informatie is door de autoriteiten verborgen gehouden of vervalst.”

Foto: Eric Heupel (cc)

Hiddink via omkoping naar EK?

Guus Hiddink (Foto: Antoon's Foobar)Wat is Rusland zonder complottheorieën? Nou, we hebben er weer één.

Guus Hiddink is bondscoach van Rusland dankzij de (financiële) inspanningen van Roman Abramovitsj, de (joodse!) eigenaar van Chelsea. Rusland móet op 17 november winnen bij Israël (!) om zich te kwalificeren voor het EK 2008 en Engeland uit te schakelen. (Tenzij Engeland punten morst tegen Kroatië.)

De Times schreef er al over en gisteren insinueerde Jack van Gelder het: mogelijke omkoping. Was het schaamteloos speculeren of scherp opgemerkt? Van Gelder zei over de benodigde zege iets in de trant van: ,,Daar zorgt Roman Abramovitsj met zijn Israëlische vrienden wel voor, toch?” Hiddink verborg zijn irritatie en antwoordde koel: ,,Ik ken de vrienden van Abramovitsj niet.”

Hoe heeft het zover kunnen komen dat omkoping door de Russen vanzelfsprekend als een realistisch scenario wordt gezien? Blogger Siberian Light legt een interessant verband met de politiek:

I?m amazed that Russia?s PR over recent months has become so bad that even a (supposedly) reputable newspaper such as the Times feels it is appropriate to print [rumours] uncritically. Whatever jobs Putin takes on over the next few months, few will be as challenging as the massive PR job needed to salvage Russia?s reputation.

Foto: Eric Heupel (cc)

Politie hindert nabestaanden stadionramp

Herdenking Spartak - HaarlemDe herdenking van de stadionramp tijdens Spartak Moskou – Haarlem was natuurlijk bijzonder en emotioneel, maar ik ontkom er niet aan wat kanttekeningen te plaatsen, te meer omdat deze ontbreken in de verhalen die ik in de pers heb gelezen.

Toen ik om 10.25 uur op zaterdagmorgen voor het Loezjniki-stadion stond, waren alle ingangen gebarricadeerd met hekken. Achter die hekken stonden jonge soldaten en daar weer achter drentelden wat stevige mannen in uniform rond. Ik trof er zeker tien nabestaanden van slachtoffers van de stadionramp, die aan zeker 66 mensen het leven kostte op 20 oktober 1982.

De herdenking begon om 10.30 uur bij het monument, dat – je raadt het al – achter de hekken staat. De delegatie uit Haarlem werd per bus keurig afgeleverd bij het monument en na wat aandringen mocht ook de ambassadeur met zijn auto met de Nederlandse vlag erop doorrijden. Maar wij – de nabestaanden en ikzelf – werden tegengehouden.

Ik wapperde met mijn perskaart, maar dat maakte geen indruk. Nabestaanden legden uit dat ze slechts hun zoon wilden herdenken, maar hun smeekbedes werden genegeerd. Het terrein rond het stadion moest worden gecontroleerd, want na de benefietwedstrijd zou ook nog een belangrijke competitiewedstrijd plaatshebben, legde iemand in uniform uit. ,,Hadden jullie dat niet een uur eerder kunnen doen?” riepen we in koor, maar het leidde nergens toe.

Foto: Eric Heupel (cc)

Poetin in onderbroek

Verboden kunstDe Blauwe Neuzen zijn weer in opspraak. Minister van cultuur Sokolov heeft zestien werken verboden. Die mogen niet op reis naar Parijs, waar in de Moulin Rouge eh… Maison Rouge een tentoonstelling voor Russische moderne kunst plaatsvindt.

Tsja, Poetin in onderbroek afbeelden op bed met George W. en Osama bin Laden is natuurlijk vragen om problemen. Rusland wordt immers geregeerd door een stel strenge, Duits ogende ambtenaren met hun ringbaardjes en papierbundels. Een semi-dictatuur kent nu eenmaal geen gevoel voor humor, relativering of artistiek indenkingsvermogen, zo denken de makers. Zij vergelijken het verbod met de Brezjnev-tijd. (Waar hebben we dat deze week eerder gehoord?)

De werken zijn verboden, omdat ze Rusland te schande zouden maken. Het verbod is merkwaardig, omdat de kunstwerken het hele jaar in de Tretjakov-galerie en bij Marat Gelman hingen.

(Hier overigens Poetin mét onderbroek maar zonder hemd, tijdens een uitje met prins Albert van Monaco.)

