NIEUWS - Op de Facebookpagina ‘Niet mijn islam’ en onder dezelfde hashtag kunnen moslims zich uitspreken over de daad. Mostafa Hilali is beroepsmilitair en plaatste vanochtend een filmpje op de Facebookpagina.
De KNAW (Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen) heeft een prijs bedacht voor kunstenaars die zich laten inspireren door de astronomie. Tot 2 maart kunnen nominaties worden ingebracht.
Helaas moeten de in te zenden kunstwerken zich beperken tot schilder- en tekenkunst. Jammer, want met installaties en sculpturen valt er zo veel meer astronomisch uit te drukken. Wellicht kunnen kunstenaars die een gooi willen doen naar de prijs van 5000 euro hun licht opsteken bij collega’s die hen voorgingen wat astronomische inspiratie betreft.
Sterren, sterrenkijkers, observatoria en meer astronomische kunst.
Anselm Kiefer – Andromeda, 2001.
Richard Wright – plafondschildering Rijksmuseum, 2013.
Hernan Puelma – La Busqueda (de zoektocht).
Tim Otto Roth – Heaven’s Carousel.
Leo Villareal – Cosmos (homage aan hoogleraar astronomie Carl Sagan).
Maree Blok en Bas Lugthart – observatorium Sterrenspoor.
James Turrell – Roden Crater (observatorium).
Glaskunstenaar Josiah McElheny en astronoom David Weinberg werken sinds 2004 samen.
Josiah McElheny – Island universe.
Thomas Macker – Map of Astrophysics and Cosmology I Want to Hold and be Held by One, 2011.
Marc Quinn – Planet, 2008.
Waarmee we weer terug op aarde zijn.
NIEUWS - Joop Visser (Jaap Fischer) mag tot op vandaag zijn mond niet opendoen over zijn optreden met Jessica van Noord in 2013 bij Holland’s got talent. Het was een fraai stukje cabaret, mede doordat het Robert ten Brink, Gordon, Chantal Janzen en Dan Karaty aan kunst en cultuurkennis ontbrak.
Ze traden tot in 2013 nog op als Joop en Jessica maar zijn nog volop te bewonderen op Youtube. Hun meest recente lied: Aan het einde van het jaar vieren we met elkaar de Grootste Leugenaar.
Bent u de lijstjes van het jaar 2014 moe? Dan volgt nu de uitputtingsslag met de lijst kunstenaars die in 2014 een kunstprijs toebedeeld kregen. Een indrukwekkende lijst met landelijke en lokale prijzen voor professionals en amateurs. Wat alle andere jaaroverzichten ook duidelijk maken, dit overzicht laat zien dat Nederland zeer complimenteus naar kunstenaars is.
In de categorie Literatuur (want ook dat is kunst):
Mei: Ilja Leonard Pfeijffer – Libris Literatuurprijs.
September: Hannah van Wieringen – Academica Literatuurprijs en Jérôme Ferrari – Europese Literatuurprijs.
November: Ad de Bont (toneelschrijver) – Charlotte Köhler Prijs en Stefan Hertmans – AKO Literatuuurprijs.
December: Willem Jan Otten – P.C. Hooftprijs.
En verder……
27 februari: Ria van Eyk – Prins Bernhard Cultuurfonds Noord-Brabant Beeldende Kunstprijs 2014.
24 maart: Esther Tielemans – Familiekamer Kunstprijs. Op 25 september ontving Esther Tielemans ook de Wolvecampprijs.
14 april: Floris Kaayk – Volkskrant Beeldende Kunst Prijs.
18 mei: Ans Leeflang, Vanessa Speur en Loes Korsten – Kunstprijs Pinkstermarkt Brummen.
23 mei: Rolf te Booij en Jerry Veldhuizen – Rabobank Kunstprijs.
1 juni: Jacob Kerssemakers – 1e prijs Kunstprijs “Oost, Grensverleggend”.
8 juni: Henk Kamphuis (fotografie) – Kunst in het Volksparkprijs.
21 juni: Elise Le Pair – Kunstschouw Award.
3 juli: Sachi Miyachi – Theodora Niemeijer prijs.
3 juli: Muziektheatergezelschap Via Berlin en Anouk Kruithof – Charlotte Köhler Prijzen.
