Gastauteur, auteur op Sargasso

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bureaucratische dictatuur

6 oktober 2006 , 11:15 , door Gastauteur

Bij Sargasso ruimen we regelmatig plaats in voor gastschrijvers. Ditmaal wederom een bijdrage van Gin. Haar vorige stuk staat al drie maanden bovenaan de lijst met meest gelezen posts. Je kan haar ook vinden op haar eigen stek The Vault.

belastingdienst gebouw Dat we in Nederland een uitgebreid klimaat van kleinzielige bureaucratie kennen is ongetwijfeld bij iedereen bekend. We lijken er allemaal een hekel aan te hebben. Totdat we in de politiek terecht komen. Of in de ambtenarij. Want dan weten we ineens van gekkigheid niet meer hoe absurd we het kunnen maken. Neem nou het kabinet Balkenende II. Jonge politici aan de macht. De oude rotten moesten maar eens het veld ruimen voor vers bloed. Jongere mannetjes met een identiek ouderwets uiterlijk en voorkomen als hun voorgangers hadden grootse plannen. Vooral met de bureaucratie. Maar ze waren ook ambitieus, de mannetjes van Balkenende. Geen steen in Nederland kon op zijn plaats blijven liggen. Dus bedachten ze nieuwe systemen voor de weliswaar dure, maar relatief goed functionerende oude stelsels. Zoals voor de tegemoetkoming in de huurkosten.

Er werd bedacht dat een innende instantie als de belastingdienst best ingezet kon worden om voortaan uitkeringen te gaan verschaffen. In de vorm van huurtoeslag. Reuze handig dat systeem. Heus niet alleen omdat op die manier veel mensen veel minder lang recht zouden hebben op een tegemoetkoming in de huurlasten. Maar ook omdat de arme burger die te maken zou krijgen met een plotselinge inkomensdaling, niet meer hopeloos in de problemen zou hoeven komen. Prachtig idee. Wat is er nou mooier dan een overheid die rekening houdt met de actuele situatie van haar burgers? Prijzenswaardig. Verandert half oktober je inkomen? Niets aan de hand. Per 1 november wordt er rekening gehouden met je nieuwe salaris. Of uitkering. Of wat dan ook. De belastingdienst krijgt wel zes weken de tijd om die wijziging door te voeren, maar dat is zo’n mierenneukerig detail, daar moet je maar niet teveel over klagen. Maar wat als diezelfde belastingdienst die termijn van zes weken met een wel hele grote korrel zout gaat nemen? En wat als er dan bij de belastingdienst helemaal niemand voor verantwoordelijk kan worden gehouden? En er zelfs bij de politieke instanties niemand aan het roer van deze dubieuze onderneming lijkt te staan? Dan is die arme burger overgeleverd aan de willekeur van kleinzielige ambtenaartjes. Ambtenaartjes die schijnen te denken dat huurtoeslag een soort aardig kadootje is. Een bonusuitkering, die mensen niet echt nodig hebben. Dat soort ambtenaartjes nemen rustig drie maanden de tijd om een beslissing door te voeren. En drie maanden lang houdt de belastingdienst de uitvoerende ambtenaartjes angstvallig verborgen voor publiek dat verhaal wil halen. Ineens is iedereen bij de belastingdienst doofstom geworden. Of te druk met andere wijzigingen. Van inkomensveranderingen naar boven bijvoorbeeld. Want die gaan om één of andere reden wel razendsnel.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Winsemius van het strafbankje

27 september 2006 , 11:11 , door Gastauteur

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Hans van Oplawaai. Zijn schrijfsels zijn ook te vinden op hun gezamenlijke weblog.

Pieter Winsemius is gisteren beëdigd als minister van VROM. Meer dan twintig jaar geleden was hij dat ook als eens. Sterker nog: hij werd in 1982 Nederlands allereerste minister van VROM. Bij het aantreden van het kabinet Lubbers I werd milieu weggehaald bij het minsterie van Volksgezondheid en toegevoegd aan Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening.