(Zie ook Remco’s Rusland)

Foto: Eric Heupel (cc)

Spartak – Haarlem

Haarlem in Moskou (Foto Poppe de Boer)Wie heeft opgelet in de media, zal de benefietwedstrijd Spartak Moskou – Haarlem vast niet zijn ontgaan.
Die bijzondere wedstrijd wordt zaterdag om 12.00 uur gespeeld in het Loezjniki-stadion, dat 25 jaar eerder nog luisterde naar de naam Leninstadion.

Op die beruchte 20 oktober 1982 had een ramp plaats van grote orde. Spartak scoorde in blessuretijd 2-0, waarna de scheidsrechter floot voor het einde. Toeschouwers die zich al op de trappen bevonden wilden terugkeren naar binnen, terwijl anderen juist het stadion wilden verlaten. Allemaal door één deur, want de andere uitgangen bleken (en bleven) tot afgrijzen van de supporters gesloten. In de chaos, paniek en drukte werden op de spekgladde trappen zeker 66 mensen doodgedrukt.

De gebeurtenissen werden door de sovjetautoriteiten in de doofpot gestopt. Daarom zouden Nederlanders er pas jaren later wat over horen.

Het is aan de broers Michael en Edwin Struis te danken dat er een benefietwedstrijd komt. Prachtig en treurig tegelijkertijd, want de Russen hadden zoiets ook zelf kunnen initiëren. Joeri Novostroejev, de vader van één van de slachtoffers, vertelde me hoe hij ooit tevergeefs zelf had aangedrongen op een benefietduel. Fragmenten van mijn verhalen over de stadionramp vind je hier en hier.

Foto: Eric Heupel (cc)

Downside Update: trots en spierpijn

Het leven van ?mongooltjes? is in Rusland doorgaans erbarmelijk. Dit weblog besteedt aandacht aan hun situatie voorafgaand aan en tijdens de Red Square Charity Bike Ride van Downside Up, een organisatie die opkomt voor kinderen met het syndroom van Down.

Met trots – en met waanzinnige spierpijn – kan ik jullie bevestigen dat ik de Bike Ride niet alleen heb overleefd maar ook heb uitgereden. Een kus met het asfalt bleef dit jaar bovendien achterwege.

De Red Square Charity Bike Ride van Downside Up eindigde dit jaar sowieso zonder noemenswaardige schade. Behalve dan voor de chauffeur van bus 3 die op de heenweg al binnen Moskou verdwaalde en ons pas na vijfenhalf uur afleverde bij ons sovjetsanatorium aan de Oka-rivier. Voor hem hebben we een kuil in het bos gegraven.

Dit jaar telde de Bike Ride ongeveer 130 deelnemers, onder wie acht Nederlanders. Hoewel het traject in principe en masse wordt afgelegd, benoemde Downside Up wederom de beste mannelijke en vrouwelijke deelnemer. Evenals vorig jaar ging de hoofdprijs in de eerst genoemde categorie naar een Nederlander: deze keer mijn goede vriend Hayo Bootsma. Hij komt al voor het derde jaar speciaal vanuit Nederland over voor de Bike Ride, waarvoor hulde.

Foto: Eric Heupel (cc)

Downside Up: Bibberen vanwege de Bike Ride

Het leven van ?mongooltjes? is in Rusland doorgaans erbarmelijk. Dit weblog besteedt aandacht aan hun situatie voorafgaand aan de Red Square Charity Bike Ride van Downside Up, een organisatie die opkomt voor kinderen met het syndroom van Down.

Downside Up bannerIk ben al begonnen met bibberen en dat is niet omdat het in Moskou koud is. Integendeel, de bloedhitte kan ons nog weleens te veel worden tijdens de angstaanjagende Red Square Charity Bike Ride, die vrijdagochtend om 09.00 van start gaat.

Voor de derde keer ben ik van de partij, ondanks de lijdensweg van 2005 (ziek zijn noch lossen is een pretje) en die van 2006 (het asfalt in de buurt van Moskou smaakt niet zo lekker). Het vooruitzicht: vals plat en gemene klimmetjes, kuilen in de weg en bospaadjes, agressieve en vloekende chauffeurs, valpartijen en behang eraf.

In totaal rijden we 170 kilometers, een krankzinnig en levensgevaarlijk aantal voor de geheel ongetrainde amateurfietser natuurlijk. En om de pijn te rekken is het af te leggen parcours ook nog eens verdeeld over drie dagen! Aankomst: zondag 11.30 op het Rode Plein.

De komende dagen zal ik jullie via een speciale hotline op de hoogte proberen te houden van onze belevenissen. Mocht je niets meer van mij vernemen, kom me dan even van het asfalt afschrapen.

Vorige Volgende