Voor wie het vergeten is: kerst is Josef en de maagd Maria, de stal in Bethlehem, de geboorte van Jezus. Een oud verhaal? Welnee, dolende mensen, in verwachting van wat dan ook, zijn aan de orde van de dag. En dan gaan we u toch een fijne kerst wensen.
Hier wat kerstkaarten voor alle Sargassolezers. Bij wijze van kerstgroet.
Truthout.org Madonna and Child of Surveillance (Image: Jared Rodriguez / Truthout).
En meer na de “lees verder”….
Madonna And Child Art Raphael Moderne by James W Johnson.
Damien Hirst – Mother and Child Divided ( een half doorgesneden koe en idem kalf op sterk water).
Banksy Christmas card: “If Jesus were to come this year, Bethlehem would be closed.”
Prettige dagen.
NIEUWS - Udo Jürgens is “ans Ende seiner Lieder” gekomen. Wandelingetje, hartstilstand en dood.
De man van de clichés, smartlappen, schlagers en van engagement. Pardon? Engagement? Jawel. Uit Lieb Vaterland, magst ruhig sein:
Lieb Vaterland, wofür soll ich dir danken?
Für die Versicherungspaläste oder Banken?
Atomkraftwerke für die teure Wehr
wo Schulen fehlen, Lehrer und noch mehr.
Konzerne dürfen masslos sich entfalten,
im Schatten steh’n die Schwachen und die Alten.
Für Krankenhäuser fehlen dir Millionen,
doch das Geschäft mit Schwarzgeld scheint zu lohnen.
Vandaag een Kunst op Zondag “old skool”
URS FISCHER What if the Phone Rings 2003.
Meer Urs Fischer hier en op de website van Urs Fischer, die we in Kunst op Zondag eerder zagen in Gat en Kaarsen.
COLUMN - Sinds een of andere margepoliticus kunst tot één van de linkse hobby’s bombardeerde, zijn er regelmatig pogingen gedaan het tegenovergestelde te bewijzen. Met even onbewezen platitudes had men kunnen volstaan.
In de kunsthandel gaan miljarden om. Kunst is voor de rijken. Kunst is dus een rechtse hobby.
Kunst is elitair dus een rechtse hobby.
Kunst is de vlag op de modderschuit der machtshebbers, die per definitie rechts zijn, ook al noemen ze zichzelf links. Kunst is dus een rechtse hobby.
Rutte speelt piano en zingt, Wilders schildert. Beiden spelen toneel. Kaartjes voor theater en schouwburgen zijn best prijzig. Kunst is voor de “haves” en niet voor de “not haves”. We kunnen het niet hard genoeg benadrukken: kunst is een rechtse hobby.
Hebben we zo de meest doorslaggevende larie wel gehad om de onzinnige frame van de “linkse hobby” te ontkrachten? Dan nu tijd voor serieus onderzoek naar de politieke signatuur van kunst als hobby.
De NHTV (Nationale hogeschool voor toerisme en verkeer) onderzocht het publiek dat naar schouwburg en theater gaat en concludeerde: Podiumkunstbezoek is geen linkse hobby. Het onderzoeksrapport (pdf) kwam afgelopen woensdag uit onder de titel “De mythe van de linkse hobby”.
De onderzoekers keken of er bij frequente bezoekers van podiumkunsten sprake was een linkse of rechtse politieke voorkeur, of hun inkomen hoger of lager was dan van niet frequente bezoekers en of ze vaker stemmen op een partij die een sterk cultureel profiel uitdraagt. Men ontdekte een uiterst minimale samenhang tussen genoemde parameters en durfde dan ook de conclusie aan dat podiumkunsten geen linkse hobby zijn.
Kunst mag groots en meeslepend zijn. Groot en veelwegend zul je bedoelen, hoor ik sommige kunstenaars zeggen. Prima, zeg ik dan, als het publiek het wel reusachtig vindt. Vandaag bekijken we omvangrijke kunst.
Kunstenaar Eric de Valk heeft het grootste kunstwerk ter wereld in de aanbieding. Het moet nog wel worden gemaakt. Ondertussen moeten we het doen met standbeelden van 100 meter hoog en meer. Die overtreffen het in 2010 onthulde grootste kunstwerk van Nederland: De Stip. Een door de Beweging Toyisten beschilderde gasbol in Emmen.
