P.J. Cokema

1.431 Artikelen
181 Waanlinks
2.692 Reacties
P.J. Cokema is het pseudoniem van Peter de Jonge. Hoewel geen fervent voorstander van pseudoniemen, toch deze internet-identiteit aangenomen, omdat er erg veel Peter de Jonges op het world wide web te vinden zijn.

Tot juli 2018 werkzaam geweest in de dak- en thuislozenopvang. Blogt sinds 9 januari 2006 op zijn eigen website Peterspagina (voorheen Codes, keuzes en maakbaarheid). Onder het pseudoniem P.J. Cokema voegde hij zich in 2008 als gastlogger bij GeenCommentaar, waar hij in mei 2011 toetrad tot de vaste groep redacteurs.

Na de fusie met Sargasso verzorgde hij sinds oktober 2011 de wekelijkse rubriek Kunst op Zondag. Daarnaast zijn binnenlands bestuur en asielbeleid de belangrijkste aandachtsgebieden voor zijn artikelen.

Tevens initiatiefnemer van de Blogparel (tot 2014), de blogprijs voor stukjes die lezers eerst doen lachen en vervolgens tot nadenken stemmen.
Foto: Minister-president Rutte (cc)

Rutte repareert

Als het einde van het jaar in zicht komt, worden de meest uiteenlopende lijstjes opgemaakt. Het lijstje dat wij u vandaag aanbieden, hebben we nog nergens gezien.

Het gaat om een ander einde, namelijk 2016 zelf. Dat wordt het laatste jaar dat Rutte II nog de puntjes op de i kan zetten. Zoals vaker gebeurt bij kabinetten die de finish zien aankomen, worden er wat kadootjes uitgedeeld. Wie herinnert zich niet het “ zoet na het zuur” van Balkenende?

Ook dit kabinet is niet vies van het voormasseren van de kiezers, getuige het recente belastingplan dat een belastingverlaging van vijf miljard euro belooft voor werknemers en werkgevers. Het lijkt de laatste maatregel te zijn van een jaar waar Rutte II al eerder douceurtjes uitdeelde.

Schone schijn! Er is niets meer en niets minder aan de hand dan dat Rutte II wat reparatiewerkzaamheden uitvoert op wat eerder zo hartstochtelijk is afgebroken of faliekant is misgelopen. In 2013 zei Rutte: “Er is niets mis met dit land wat we niet kunnen repareren”.

Die uitspraak indachtig presenteren wij, op de drempel van de tijd, het jaaroverzicht “Rutte repareert”.

8 juni
Eerst de culturele sector slopen, en nu weer investeren. Minister Jet Bussemaker gaat jaarlijks 18,6 miljoen extra steken in de culturele sector.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS |Eindejaarsdepressie

Elk jaar weer trappen duizenden mensen er in. Eerst leuk sinterklaas vieren en dan de rest van de maand in depressieve toestand richting kerst. Hoewel het wetenschappelijk niet keihard is bewezen, is die treurige toestand het gevolg van de consumptie van strooigoed, speculaaspoppen en suikerbeestjes. Wie zoet is krijgt lekkers maar wordt wel depressief.

De decemberblues heeft dus niks te maken met de donkere dagen voor kerst want er is de laatste jaren licht genoeg. Naast de gebruikelijke kerstverlichting zijn er meer zonuren dan ooit.
Het heeft ook niks te maken met de stress voor de kerstdagen. Stress is zo’n alledaags verschijnsel geworden dat je het hele jaar wel depressief kan zijn.

Het kwaad moet bij de marsepeinen wortel worden aangepakt. Het wordt tijd om de goedheiligman de toegang tot het land te ontzeggen.

En ach, als we het principe toepassen van ‘gelijke monniken, gelijke kappen’, dan die kerstman er ook maar uitgebonjourd. De belangrijkste factoren voor eindejaarsdepressiviteit zijn dan weggenomen.

Ik vrees dat definitieve  afschaffing van sinterklaas en kerstman nooit op de agenda komt. Terwijl dat toch de enige echte oplossing is. Minder treurige mensen en iedereen houdt geld over om meer zinnige dingen mee te doen. Wie weet gaat de opwarming van de aarde dan ook wat minder snel omdat warme chocoladedampen, brandende kerstkaarsen, hete oliebollen en vuurwerk de atmosfeer niet langer verzieken.

Foto: Minister-president Rutte (cc)

Die Eerste Kamer toch…

Een uiterst krappe meerderheid in de Eerste Kamer stemde tegen de wet Stroom. Die Eerste Kamer toch…

Had minister Kamp het wetsvoorstel terug moeten trekken omdat vooraf al bekend was dat er onvoldoende steun in de Eerste Kamer was? Twee keer eerder vond het kabinet dat wel verstandiger.

Eveneens twee keer eerder werd in de Eerste Kamer een wetsvoorstel weggestemd.

Zo gevaarlijk zijn de senatoren nu ook weer niet voor dit kabinet.