Milieu was in de jaren tachtig een belangrijk maatschappelijk thema. Veel mensen maakten zich destijds zorgen om de steeds groeiende afvalberg, de verontreiniging van bodem, water en lucht, de uitputting van grondstoffen, enzovoort. Maar veel kennis was er toen niet en ook de politiek was nog niet zo geïnteresseerd. En de VVD al helemaal niet. Dus toen die partij bij de formatie de post VROM bemachtigde verwachtte niemand – de VVD zelf wel in de allerlaatste plaats – een stevig milieubeleid.

Dat was buiten Winsemius gerekend. Hij werkte zich razendsnel in en begon in te zien dat er problemen op te lossen waren. Hij overtuigde zijn collega’s – Lubbers niet in de laatste plaats – van het belang van forse maatregelen en in plaats van minister van VROm werd hij al snel minister van vroM. Er zijn veel mensen, zelfs bij de milieubeweging, die hem de beste milieuminister vinden die Nederland ooit heeft gehad.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Schipholbrand: Strafrechtelijke gevolgen?

22 september 2006 , 11:30 , door Gastauteur

Op Sargasso is plaats voor gastbijdragen vandaag laten wij Chinaman aan het woord:

Als politiek verantwoordelijken zijn de ministers Dekker en Donner gisteren opgestapt. Maar hoe zit het met de strafrechtelijke gevolgen? De twee aanwezige bewaarders zijn als verdachte aangemerkt en verhoord. Ook de vermoedelijke aanstichter zit vast. Anderen zitten op dit moment nog niet in het beklaagdenbankje. Als we kijken naar de verschillende eerdere ongelukken in Nederland, dan is dat toch vreemd.

Uit het OM-dossier over het ongeluk in de Amercentrale blijkt bijvoorbeeld dat de architect van de steiger tot een jaar cel veroordeeld is vanwege zijn wanprestatie die de dood van enkele mensen tot gevolg had.

Maar vooral typerend is natuurlijk de brand in Volendam. Dit betrof immers ook een dodelijke brand in een gebouw waarvan de eigenaar zich niet aan de regels had gehouden. Daarom werd toen besloten de verantwoordelijke personen aan te klagen.

Het is dan ook niet meer dan redelijk om diegenen die daarvoor redelijkerwijs verantwoordelijk kunnen worden gehouden of invloed hadden kunnen uitoefenen om deze ramp te voorkomen of de gevolgen ervan te beperken, strafrechtelijk te vervolgen.

Helaas blijkt het op dit moment niet (goed) mogelijk om hogere ambtenaren voor hun geklungel strafrechtelijk verantwoordelijk te houden. Wat is er met de locatie manager/directeur gebeurd die verzuimde zijn mensen te trainen? Wie bedacht de zeer brandgevaarlijke HPL platen in de cellen? Wie bedacht de levensgevaarlijke constructie van het gebouw om de cellen heen? Etc. etc.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Krom

15 september 2006 , 16:30 , door Gastauteur

Vandaag een tweede bijdrage van Robbert Ophorst als gastredacteur. Op zijn eigen weblog Toespelingen schrijft hij iedere keer weer vanuit verrassende invalshoeken over gebeurtenissen in de wereld.

schedel met stukjes bot. De Australopithecus anamensis, de Kenyanthropus platyops, de Australopithecus aethiopicus. Het lezen van deze namen zal voor eenieder een feest van herkenning zijn. Want zeg nou zelf: wie kent ze niet?

Nou, de Keniaanse jeugd. Tenminste, als het aan de Keniaanse bisschop Boniface Adoyo ligt. Want wat wil het geval: The National Museum of Kenya is van plan flink uit te pakken met een tentoonstelling getiteld The Origin of Man. Kenia is nogal rijk bedeeld met fossielen van aap- en mensachtigen. Wetenschappers beschouwen het land dan ook als de bakermat van onze beschaving. De fossielen zijn de broncode van onze evolutie, overblijfselen uit de tijd dat we met z’n allen nog krom liepen, vrouwen verzamelaars waren en mannen jagers. Reden genoeg voor een tentoonstelling, zou je zeggen. Dat vinden ze bij de EU ook, daarom was men niet zuinig met subsidies.

