Overzicht

Gastauteur

2.335 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bos weet het niet

, door

Vandaag plaatsen we een gastbijdrage van Picaro.

De PvdA-top heeft de afgelopen zomer niet op apengapen in de achtertuin gezeten. Integendeel: Wouter Bos, Ronald Plasterk en enkele andere genodigden braken zich het hoofd over die ene, Centrale Vraag: hoe krijgen we de PvdA er weer bovenop? Het ontluisterende, meest gehoorde antwoord: “Ik weet het niet.”


Het is een zomermiddag. In Amsterdam komt de partijtop bijeen om elkaars hersenen te pijnigen. Hoe komt het toch dat de PvdA in de peilingen zo in de put zit? En vooral: wat kunnen ze doen om er weer bovenop te komen?

Het zijn levendige discussies tussen machers, denkers, partijkader, meubilair, wetenschappers, en zij die het meest beklagenswaardig zijn: de frontsoldaten, met Wouter Bos middenin het kruisvuur.

“We moeten politiek maken!” wordt afgewisseld met “ja, maar het maatschappelijk middenveld…” tot “we moeten de bonden weer enthousiasmeren” en gemijmer als “…hoe heeft het toch zo ver kunnen komen…?” Het is bijna twee jaar geleden dat Bos in de inmiddels beruchte documentaire ‘De Wouter Tapes’ verzuchtte dat hij zijn intuïtie was kwijtgeraakt. Dat was tijdens de verkiezingscampagne. Hij voelde de sign of the times niet meer aan, het ging niet goed, de PvdA begon weg te zakken in de peilingen, nadat het diezelfde peilingen 3,5 jaar gedomineerd had.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rutte op zoek (3) – Liberale bemoeizucht

, door

De VVD is bezig met een nieuw beginselprogramma. In een reeks gastbijdragen gaat Ad van der Stok nader in op deze belangrijke stap voor die partij.

Mark Rutte zoekt naar ‘nieuwe woorden voor bekende waarden‘. Dat deed hij in de Rode Hoed, in een artikel in het NRC, dat in andere vorm op de VVD-site te lezen is en met het nieuwe concept-beginselprogramma, dat op 15 november aan het congres wordt voorgelegd. Rutte zoekt, maar vindt hij iets? En wat valt daarvan te vinden?

Als een echte VVD-er vindt de Rutte van de concept-beginselverklaring dat de staat klein moet zijn. De Rutte uit het NRC is tegen de neomoralistische nanny state en vraagt zich iets af: “Kunnen we onszelf wel met goed recht liberaal noemen als wij de nieuwe, bemoeizuchtige beleidsagenda gaan overnemen?”

Toch niet helemaal de goede vraag, want bemoeizucht stond en staat ook op de VVD agenda. De vraag zou moeten zijn: Als we echt een liberaal programma willen, waar bemoeien we ons dan niet meer mee?


Rutte over de staat

Rutte beschrijft de afgelopen dertig jaar denken over de staat. Hij beschrijft het maakbaarheidsdenken dat in de jaren zeventig op de grenzen van de werkelijkheid stuitte. De nieuwe machthebbers Thatcher en Reagan veranderde de koers. “De overheid, zo legde Reagan uit in zijn eerste inaugurele rede, was niet het antwoord op onze problemen; de overheid was het probleem“. Dus moest de overheid terugtreden. Steeds minder werd van de overheid verwacht dat ze de samenleving kon maken. Deze veranderde verwachting bepaalde mede de rol die de overheid in de jaren negentig aannam. Volgens het New Labour van Tony Blair moest maakbaarheid aan de mensen zelf overgelaten worden. De staat moest faciliterend zijn, dus zorgen voor goed onderwijs en een op herintreding op de arbeidsmarkt gerichte sociale zekerheid.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kabinet trekt extra geld uit voor Dawkins-wijken

, door

Vandaag plaatsen wij een gastbijdrage van Perik.
Minister Ella Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie krijgt volgend jaar zeventig miljoen extra op haar begroting voor de aanpak van veertig Dawkins-wijken. Met het geld wil zij de kloof dichten die bewoners uit wijken van overwegend seculier-atheïstische signatuur ervaren in de christelijk-joods-islamitische samenleving.

Volgens Vogelaar is er sprake van een spiritueel faillissement in veel Dawkins-wijken. “Men mist de aansluiting bij het hogere. Wij gaan de integratie bevorderen door bewoners kennis te laten maken met een brede waaier aan hoopgevende religieuze kansen. Wij zullen daarbij respect hebben voor de cultureel bepaalde dogmatische opvattingen van sommige atheïsten, bijvoorbeeld rond het ontstaan van deze wereld.”

Directe aanleiding voor de aanpak van Dawkins-wijken is het rapport van de Taskforce Handen Samen dat eerder dit jaar werd gepresenteerd. Deze werkgroep constateert dat kinderen uit Dawkins-wijken slecht toegang hebben tot het VMBO en dat bewoners zwaar ondervertegenwoordigd zijn in beroepsgroepen als productiemedewerker, chauffeur en goeroe. Religieuze instellingen merken dat voor veel atheïsten de drempel te hoog is.

