Overzicht

P.J. Cokema

1.468 Artikelen
183 Waanlinks
2.709 Reacties
P.J. Cokema is het pseudoniem van Peter de Jonge. Hoewel geen fervent voorstander van pseudoniemen, toch deze internet-identiteit aangenomen, omdat er erg veel Peter de Jonges op het world wide web te vinden zijn.

Tot juli 2018 werkzaam geweest in de dak- en thuislozenopvang. Blogt sinds 9 januari 2006 op zijn eigen website Peterspagina (voorheen Codes, keuzes en maakbaarheid). Onder het pseudoniem P.J. Cokema voegde hij zich in 2008 als gastlogger bij GeenCommentaar, waar hij in mei 2011 toetrad tot de vaste groep redacteurs.

Na de fusie met Sargasso verzorgde hij sinds oktober 2011 de wekelijkse rubriek Kunst op Zondag. Daarnaast zijn binnenlands bestuur en asielbeleid de belangrijkste aandachtsgebieden voor zijn artikelen.

Tevens initiatiefnemer van de Blogparel (tot 2014), de blogprijs voor stukjes die lezers eerst doen lachen en vervolgens tot nadenken stemmen.
Foto: Yada Pongsirirushakun on Unsplash

Internationale solidariteit is zelfverdediging

, door

Internationale solidariteit is ook een vorm van eigenbelang. Want wie elders opkomt voor vrijheid, democratie en menselijke waardigheid, verdedigt uiteindelijk ook de wereld waarin wij zelf willen leven. Dat geldt voor verschillende conflicten en politieke situaties, ook al zijn ze onderling niet met elkaar te vergelijken.

Cuba: solidariteit tegen isolatie

Cuba is al decennialang het onderwerp van internationale solidariteitscampagnes. Vooral de Amerikaanse economische blokkade heeft geleid tot steunacties vanuit allerlei landen. Artsen, hulpverleners, maatschappelijke organisaties en politieke bewegingen hebben zich uitgesproken tegen het isolement van het eiland.

Trump valt Cuba aan met een olieboycot, sancties tegen Cubaanse leiders en strijdkrachten en geniepige pogingen van een speciale taskforce van de CIA om een ‘regime change’ te forceren. Vorige week volgden nieuwe sancties. De Amerikaanse ministeries van Financiën en Buitenlandse Zaken kondigden sancties aan tegen negen staatsbedrijven in de mijnbouw, metaalindustrie en bouwsector.  Vooralsnog weet Cuba stand te houden. Mede dankzij internationale solidariteit, die overigens niet beperkt zou moeten blijven tot de directe buren.

In Mexico worden herhaaldelijk grote solidariteitsprotesten voor Cuba gehouden. De Mexicanen roepen op de verstikkende sancties te beëindigen. Verder organiseren burgers inzamelingacties en worden hulpgoederen naar Cuba gestuurd, hoewel de Amerikaanse sancties dat wel lastiger maken.

Closing Time | How Dare I – Poppy Seed

, door

“Poppy Seed” is het pseudoniem van spoken word kunstenaar Angela Harvey. ‘How dare I’ is een van de nummers die op de soundtrack van de documentaire ‘500 Years Later – Music of the Diaspora’ staan.

In een van haar gedichten (Black is all the colours) zegt Angela Harvey:

Als je elke kleur die op aarde bestaat
in een pot zou doen, voor wat het waard is,
dan is zwart de uitkomst, de rijke beloning,
wanneer alles wat je bent eruit wordt gegoten.

Zoals het zwarte klaprooszaadje essentieel is
met zijn maximale groeipotentieel.

Closing Time | Brandenburg Concerto No. 3

, door

Zo nu en dan geef ik ook wat ‘klassieke’ muziek door in Closing Time. Van ‘oud klassiek’ tot wat moderner repertoire.

De interesse voor klassiek begon in mijn erg jonge jaren bij de Brandenburgse concerten van Bach. En met name het Brandenburg Concerto No. 3. Een lichtvoetig werkje, dat ook rockmuzikanten inspireerde. Onder andere The Nice met Keith Emerson (van de latere Emerson, Lake and Palmer).

Awel, van het een kwam het ander en ‘klassiek’ heeft nog steeds mijn grote belangstelling. Zeker het ‘moderne klassiek’ (denk aan Louis Andriessen of Edgar Varèse).

Closing Time | Capriccio voor tuba solo

, door

De Poolse componist Krzysztof Penderecki (1933 – 2020) kreeg in 1980 een opdracht van het Warschau Symfonieorkest om een stuk te schrijven voor hun eerste tubaïst, Zdzisław Piernik. Penderecki was echter met nog meer composities bezig en vergat de deadline voor het tuba-stuk, Drie dagen voor de deadline zette hij vlug deze capriccio op papier.