 

Tony’s Chocolonely mislukt?

Tony’s Chocolonely bestaat 10 jaar en is mislukt, riep Teun van de Keuken (medebedenker en oprichter) op het verjaarsfeestje van de slaafvrije chocolade.

Eerder schreef Teun van de Keuken op zijn  weblog: “Er zijn nu zelfs meer slaven in de cacaowereld dan toen wij met Tony’ begonnen.”

Het ideaal is in een korte 10 jaar dus niet volledig bereikt. Misschien valt het Sinterklaas te verwijten dat-ie niet 100% Tony’s Chocolonley in koopt en weggeeft?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sociale huurwoningen in moties

DATA - Welke politieke partijen proberen het hardst de malaise in de sociale huur sector aan te pakken?

Om te beginnen: welke partijen dienden de laatste jaren meeste moties met betrekking tot dit onderwerp?

SP 12 PvdA 5 GL 3 CDA 2 PVV 2 v.Vliet 2 50Plus 1 VVD 1

Geïnventariseerd zijn 28 moties, die in de laatste jaren (2013 – heden) zijn ingediend. In dit exceldocument staan ze op een rij, met links naar de stemmingsuitslagen in de Tweede Kamer.

Hoe hebben de partijen op die moties gestemd? (n.v.t. betekent dat fracties toen nog niet in de Tweede Kamer zaten).

voor tegen n.v.t. voor/tegen balans PvdD 28 0 0 28 GL 26 2 0 24 SP 25 3 0 22 50Plus 24 4 0 20 CU 17 11 0 6 GrKÖ 13 8 7 5 Klein 14 10 4 4 PVV 15 13 0 2 PvdA 13 15 0 -2 CDA 13 15 0 -2 Houwers 7 10 11 -3 D66 10 18 0 -8 v.Vliet 7 16 5 -9 GrBvK 7 18 3 -11 SGP 8 20 0 -12 VVD 6 22 0 -16

Kampioen indiener is dus de SP. Samen met de Partij voor de Dieren, GroenLinks, en 50Plus proberen zij dus het hardst jaren van desastreus kabinetsbeleid gecorrigeerd te krijgen.

U bent vrij deze boodschap mee te nemen naar der volgende Tweede Kamerverkiezingen.

 

 

Foto: Gandalf's Gallery (cc)

Parijs 13 november 2015

Ze hebben mensen gedood, zonder enig onderscheid te maken. Te laf om de enige verantwoordelijken voor de Syrische burgeroorlog te doden, te dom en zonder enige ideologie om wel mensen te raken die er niets mee te maken hebben.

Behalve geschokt en verdrietig, te veel om in woorden vatten, zijn er vragen.

Wie zijn hun voorbeelden? Hun rolmodellen zijn rechtlijnige politici, starre geestelijken, dictators, oorlogszuchtige presidenten, haatzaaiende ideologen.

Hoe komen ze aan wapens? Waar halen ze het geld vandaan of door wie worden ze gefinancierd?

Wraak? Zeker, en hoe is dit te wreken is zonder dezelfde misdaad te begaan die deze dolgedraaide lieden hebben begaan?

Foto: Joan (cc)

Kunst op Zondag | 200

Dit is het 200e stukje in Kunst op Zondag (KoZ) dat door ondergetekende is samengesteld. Anders geformuleerd: 54,5 % van alle KoZ staat nu op naam van P.J. Cokema.

Zonder collega Steeph was het nooit wat geworden met de langstlopende serie op Sargasso. Van 2006 tot in 2011 vulde hij Sargasso’s virtuele kunstgalerie met 133 exposities. Met ‘de kunst van het weglaten’ bestaat deze wekelijkse rubriek zelfs 10 jaar, waarin 369 stukjes zijn geproduceerd.

17 november 2005: Een eerste poging was ‘Kunst op Donderdag’ van Degtyarev Pekhotny, met een schilderij van Elvis en Jezus. Kunst, camp of kitsch?

Op The World of Kitsch meer Jesus Elvis Mash-ups en wie vergeten is welke keiharde bewijzen er zijn dat Elvis wel degelijk de echte Koning is leze dit hier of snuffelt op boekenmarkten naar The Shocking Scriptural and Scientific Evidence That Elvis Presley Could Be The Messiah Anticipated Throughout History.

Allemaal alu-hoedjes gedoe natuurlijk. Er is maar één echte Jezus en dat is John Lennon.
cc Flickr Wally Gobetz photostream Montréal - Vieux Montréal Pub St. Paul - Last Supper

De lezers wilden er echter niet aan dat kitsch ook kunst was.

Sargasso’s kunstrubriek was nog niet begonnen, of al weer afgeserveerd door de reaguurders. Nu zijn bloggers minsten zo eigenwijs als hun schare volgers. Steeph pakte het idee op, deze keer met meer succes. Van 2 april 2006 tot en met 22 mei 2011 houdt hij het vol, met behulp van een aantal andere auteurs en met hier en daar een adempauze.

