Joost

Gisteren is er een foto naar buiten gebracht waarop Castro staat met de krant van die dag. Van oudsher worden zulke beelden gebruikt om te bewijzen dat de foto echt op die dag genomen is en de persoon in kwestie daadwerkelijk nog in leven. Dat ze hem juist met deze krant in de hand op de foto zetten is opmerkelijk. De voorpagina bevat namelijk alleen maar een artikel over Castro zelf. Dat artikel kan al jaren geleden geschreven zijn.

Maar zelfs al was het de New York Times die hij vast had, dan nog is het de vraag hoe moeilijk het is Castro de krant van vandaag in zijn handen te photoshoppen. Niet zo heel erg moeilijk, lijkt me. Maar hoe kan Cuba dan bewijzen dat Fidel nog in het land der levenden is? Met film? Moeilijker te beïnvloeden, maar zeker niet ondoenlijk. Film is in het ergste geval gewoon 25 photoshops per seconde.

Hoe kunnen we er als burger op vertrouwen dat het nieuws dat we zien ook daadwerkelijk het nieuws is? Het is nooit helemaal zeker geweest dat wat we hoorden klopte. Maar nu is de techniek zover dat we onze ogen ook niet meer kunnen vertrouwen. Het nieuws wordt in toenemende mate geregisseerd van bovenaf. En niet alleen door een “green helmet guy” van Hezbollah, maar net zo goed door de Amerikaanse en Israëlische overheid.
Tegelijkertijd staan we steeds zwakker als we willen verifiëren wat ons wordt verteld in het nieuws. Steeds meer is geheim, steeds meer hoeft niet te zijn wat het in eerste instantie lijkt.