Mede daardoor staan er vrij weinig speelaanwijzingen in de partituur. Tuba-spelers hebben dan ook behoorlijk wat vrijheid aangaande de interpretatie voor de uitvoering. Ga er maar eens naar op zoek en ontdek de vele uiteenlopende uitvoeringen van dit werk voor tuba solo.

Foto: "[135/365] ● international lefthanders day" by invisible_helicopter is licensed under CC BY-NC 2.0

50 jaar Internationale Dag van de Linksen

, door

Vandaag vieren de linksen dat ze er mogen zijn, ondanks de moeilijkheden die zij vrijwel dagelijks tegenkomen.

Nee, we hebben het niet over de laatsten der revolutionaire roden. Het is vandaag de Internationale Linkshandigendag. In 1976 werd de eerste Linkshandigen Dag gehouden in Amerika. Een initiatief van Dean R. Campbell, die een jaar eerder in de V.S. de eerste belangenvereniging van linkshandigen oprichtte.

Evolutionair gesproken is het een beetje vreemd dat er nog linksen zijn. Ondanks dat de wereld van oudsher ingericht is op rechtse dominantie, blijft het aantal linkshandigen stabiel. Een op de tien mensen gebruikt bij voorkeur hun linkerhand voor dagelijkse dingen als een boodschappenlijstje schrijven, een kop koffie vastpakken of het kammen van hun haren. Dat komt overeen met ruim 1,2 miljoen mensen van 18 jaar en ouder (bron CBS 2011, data Linkshandigheid, 2007/2009).

Internationaal gezien telt Nederland iets meer linkshandigen dan andere landen als de V.S., Canada, de UK en Frankrijk (bron Statista 2020, data 2009).

Landen met de meest linkshandigen, Statista 2020, data 2009

Een kleine groep, dus een klein probleem. In ieder geval groot genoeg om er een winkel voor te beginnen waar je bijvoorbeeld computermuizen, scharen  en kurkentrekkers kunt verkrijgen, ontworpen voor linkshandigen. Voor studenten zijn er collegeblokken met een spiraal aan de andere kant, die ze overigens slecht kwijt kunnen omdat in de collegezalen het klaptafeltje bijna altijd rechts zit.

Foto: Minister Memory 2026

Na de zomer het einde van kabinet Jetten

, door

COLUMN - Onrust zaaien om de val van het kabinet te oogsten, is niet alleen aan het agro-industrieel complex voorbehouden. Er zijn een paar talkshows en interviewprogramma’s die er ook een handje van hebben. Maar waarom lenen toch niet als rechtsrevolutionair bekend staande gasten zich daarvoor?

In de zomereditie van Sven op 1, was emeritus hoogleraar parlementaire geschiedenis Joop van den Berg te gast. Bij Sargasso kennen we hem van ons zusterblog Montesquieu Instituut, mede door hem opgericht en tot op vandaag nog een van de auteurs. Sinds 2005 schrijft hij ook een tweewekelijkse column bij de website Parlement.com.

Bij Sven op 1 citeert de redactie Joop van den Berg in de kop van hun artikel:

Emeritus hoogleraar: ‘Einde kabinet-Jetten zit er dik in’

Joop van den Berg blijkt te reflecteren over of kabinet Jetten de komende Prinsjesdag (en daarop volgende debatten) in september zal doorkomen: “Ze komen in een hele lastige positie terecht in het najaar. Daarvan hangt af of ze enige toekomst hebben”

Joop van den Berg somt de inmiddels als bekend staande oorzaken voor een mogelijk debacle op.
– het kabinet heeft een minderheid in de Eerste en Tweede Kamer en heeft voor de financiële plannen dus steun nodig van een deel van de oppositie;
– het is geen hecht kabinet, waarin VVD versus D66, CDA “over een aantal dingen zeer verschillend denken.”
– als het kabinet dit jaar niet onderuit gaat, dan wel een jaar later, na de volgende Prinsjesdag. De VVD is immers de grote linkmiegel, die er op speculeert dat “na de statenverkiezingen er een meer rechtsgeoriënteerde Eerste Kamer komt”.
Joop van den Berg zei over dat laatste: “Dat denk ik, maar ik vind het wel een linke manier om de zaak naar de toekomst te verplaatsen. De begroting en het financiële kader zijn een ernstig conflictpunt”.

Waan van de dag

Open klimaatdiscussie zomer 2026

, door

OPROEP - Nu het klimaat deze zomer vrijwel dagelijks in het nieuws is en de toename van extreem zomerweer op allerlei manieren in de wereld zichtbaar en voelbaar is, nodigt het weblog ‘Klimaatveranda’ de lezers uit dit in een open discussie te bespreken.