Maar bisschop Adoyo denkt er anders over. Hij roept op tot een verbod. De tentoonstelling zou schadelijk zijn voor de roomblanke zieltjes van de christelijke jeugd aldaar. Bij het zien van al die fossielen, gaan ze straks nog geloven dat de mens van de aap afstamt, zo vreest Adoyo. En dat klopt natuurlijk niet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het nieuwe potverteren

9 september 2006 , 20:22 , door Gastauteur

JSK, frequent reaguurder met inmiddels een reputatie op het vlak van economisch argumenteren, bood aan zijn licht te laten schijnen op de financiële paragraaf van het concept verkiezingsprogramma van de SP. Hier zijn analyse.

“links is goed voor de economie”, het is in debatten en internetdiscussiefora een steeds meer gebezigde uitspraak. Sinds een paar jaar laten de linkse partijen hun programma’s controleren op schadelijke economische effecten, en is het maken van (staats)schulden taboe. Deze ‘verstandiging’ van links (anderen zouden het ‘verrechtsing’ noemen) neemt welleens bespottelijke vormen aan. Een paar maanden geleden beweerde een linksstemmende kennis van mij dat de plannen van Groenlinks ‘beter voor de economie’ zijn dan de plannen van het kabinet. Waarom? Omdat het ophogen van de uitkeringen volgens het Centraal Plan Bureau een positiever effect heeft op de economische conjunctuur dan bezuinigingen. Wat de structurele effecten zijn van het aantrekkelijker maken van een werkloos leven bleven in het ongewisse (ik zou zeggen: meer werkloze levens).

Bij een andere gelegenheid verhaalde een vriend een politiek actieve vriend (SP) over het economische succes van het sociaal-democratische Zweden. Hoera: het socialisme werkt toch! Helaas is zijn lofzang minder dan de halve waarheid: Zweden is sterk – zij het relatief – verarmd gedurende de laatste decennia en is haar verzorgingsstaat aan het afbouwen as we speak. Deze twee voorbeelden van de vermeende economische logica van een socialistisch beleid liet ik destijds ongemoeid. De verkondigers daarvan waren zo politiek betrokken dat het onredelijk was enige objectiviteit van hen te verwachten. Maar toch. Toen na afloop van een openbaar debat in mijn favoriete stad een onbekende tegen mij zei: ‘maar links is tegenwoordig goed voor de economie’ besefte ik dat deze mythe van de economisch succesvolle staatsinterventie zich weleens zou kunnen verankeren in het hoofd van menig intellectueel. En dat zou zonde zijn.
Neem het nieuwe partijprogramma van de SP (of moet ik zeggen: het partijprogramma van de nieuwe SP?). OP het eerste gezicht een lijst leuke dingen voor linkse mensen en de nodige ombuigingen ter bekostiging daarvan. De schrijver van het programma beheerst de kunst van het boekhouden zo goed, dat er zelfs een klein overschot overblijft voor de aflossing van de staatsschuld. So far so good. Maar: waar haalt de SP het geld vandaan en waar gaat het precies naar toe? Besparen doet de SP op het leger, de kinderbijslag, infrastructurele projecten en (het altijd vage) ‘bureaucratie’. Uitgeven doet de SP in het OV, de sociale zekerheid en cultuur.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Nederland wordt hoe langer hoe socialer

7 september 2006 , 07:46 , door Gastauteur

In de serie gastbijdrages deze week, vandaag een bijdrage van Chinaman. Hij is een van onze vaste reaguurders en verblijft momenteel, zoals de naam al aangeeft, in China.

Als we een kind krijgen dat niet aan de eisen van het normale voldoet, houden we het recht op ons eigen leven. Het wordt dan verzorgd door de overheid, in een gesticht of tehuis. Soms komen we langs en klagen over de verzorging, maar vooral niet te vaak.

Als onze ouders ouder worden, houden we het recht op ons eigen leven. Ze worden dan verzorgd door de overheid, in een bejaarden- of verpleegtehuis. Soms komen we langs en klagen over de verzorging, maar vooral niet te vaak.

