P.J. Cokema

1.454 Artikelen
183 Waanlinks
2.702 Reacties
P.J. Cokema is het pseudoniem van Peter de Jonge. Hoewel geen fervent voorstander van pseudoniemen, toch deze internet-identiteit aangenomen, omdat er erg veel Peter de Jonges op het world wide web te vinden zijn.

Tot juli 2018 werkzaam geweest in de dak- en thuislozenopvang. Blogt sinds 9 januari 2006 op zijn eigen website Peterspagina (voorheen Codes, keuzes en maakbaarheid). Onder het pseudoniem P.J. Cokema voegde hij zich in 2008 als gastlogger bij GeenCommentaar, waar hij in mei 2011 toetrad tot de vaste groep redacteurs.

Na de fusie met Sargasso verzorgde hij sinds oktober 2011 de wekelijkse rubriek Kunst op Zondag. Daarnaast zijn binnenlands bestuur en asielbeleid de belangrijkste aandachtsgebieden voor zijn artikelen.

Tevens initiatiefnemer van de Blogparel (tot 2014), de blogprijs voor stukjes die lezers eerst doen lachen en vervolgens tot nadenken stemmen.

Closing Time | Funky Groove Vortex voor 8 basklarinetten

Na acht contrabassen en acht trombones vroeg deze reageerder zich af: “benieuwd wat het volgende achttal wordt in Closing Time”.

Niet zo’n heel lastige uitdaging, want het octet (een uit acht muzikanten bestaande groep) is geen zeldzame uitzondering. Zo hadden we hier al eens acht cello’s.

Nu wordt onder een octet meestal een groep met acht verschillende instrumenten verstaan. Stravinsky’s ‘Octet voor blaasinstrumenten’ is geschreven voor 2 trompetten,  2 trombones, 1 dwarsfluit, 1 klarinet en 2 fagotten. Beethoven’s Blaasoctet in E-majeur telt 2 hobo’s , 2 klarinetten, 2 fagotten wen 2 hoorns en Schubert’s ‘Octet in F’ heeft een bezetting van 2 twee violen, altviool, cello, contrabas, fagot, hoorn en klarinet.

Peter Pannekoek trapt de laatste Zomergasten af

OPROEP - Vanavond gaat voor de laatste keer VPRO’s Zomergasten van start. Van 26 juli tot en met 30 augustus  gaan op de zondagavonden zes gasten hun favoriete tv-, online-, en filmfragmenten toelichten.

We doen dit jaar geen uitgebreide voorbeschouwingen, maar kijken vooral uit naar uw reacties op de uitzending. We gaan er weer voor zitten en gaan zien wat de uitzending met Peter Pannekoek ons zal brengen. Het kan een levendige uitzending worden want Pannekoek is meestal een enthousiast verteller en hij belooft “een energieke avond met veel humor”.

Closing Time | Bach voor 8 trombones

We hadden hier eerder een barokachtig klinkend werkje voor acht contrabassen. Gecomponeerd in 1978 door Bertold Hummel.

Wie aan barok denkt, denkt al gauw aan Bach. Die heeft nooit muziek voor acht contrabassen gecomponeerd. Ook niet voor enig ander instrument dat met acht stuks tegelijk Bach’s composities ten uitvoer brachten.

Wel had heer Bach een aantal motetten geschreven waarvan een deel bestemd was voor achtstemmig dubbelkoor. Bijvoorbeeld  Singet dem Herrn ein neues Lied. Maar achtststemmig wil alleen maar zeggen dat de vier zangstemmen in een gemengd koor (Sopraan, alt, tenor en bas) met twee groepen aanwezig zijn, daarmee een dubbelkoor vormend. Het totaal aantal vocalisten hangt af van hoeveel leden het koor telt. Luister en kijk mee met de partituur.

Closing Time | Angèle David-Guillou – A Question of Angles

Van het gelijknamige album ‘A Question of Angles’ in een bezetting van piano, cello, altviool, bassax en baritonsax, horen we iets wat op een menselijke stem lijkt, maar een door Lydia Kavina bespeelde  theremin blijkt te zijn.

De Franse, in Engeland woonachtige Angèle David-Guillou zegt geïnspireerd te zijn door muziek van Philip Glass en films van jean Costeau.

De muziek beweegt zich ritmisch en vloeiend, met texturen die geïnspireerd zijn op de wisselwerking tussen illusie en realiteit, in het bijzonder het magisch realisme van de films van Jean Cocteau. “Ik wilde dit idee vertalen naar muziek, iets groots en gedurfds creëren, maar waarbij je tegelijkertijd niet zeker weet wat je precies hoort,” (bron website Angèle David-Guillou)

‘I don’t think there are many perfect records,’ she says, ‘but maybe [Kraftwerk’s] Computer World and [Philip Glass’s] Glassworks are some of them.’ (bron The perfect Magazine)

Closing Time | In Re Don Giovanni, Michael Nyman Band

Componist Micheal Nyman kent u misschien niet, zijn muziek heeft u vast wel eens gehoord. Bijvoorbeeld in de films The Piano (1993), The Cook, the Thief, His Wife & Her Lover (1989). Drowning by Numbers (1988) en de Japanse animatiefilm The Diary of Anne Frank (1995).

