Prediker

Had niemand het aan zien komen, of was men gewoon bang geweest om met naam en adres op het zogeheten Roze Honk terecht te raken? Toch was een enkeling niet ontgaan dat de hoofdredacteur van ’s lands meest gevreesde shocklog de afgelopen maanden in zijn stukjes steeds militantere trekjes was gaan vertonen. Sommigen zouden achteraf spreken van ‘radicalisering’. Maar ja, achteraf is iedereen Nostradamus.

Na een aantal apocalyptische waarschuwingen dat overal opspringende knokploegen en alomtegenwoordige Riffijnenterreur Nederland weldra zouden doen vervallen in een real-life remake van Mad Max; enkele verbeten afrekeningen met zijn twittervijanden; en de hysterische conclusie dat de woningoverval op een PVV-provincieraadslid wel politiek van aard moest zijn en daarmee een herhaling van de zetten uit de jaren twintig en dertig inluidde, was de paranoia Bison Kitt nu volledig naar de keel gevlogen.

Toen Kitt die zaterdag een blik sloeg op wat zijn koters zaten te lezen, was hij bevangen door een koortsachtige gewaarwording. Die pruik! Dat golvende blonde haar op de kruin van de Grote Boze Wolf! Het pak. Zijn rol als spindokter voor de “PvdB”. Dat kon geen toeval zijn: de Donald Duck voerde hier een lafhartige ideologische aanval uit op niemand minder dan Geert Wilders. Dit was subliminale beïnvloeding van de kinderziel op Orwelliaans niveau.