Als we zelf ziek worden, houden we het recht op ons eigen leven. We worden dan verzorgd door de overheid, thuis of in een ziekenhuis. Als we bezoek krijgen, kunnen we klagen over de verzorging, maar dat komt niet te vaak. (gelukkig is er Internet!)

Als we een kind krijgen, houden we dan het recht op ons eigen leven? Laten we het dan verzorgen door de overheid, in een buitenschoolse of andere opvang? Komen we dan soms langs om te klagen over de verzorging, maar vooral niet te vaak?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Politici in de media nog steeds amateuristisch

6 september 2006 , 15:15 , door Gastauteur

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Ivo Evers. Op zijn eigen weblog Hungup schrijft hij veel over politiek en media. Daarbij schuwt hij het niet naar links en rechts te trappen.

Waarschijnlijk herinnert u zich het dramatische TV-debat tussen Pim Fortuyn en de andere partijleiders na de gemeenteraadsverkiezingen van 2002 nog wel. Ad Melkert versus Fortuyn was in sommige opzichten Nixon tegen Kennedy 42 jaar eerder. Zo ver liepen Nederlandse politici achter wat betreft omgang met en presentatie in de pers. Ook in de aanloop van de landelijke verkiezingen komende november is er weer volop amateurisme te bespeuren.

Persvoorlichters, intensieve mediatraining, hapklare oneliners en (al dan niet dankzij make-up) ‘knappere’ lijsttrekkers. Het debacle van 2002 mag zich niet meer herhalen. Onder het mom voorkomen is beter dan genezen proberen partijen om wat er in de kranten en op internet verschijnt te regisseren. En ze doen er alles aan gevoelige kwesties binnenskamers te houden. Intussen moet de politicus van vandaag wel midden in de samenleving staan en geen Haags gedrag meer vertonen. Voorbeelden: een 20.000ste ‘vriend’ van de premier op Hyves mag koffie komen drinken in het torentje en gemeenteraadsleden worden massaal de straat op geschopt. Een soort vreemde tegenstrijdigheid daalt neer op Den Haag. Het is de open vorm van terughoudendheid.

Blijkbaar hebben de grote politieke partijen hier moeite mee. Vrijwel zonder uitzondering maakt de ene na de andere een flinke en vaak domme misstap. Uit medelijden wordt D66 even buiten beschouwing gelaten en is de VVD het voorbeeld. Waar komt toch dat liberale gestuntel en moddergooien over de kandidatenlijst toch vandaan? Van Aartsen schiet uit de bocht, Van Leeuwen en Veenendaal staan te laag, de strijd tussen Verdonk en Rutte was te hard. Kroon op de chaos is natuurlijk de kwestie Hirsi Ali en het takkewijf van Gerrit Zalm. Anton van Schijndel is de meest recente bedreiging aan het adres van de VVD-lijsttrekker. Andere partijen: Wouter Bos houdt columnist Marcel van Dam niet in het gareel. Marijnissen doet het in de Penthouse. Zelfs de gemiddelde politiewoordvoerder laat louter het noodzakelijke los. Dat moeten Tweede Kamerleden en prominente (ex) partijleden toch ook kunnen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Met een lach en een traan

5 september 2006 , 12:00 , door Gastauteur

Met enige regelmaat biedt Sargasso ruimte voor gastredacteuren. Vandaag een stuk van Robbert Ophorst. Op zijn eigen weblog Toespelingen schrijft hij iedere keer weer vanuit verrassende invalshoeken over gebeurtenissen in de wereld.