Verder heeft hij een indrukwekkend oeuvre met composities in diverse bezettingen en schreef hij als liefhebber van opera’s graag voor dat medium.

Closing Time | Kleine symfonie voor 8 contrabassen

Als liefhebber van bijna alle basinstrumenten heb ik al vaker ‘het laag’ in de spotlights van Closing Time gezet.

Vanavond nog eens een keer de contrabas. En niets anders dan acht stuks om precies te zijn. Geen slagwerk er bij, geen hoger strijkers, geen blaastoeters… Nee, louter het geknor en gebrom in de lage registers en het afgeknepen geschuur in het hoog.

Een compositie van Bertold Hummel (1925-2002): “Sinfonia piccola (kleine symfonie) voor 8 contrabassen”. In vier delen: I. Prologue; II. Burlesque; III. Andante sostenuto; IV Finale.

Closing Time | Wandtegeltjesmuziek

Over muziek gesproken:

Van het concert des levens heeft niemand een program

Het waarheidsgehalte van in Delfts blauw geschilderde wandtegeltjeswijsheden is dermate groot dat een enorm breed publiek zich in die clichés kan vinden. En dus heeft menig artiest wel een of meerdere popi-filosofi liedjes op het repertoire staan.

Fraai voorbeeld is A Satisfied Mind, een 50-er jaren countrysong, opgenomen door Porter Wagoner. Ontelbare keren gecoverd. Ook door de grootsten onder folk- (Joan Baez, Bob Dylan zelfs 2x) en gospelvertolkers (Mahalia Jackson, Blind Boys of Alabama). En zij zongen:

Closing Time | Kokoroko

Het in 2014 door trompetist/zangeres Sheila Maurice-Grey opgerichte Kokoroko geeft hier een Tiny Desk Concert.

Vier nummers lang genieten van jazzy, funky  Afrobeat.  Met Sheila Maurice-Grey (zang en trom[pet) en Noushy Nanguy (zang en trombone).

Ik wil de rest van de band natuurlijk niet tekort doen, maar zoekt u ze zelf maar op. In de warmte van vandaag wil ik gewoon lekker lui luisteren.

Onome Edgeworth, percussie; Duane “Hurcs” Atherley: basgitaar, zang; Tobi Adenaike, gitaar, zang; Yohan Kebede: keyboards, zang en Joel “JC” Clarke op drums.

Closing Time | Sonny Rollins – Duke of Iron

De in mei dit jaar op 95-jarige leeftijd overleden axofonist Sonny Rollins brengt (1) een ode aan de ‘Duke of Iron’, een Amerikaanse entertainer met, net zoals Rollins, Caribische wortels.

Een typisch themaatje-schemaatje nummer. De band speelt eerst het thema dat de basis van het stuk is, waarna er driftig wordt gesoleerd. Soms worden de solo’s van de diverse bandleden afgewisseld met het thema, soms komt het thema pas aan het eind terug.

Closing Time | Klavierstück IX Karlheinz Stockhausen

Als toegift op de twee Closing Times waarin “heftige” klassieke muziek werd aangestipt (hier en daar), vandaag nog een pianostuk van Karlheinz Stockhausen (1928 – 2007).

Het gaat om Klavierstück IX, een redelijk toegankelijk stukje muziek, want het is vrij goed te volgen wat er gebeurt.

Een viertonig akkoord dat een verschillend aantal keren wordt aangeslagen en ondertussen steeds zachter wordt (van heel hard naar heel zacht. In muziektermen: van ff (fortissimo) naar pppp (pianississimo). Dat wordt afgewisseld met een langzaam stijgende reeks van twaalf tonen, waarbij elk afzonderlijke noot een andere lengte (duur) heeft.

Closing Time | Dangerous Curves (King Crimson)

U ziet en hoort The League of Crafty Guitarists die samen met The Mendoza Philharmonic Orchestra hun uitvoering ten beste geven van ‘Dangerous Curves’, oriigneel een werk van de band King Crimson.

‘Dangerous Curves’ is een van de drie louter instrumentale nummers op het album ‘The Power to Believe’ (2003) en valt, zoals bijna alle muziek van King Crimson, te omschrijven als progressieve rock, symfonische rock en experimentele rock.

Closing Time | Klavierstück X Karlheinz Stockhausen

Collega Janos trakteert ons graag op het wat heftiger smaldeel van de pop- en rockscene. Beetje gek eigenlijk dat in zijn collectie dan de “herrie”-stukken uit de klassieke sector ontbreken. Want ‘Metal was er al: 10 klassieke stukken die het bewijzen’, stelt deze Youtuber.

Meer bewijsmateriaal wordt aangedragen in deze Top 12 Metal Moments in Classical Music  en die Top 10 metal moments in classical music.

Nou is dat allemaal wel tamelijk oude muziek. Iets minder oud, maar evengoed van het heftige soort is ‘Klavierstücke X’ (1962) van de componist Karlheinz Stockhausen (1928 – 2007).

Vorige Volgende