Foto: mb+f (cc)

Vervangbaarheid

COLUMN - En nu moet er een staatssecretaris vervangen worden.

Je hebt soms van die nadenkertjes. Een zinnetje waar je even mee bezig kunt zijn. Zo’n zinnetje waarvan je denkt: daar zit iets in. En als je erover nadenkt, weet je niet precies wat er dan in zit, maar het blijft wel hangen.

Ik kwam er een tegen in de roman 1q84, Boek één van Haruki Murakami. De auteur heeft iets met Kafka, het menselijk (on)vermogen en bizarre fantasie. Wat ik tot nu toe van hem heb gelezen, leest als literaire thrillers. Een genre dat moeite doet hoogwaardige literatuur te zijn, maar dat net niet haalt. Naar mijn mening dan. Maar die is natuurlijk even makkelijk te ruilen voor die van een ander. Zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar.

Als de wereld vol was van mensen die niet vervangen kunnen worden, zitten we met een geweldig probleem.

Dat was dus dat zinnetje. Ik kon even niet verder lezen.

Wat er dan in een paar seconden aan gedachten door het hoofd raast, kan ik nu nog niet beschrijven. Ja, dacht ik, Goed geschreven, dacht ik. De relativiteit van het leven in een notendop, dacht ik. Om depressief van te worden, dacht ik ook. Ik vroeg me ook nog af: Is dit nu prachtige filosofie of wandtegeltjeswijsheid?

Foto: Joan (cc)

Kunst op Zondag | Reizigers

Reizigers: mensen die onderweg zijn met een doel. In die zin zijn vluchtelingen reizigers. Of reizigers zich overal thuis voelen, hangt deels af van de ontvangst. En van een gezonde reizigersmentaliteit.

Er is een wat al te romantisch beeld dat elke reis een belofte inhoudt. Terwijl het ook wachten, sjouwen en zere voeten betekent. Eén ding staat vast: zolang de mens bestaat, zolang reist zij.

Jan Brueghel de Oude – De karavaan, 1607.
cc commons.wikimedia.org Jan Brueghel (I) - The Caravan

Reislustigen hebben regelmatig trek. Wegrestaurants zijn zo oud als de weg naar Rome.

Isaac van Ostade – Reizigers bij een herberg, 1645.
cc commons.wikimedia.org Travellers at a Country Inn 1645 Isaack van Ostade

Waar anders dan bij openbaar vervoer stations, vind je drommen reizigers? Waaronder dit trio in Venlo.
Piet Killaars – De Reizigers, 1960, station Venlo.
cc commons.wikimedia.org Beeldhouwwerk, staat voor het NS stationsgebouw - Venlo - 20397499 – RCE

Of deze ‘backpacker’ van Paul Gees.
Paul GeesDe reiziger, 1999, station Tunrhout (Be).
cc commons.wikimedia.org Turnhout treinstation foto7 2010-10-03 13.41

De Spaanse schilder/beeldhouwer Eduardo Úrculo was in zijn laatste jaren veel met het thema reizen bezig. In Madrid staat ‘El viajero’ (de reiziger), een stilleven van koffers, een hoed, een paraplu en een jas. De reiziger is nergens te zien. In Oviedo wel. Daar staat de geheimzinnige reiziger (hij heeft een naam, maar niemand weet wie het is), leunend tegen zijn bagage.

Het is geen misdaad vluchteling te zijn

Peter R. de Vries is de negatieve stereotyperingen, verdachtmakingen en andere flauwekul over vluchtelingen zat.  Vluchtelingen verdienen respect en bewondering want

wat zij hebben gepresteerd, wat zij hebben getrotseerd, wat zij hebben opgeofferd is meer dan de meesten van ons zouden kunnen of zouden durven

Hij schreef zijn ‘ode aan de vluchtelingen’ op zijn eigen blog en Republiek Allochtonië mocht het overnemen. Wij geven het maar even door.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Vluchtelingenrepubliek

ACHTERGROND - Submarine Channel en De Volkskrant wonnen de Dutch Design Awards 2015 met de online documentaire ‘Refugee Republic’. Een interactieve webdocu over vluchtelingenkampen in de regio. Nee, niet “onze regio”, maar de regio waar al jaren honderduizenden vluchtelingen zitten.

Bekijk deze schitterende docu hier (klik de afbeelding).
Refugee Republic screen shotMet dank aan reaguurder Rigo Reus, die hem hier doorgaf.

 

Closing Time | Jay Electronica – Jazzmatazz (Guru Tribute)

Aansluitend bij een stukje uit de Kunst op Zondag van vandaag: Jay Electronica – Jazzmatazz (Guru Tribute), waarin een deel van Martin Luther King’s laatste speech is verwerkt.

We’ve got some difficult days ahead. But it really doesn’t matter with me now (…) we, as a people, will get to the Promised Land.

Kunnen we dat, in overdrachtelijke zin, die gedachte de komende tijd ook vasthouden?

Vorige Volgende