Goed opstapje voor het gesprek zijn enkele opmerkingen die klimaatwetenschapper Kate Marvel op Bluesky over deze ontwikkelingen maakte.

Meedoen aan de open discussie Zomer 2026 doe je hier.

Closing Time | Lester Bowie Blueberry Hill

, door

Uit de oude doos: een mooi, meeslepende versie van Blueberry Hill, dat we vooral kennen van het origineel van Fats Domino.

Deze ‘cover’ door trompettist Lester Bowie en The Chicago Art Ensemble, met zang van Fontella Bass, werd in 1983 gespeeld op het North Sea Festival, destijds nog in Den Haag.

Het gezelschap tourde de wereld rond met het programma “From the Roots to the Source”, waarin traditionele gospel, rhythm and blues en moderne jazz met elkaar werden verbonden. Anders gezegd:  het legde de spirituele en historische wortels van de Afro-Amerikaanse muziek bloot.

Closing Time | Maïa Barouh – chinXoise

, door

Op een enkele documentaire hier of daar en petitie na, zijn mensen met een Aziatische achtergrond amper in het nieuws als ze kenbaar maken wel eens volledig verlost te willen zijn van de eindeloze  stereotyperingen van de denigrerende soort.

Maïa Barouh, geboren in Japan, dochter van een Japanse moeder en een Franse vader, doet dat op haar manier in de theatrale clip “chinXoise”.

Maïa speelt de actrice die Japanse clichés krijgt opgelegd door de medewerkers van de studio. Ze treedt op als samoerai, poseert in een Japanse viswinkel, komt gekleed als geisha in beeld en eindigt uiteindelijk in een dans van verzet.

Closing Time | Tom Waits – IJscoman

, door

IJs zal een aantrekkelijk product zijn deze dagen. Maar ik zie eigenlijk amper nog een ijscoman op straat. Bestaan ze nog? Of zijn ze weg geconcurreerd door supermarkten en horeca?

Van het album ‘Closing Time’ het olijke huppelmuziekje “Ice Cream Man” van Tom Waits, die een of ander persoon probeert te verleiden met een ijscoupe met aardbeien en kersenijs. En voor wie verkoeling wil (something cool) heeft hij, naar zijn zingen, iets beters dan een zwembad.

Foto: Nasrah Habiballah VPRO Zomergasten foto © Anne Claire de Breij

Zomergast Nasrah Habiballah gelooft in ‘Peace journalism’

, door

[Lees hier de recensie van deze zomergastenaflevering] Nasrah Habiballah is vanavond de tweede gast in VPRO’s  Zomergasten. In het promotiemateriaal op Facebook en Instagram zegt ze:

Wat sowieso aan bod gaat komen is journalistiek. Ik ben een journalist in hart en nieren. Maakt het grootste deel uit van mijn leven. Dus over journalistiek gaan we het sowieso hebben.

Nu zal Janine Abbring ongetwijfeld op zoek gaan naar “de mens achter de journalist”. Hopelijk krijgt Nasrah Habiballah’s opvatting over het journalistenvak ook alle ruimte. En dan met name haar ideeën over wat “peace journaslism” (‘vredesjournalistiek’) wordt genoemd.

Oorlog is een ziekteproces

In een boeiend interview met Gijs Beukers in het Volkskrant Magazine van 19 juli 2024 (betaalmuur) zegt ze:

“Ik geloof heilig in peace journalism, een theorie van de Noorse socioloog Johan Galtung. Hij zegt dat je een conflict op twee manieren kunt verslaan. War journalism is als het verslag van een sportwedstrijd: die kant heeft daar een aanval uitgevoerd en daarbij zijn zoveel doden gevallen. Door die informatie te brengen, voeg je niet veel toe aan het begrip van de kijker.

Peace journalism is het beschrijven van een ziekteproces. Wat is de oorzaak? Wat zijn de symptomen? Hoe kan die persoon genezen? Om dat te vertalen naar een conflictsituatie: waarom voelen de partijen wat ze voelen? Waar komt dat vandaan? Wat zou een oplossing kunnen zijn? Ik geloof oprecht dat we daar onze kijkers, luisteraars en lezers het meest mee van dienst zijn.”

Closing Time | Scatman John Ski-Ba-Bop-Ba-Dop-Bop

, door

En nu iets geheel anders…..

Als u het verhaal kent  van de kat die de krullen van de trap krabt, daag ik u uit daar in up tempo kond van te doen. Het publiek hoopt natuurlijk dat u daarbij over uw eigen tong struikelt en de tekst niet correct gesproken over het voetlicht krijgt.

Gek eigenlijk dat er nog geen EK of WK voor tongbrekers is. Het is toch vermakelijk, zowel om te doen, als om naar te kijken en luisteren en ze te verzinnen?

Vorige Volgende