Foute pasfoto, lachen niet toegestaan en wegkijken al helemaal niet. Wij zijn een vrolijk volkje. Wij blijven altijd lachen en bezien het leven van de zonnige zijde, zelfs wanneer het kutweer is. Wij staan wereldwijd dan ook bekend als een goedgemutste natie. Vraag maar aan de inwoners van onze voormalige koloniën. Het knallen van de zweep werd voor hun een stuk draaglijker door het schallen van onze lach. En waarom denk je dat wereldleiders ons zo graag inschakelen voor vredesmissies en dergelijke? Zo’n M16 wordt een stuk sympathieker in de handen van een grijnzende Hollander. En dat is wel zo handig als je chagrijnige moslims democratie komt opdringen. Ja, zelfs als we onverhoopt gebombardeerd zouden worden door Navo-troepen, zoals onze Canadese broeders overkwam, zullen we dankbaar blijven lachen. Zij het als een boer met kiespijn en met een vleeswond van oor tot oor, maar toch.

Doch ook wij hebben een grens, en die grens in onlangs bereikt. Wij mogen namelijk niet langer lachen op ons paspoort. Kijk, en dan toorn je aan de fundamenten van onze beschaving. Wat heet, de wereldorde wankelt! De chaos is compleet. De regering heeft vergaande plannen om de noodtoestand uit te roepen, en de ME staat reeds paraat om muitende burgers terug het pasfotohokje in te slaan. Nou is het ook geen sinecure hoor, met een strak gezicht, recht de camera in kijken. Zeker niet voor een land waarvan André van Duin volkskomiek nummer één is. En we zijn natuurlijk ook niet echt de slimste. Je zult ons niet het vermoeden van Poincaré zien oplossen. Wij raken al geestelijk instabiel door de herdefiniëring van drie zenders. Drie, ja! Laat staan dat we Talpa op onze afstandsbediening kunnen vinden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Voor verse organen: 0900-BELTUIG

24 juli 2006 , 13:06 , door Gastauteur

Vandaag plaatst Sargasso een gastbijdrage van reaguurder Chinaman, als Nederlander woonachtig en werkzaam in de meest besproken economie op aarde: China, geeft hij dmv een fictief telefoongesprek een indruk van de huidige state of mind van de Chinezen.

Twee weken geleden zat ik klaar om te reageren op dit artikeltje Canadees rapport bevestigt orgaanhandel China (Nu.nl). Groot nieuws, China maakt op bestelling aanhangers van Falung Gong dood. Helaas was niemand van de Sargasso crew bereid om daar een postje aan te wijden. Daarom was ik erg blij dat afgelopen week een mailtje van Carlos per postduif werd bezorgd op mijn geheime adres in China. Of het niet een idee was dat ik wat zou gaan schrijven over een interessant land als China? Nou, daar gaan we dan! Zoals ik al eerder heb laten blijken op Sargasso ben ik het niet helemaal eens met de classificatie communistisch land voor China. Goed het heeft een partij die zich communistisch noemt, het land heet communistisch te zijn maar het is het simpelweg niet. Laten we kijken wat er in het telefonische interview gesprek tussen deze Canadese organisatie en een willekeurige grote Chinese gevangeins had kunnen voorvallen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Oude Media: Pas op uw Professie

21 juli 2006 , 16:15 , door Gastauteur

Sargasso herbergt met graagte gastbijdragen. Deze maal een heuse ingezonden brief van Binga. In een rechtstreekse reactie op een ingezonden brief in de Volkskrant van Michiel Maas waarschuwt Binga de oude media ervoor niet geheel voorbij te gaan aan de originaliteit en meerwaarde van weblogs. Maar meer nog bevat het epistel een oproep aan de oude media om hun zelfvertrouwen niet slechts door de sussende woorden van MMaas te herwinnen, maar door blijvend te investeren in hun meerwaarde: professionaliteit.

Zonder professionele journalistiek zijn we nergens [.pdf]

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Daar sta je dan

22 juni 2006 , 11:33 , door Gastauteur

Deze week maakte Hein van Meeteren: kandidaat-lijsttrekker D66, zich in de comments op Sargasso kwaad over de column “Wie wordt de baas van de rommelpartij?” van Felix Rottenberg. In het debat om het lijstrekkerschap draait het -mede dankzij de media- volgens Hein van Meeteren alleen om de bekende poppetjes en het theater dat ze maken, aan de inhoud komt men niet toe. Hein illustreert dit op vermakelijke wijze aan de hand van het afgelopen D66 lijsttrekkersdebat waar hij zelf ook aan deelnam.

