Gastauteur

In het kader van de Onofficiële te korte Boudewijn Büch Week plaatsen wij vandaag een gastbijdrage van Nyram over Tonga. Nyram verbleef enkele maanden op Tonga ‘voor wetenschappelijke doeleinden’ en schreef een bijdrage over de onrustige politieke ontwikkelingen op dit eiland. Tevens vraagt hij zich af of Tonga in de Nederlandse media qua aandacht niet te kort wordt gedaan ? Vragen die wij graag horen in de Onofficiële te korte Boudewijn Büch Week.

Tonga is een eiland archipel met ongeveer 105 duizend inwoners die geregeerd worden door een Monarch, Tupou IV (bekend als wereld’s zwaarste koning). Tonga is verder onder andere bekend van het verkoop van paspoorten en DNA, de mogelijke locatie van een lanceer platform voor toeristische ruimtereizen, en op sportgebied, een zilveren Olympische medaile voor het boksen tijdens de Spelen van 1996 en rugby (en dan vooral Jonah Lomu).

Het gebeurt niet vaak, maar soms staat er nieuws over het Koninkrijkje Tonga in de krant. De Volkskrant berichtte onlangs (in een miniberichtje) over een staking van zes weken in Tonga die geendigd was met een klinkende overwinning voor de actievoerende ambtenaren (op 8 september). Er werd besloten tot salarisverhogingen van 60 tot 80 procent, een ontslagplan ging van de baan, en, belangrijk, de actievoerders werden niet gestraft. De FNV nam het berichtje zelfs over in haar ‘FNV Bouw Magazine’ van afgelopen Oktober. De Volkskrant berichtte ook nog “Tijdens de staking bleven scholen en ziekenhuizen gesloten en werd geen vuilnis opgehaald.” Inderdaad. Dat klopt. En het is bemoedigend nieuws. Maar het bericht is eigenlijk niet helemaal volledig. Ja, er was een staking van zes weken die werd afgesloten met een klinkende overwinning voor de ambtenaren. Maar er was en is daar veel meer aan de hand: in feite is er een stille revolutie gaande in Tonga.