Nee, wacht. Het grootste kunstwerk van Nederland is het Feestaardvarken van Florentijn Hofman, die de hele wereld kent van zijn reusachtige badeend. Het Feestaardvarken werd in 2013 aan het publiek prijs gegeven.
Of nee, het grootste Nederlandse kunstwerk heet de Hoorn des Overvloeds, ontworpen door Arno Coenen en zijn team. Te zien in de Markthal te Rotterdam, kort geleden geopend door mevrouw Máxima. Stelt deze digitale projectie op 11.000 vierkante meter alle “grootste” kunstwerken van Nederland in de schaduw?
Nee, ik hou het er op dat de Aardzee (ontworpen door Piet Slegers), een vijf hectare groot stukje land-art, vooralsnog het grootste kunstwerk van Nederland is. De Nachtwacht lijkt er een postzegel bij.
Zoeken naar een naald in een hooiberg is een spreekwoord. Er is een groot verschil tussen spreekwoorden (historische context, taalkundig erfgoed?) en ‘wijsheden’ die de volksmond debiteert. Als de volksmond een beetje spitse kunst ‘de naald’ noemt, is er vaak sprake van een creatieve waarneming en een feitelijke onjuistheid.
Ruim twee weken geleden zocht de Italiaanse performancekunstenaar Sven Sachsalber in het Parijse museum Palais de Tokyo naar een naald in een hooiberg. Het moest een performance van 48 uur worden, hij vond de naald al in 18 uur tijd.
U ziet aan zijn techniek dat hij de naald vond door van het hooi ballen te kneden. Hooi is vrij makkelijk tot pakketjes samen te persen en daarmee behalve bouwmateriaal ook een aardige grondstof voor kunst.
In Amerika worden jaarlijks hooikunst wedstrijden gehouden. Na het oogsten van het graan kun je langs velden en wegen vaak carnavaleske beelden van stro zien. Ruim tien jaar geleden maakte de Amerikaanse kunstenaar Tom Otterness tijdens de Montana Bale Trail, de beeldengroep ‘Makin’ Hay’. De installatie is tot op heden nog regelmatig te zien.
Michael Shaughnessy heeft zich gespecialiseerd in hooi en maakt er prachtige, abstracte installaties mee.
Voor en rond aardig wat Nederlandse treinstations bestaat de kunst vooral uit installaties zoals we op de foto boven dit artikel zien. In Rotterdam heeft men dat achter de rug, maar er mankeerde nog wat. Op het Rotterdamse stationsplein komen twee elkaar kussende wereldbollen. Kunst waarover de meningen verschillen. Wat voegt kunst toe aan een stationsplein?
Naar verluidt koos de commissie die op zoek moest naar een kunstwerk voor het Rotterdamse Centraal Station unaniem voor ‘Kissing Earth’, van de IJslandse kunstenaar Olafur Eliasson. Na de bekendmaking barstte natuurlijk de discussie los.
Het plein kan beter leeg blijven, het station is al kunst genoeg, meent de één. Zonde, eerst op kunst bezuinigingen en dan voor 1 miljoen een buitenlandse kunstenaar inhuren, kritiseert een ander. Prachtig, internationale allure die bij een wereldstad als Rotterdam past, juicht een derde.
In de media is een schetsontwerp van de wereldbollen te zien. De kunstenaar mag er nu over gaan nadenken hoe de wereldbollen er in 2015 in het echt bij zullen liggen. Ik ben benieuwd welke werelddelen elkaar de uiteindelijke kus zullen geven.
Het brengt ons vandaag op stationspleinenkunst.
Dat Olafur Eliasson twee wereldbollen laat kussen op een stationsplein is niet vreemd. Er wordt wat afgelebberd rond en op stations. Het is dé plek waar afscheid en welkom met een smakkerd worden bestendigd. In het St. Pancras Station in London zijn vijf kunstwerken te zien, waaronder The Meeting Place van Paul Day.
NIEUWS - Giro 555 verdeelt de opbrengsten verkeerd onder de achterliggende hulporganisaties. Volgens De Correspondent is dat één van de drie problemen waarmee de SHO en Giro 555 kampen.
De Correspondent baseert zich op het adviesrapport dat een onafhankelijke commissie in opdracht van het SHO-bestuur opstelde. Het rapport lag bij de SHO in februari op tafel maar werd vandaag pas openbaar gemaakt (pdf), nadat het artikel op De Correspondent verscheen.