Daar sta je dan, op 20 juni om 22.47 uur, in een zaaltje van het Arena-café te Amsterdam. Alexander en Lousewies staan als een vermoeid echtpaar te bakkeleien voor de camera’s van NOVA en om hen heen staat een opgewonden groepje groupies met bordjes in hun handen die “Hup Lousewies” of “Stem Alexander” roepen. Dit heet Lijsttrekkerscampagne D66, in welk circus mij de rol is toebedeeld van “spek –en bonenkandidaat” (HP/De Tijd), “Één van de Jelleke’s” (Thijs van den Brink, EO) en “Stofje” (Paul van Liempt, BNR).

Dat gaat zo: op de avond brengen allerlei kandidaten behartenswaardige dingen naar voren. In mijn geval: een aanval op het benepen, xenofobe, kleinburgerlijke, angstige klimaat dat óók door dit kabinet is geschapen en waarin burgers op bevel hun Ausweis moeten tonen en Moslims worden weggezet als middeleeuwse idioten die geen recht op een school of clubhuis hebben. Je kan het ermee eens zijn of niet, maar dat is ínhoud. Daarvan verwacht je een woordje in de pers. Je bent tenslotte lijsttrekkerkandidaat. Maar het grote negeren is je deel. Nee, dan je rivalen, de Alexanders en Lousewiesen. Behendig spelen ze elkaar het balletje toe, en de pers smult. “Altijd die Moslims”, zegt Lousewies met licht overslaande stem tegen haar steeds glimlachende tegenspeler. “Ja, ik zou wel elke dag over Moslims willen praten”, riposteert Alexander en kijkt triomfantelijk de zaal in. De lichten zijn aan, de camera’s lopen, dit is léuk. “Jij ook altijd”, “nee jíj dan”, “Nietes”, “Welles”, “Ik geloof niet meer in je..”, de interactie heeft het gehalte van een vroegpuberruzie, maar de pers smikkelt. Weg inhoud, leve het gekrakeel.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rechtvaardigheid is zó twintigste eeuw

2 juni 2006 , 09:36 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze email ontvangen.
Hieronder een stuk dat eerder verscheen op Ikniks blog.

Het is zover: de regering heeft alle schroom van zich afgeworpen, en besloten dat wetten en rechters de boel maar vertragen. Mensen die door de overheid verdacht worden van terroristische activiteiten, kunnen van diezelfde overheid een verbod krijgen zich ergens te bevinden. Zijn ze het niet eens met die ?bestuurlijke maatregel?, dan kunnen ze bezwaar aantekenen bij… de overheid!

Donner verzekerde de Kamer natuurlijk dat dergelijke maatregelen niet zomaar zullen worden genomen, net zoals minister Remkes zijn padvinders-erewoord gaf en toezegde journalisten niet af te luisteren zonder reden, maar alleen als ze hun werk goed doen. Parlementair verslaggevers hoeven dus niet bang te zijn dat ze bespied en afgeluisterd worden en op basis van de rapporten die daaruit volgen niet meer op het Binnenhof mogen komen. Tenzij ze dingen schrijven die in de ogen van een bewindsman staatsondermijnend zouden kunnen werken, natuurlijk, maar welke journalist zou nu zo onverantwoordelijk zijn om in deze tijden van terreurdreiging de staat te verzwakken met subversieve praatjes?

En bovendien, onschuldige burgers hebben natuurlijk niets te vrezen van onze oh zo competente veiligheidsdienst. Het doel van de nieuwe wet zijn terroristen, de boeven die binnen het huidige, achterhaalde onschuldig-tot-het-tegendeel-enz-enz-systeem niet veroordeeld kunnen worden omdat er nog geen bewijzen zijn. Alsof we ons kunnen permitteren te wachten tot we kunnen bewijzen dat ze terroristen zijn. Dat is precies wat ze willen! Met deze nieuwe wet kunnen we eindelijk een vuist maken tegen mensen waarvan we weten dat het terroristen zijn zónder dat we het kunnen bewijzen.