Digitale leeuwen van Tawhied
Op Sargasso is plaats voor gastloggers, hieronder een bijdrage van Vincent Barnhard. Hij schreef een essay over de rol van virtuele gemeenschappen bij de radicalisering van moslim migranten.
… beheerders van het internetdiscussieforum Marokko.nl verwijderen deze dagen vier keer meer discriminerende en provocerende bijdragen dan normaal… Andere bezoekers keren steeds terug, alleen maar om te provoceren. “Zij weten hun weg altijd te vinden” (nu.nl).
Zijn de laatst genoemde bezoekers alleen maar provocerende kwajongens? Hebben enkele mogelijk een eigen agenda achter hun provocaties? Zitten er bijvoorbeeld ronselende en mobiliserende internationale terroristische organisaties achter bepaalde provocaties? Zo ja, waarom zitten die dan op een Nederlandse website als bijvoorbeeld marrokko.nl? Het essay Digitale Leeuwen van Tawhied, geeft mogelijk een indicatie op een antwoord op enkele van de bovenstaande vragen.
Middels een analyse van de Israëlische communicatie en terrorisme expert Gabriel Weimann worden acht gehanteerde gebruiken van het internet beschreven van internationale terroristische organisaties; psychologische oorlogsvoering, publiciteit en propaganda, informatie en data vergaring, geldinzameling, rekrutering en mobilisatie, netwerken, het delen van informatie, planning en organisatie. Daarbij wordt kort stilgestaan waarom tweede en derde generatie moslim migranten zich aangetrokken voelt tot het internet. Opvallend is daarbij, dat op het moment dat de Nederlandse overheid dacht dat de tweede en derde generatie migranten uitgesloten werden van het internet, juist deze groepen het internet vroeg omarmd hebben en een kleine groep zich middels het internet heeft geradicaliseerd. De politicoloog Mandaville en de antropologen Eickelman en Anderson gaven al in 1999 en 2000 aan dat het internet juist voor de tweede en derde generatie migranten uitkomsten bood voor vragen die zij hadden omtrent hun geloof en plaats in de samenleving.
Een gastbijdrage van Rembrandt Koppelaar:
Jan Marijnissen was op zijn zachtst gezegd wat minder gelukkig met de VPRO Tegenlicht documentaire 