Onderwijsminister Ronald Plasterk, zelf van atheïstische afkomst, zal een deel van de aanpak in de Dawkins-wijken faciliteren. Ondermeer met Operatie Zoete Koek, een onderwijsprogramma waarin leerlingen in aanraking komen met alternatieven voor kennis.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Links opnieuw in diskrediet

, door

Vandaag plaatsen we een gastbijdrage van Perik.

Ook Wiegel in jaren tachtig bedreigd met brandend voorwerp

Linkse actievoerders hebben in de jaren tachtig regelmatig pogingen gedaan een brandende sigaar in het hoofd van VVD-mastodont Hans Wiegel te stoppen. Dit verklaarde de voormalige groenrechtse voorman gisteren in het Jeugdjournaal. Wiegel verklaarde dat hij door de acties nooit meer van het roken af is gekomen.

PVV-leider Wilders heeft woest gereageerd op de onthullingen. Hij vindt dat “een waarheidscommissie de idiote opiniegenocide van het linkse actietuig moet openbaren. De onderste steen moet het land uitgezet worden.” Wilders maakt op dit moment een schokkende film met beelden van het rode boekje van Mao dat op de vrije markt wordt verkocht.

Fractieleider Femke Halsema van GroenLinks is duidelijk in verlegenheid gebracht door de verklaring van Wiegel. Vorige maand stapte fractielid Duyvendak op omdat hij als rebelse twintigjarige een links actiekrantje verspreidde zonder deugdelijke verlichting op zijn fiets. “Ik neem bij deze afstand van de acties tegen Wiegel”, verklaarde Halsema, vanuit Zuid-Frankrijk. “want zo enorm links ben ik eigenlijk niet. Ik ben meer, eh, groen. Of zo.”

Regeringsfractie CDA is bezorgd door het sigarenincident. De partij wil daarom strengere controles op alles in het algemeen. Zo pleit fractieleider Pieter van Geel er voor dat postbezorgers voortaan al hun zendingen kopiëren en minstens twee jaar bewaren. Het CDA wil ook identificatiepoortjes tussen postcodegebieden, maar de partij wacht nog op een geschikt incident om dit plan naar buiten te brengen. “Opnieuw blijkt hoe schandalig het is wat er allemaal plaatsvindt buiten het oog van de overheid”, weet Van Geel.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rutte op zoek (2) – De anti-antiglobalist

, door

De VVD is bezig met een nieuw beginselprogramma. In een reeks gastbijdragen gaat Ad van der Stok nader in op deze belangrijke stap voor die partij.

Mark Rutte zoekt naar liberale waarden. Die zoektocht kende een bijeenkomst in de Rode Hoed, over waar volgens hem het liberalisme staat. Een artikel in het NRC, “Liberalisme: naar nieuwe woorden voor bekende waarden“, in andere vorm ook op de VVD-site te lezen. En een concept-beginselprogramma, dat onlangs het licht zag en op 15 november aan het congres zal worden voorgelegd.

Rutte zoekt dus, maar vindt hij ook iets? En wat valt daarvan te vinden?

Hoewel er in het beginsel-programma weinig van terugkomt, vindt de Rutte uit het NRC zeker iets. Over antiglobalisten bijvoorbeeld. Zodra hij er één in het oog krijgt, beweegt hij zich in de politieke arena naar links en haalt naar ze uit. In de hoop ter rechterzijde applaus in ontvangst te nemen. Die uithalen naar antiglobalisten zijn alleen weinig onderbouwd en het doel is ook niet helemaal duidelijk. Want als je als liberaal je eigen partij en je eigen programma wilt hervormen levert een uithaal naar een ander niet veel op.

Ter vermaak van de handenklappende VVD-er noemt hij twee punten. Antiglobalisten erkennen de verdiensten van wereldwijde vrijhandel niet en dat is onbegrijpelijk, want die vrijhandel verbetert de wereld. Daarbij wijzen antiglobalisten – volgens Rutte – nieuwe technologische ontwikkelingen af. Bij de VVD echter, is “de grondhouding […] ten opzichte van technologische ontwikkeling onmiskenbaar positief“. [applaus]

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Biobrandstoffen: zegen of vloek?

, door

Vandaag plaatsen wij een gastbijdrage van Jan Willem Ebbinge die namens het burgerinitiatief Parrhesia u uitnodigt om prikkelende stellingen te bedenken t.b.v. twee debatten over biobrandstof. Parrhesia is een burgerintiatief dat zich inzet om de rol van de nieuwe media in relatie tot het democratisch tekort te onderzoeken en van een handelingsperspectief te voorzien.

Biobrandstoffen leken lange tijd een oplossing te bieden voor diverse problemen. Ze zijn klimaatvriendelijk , duurzaam (vernieuwbaar in tegenstelling tot fossiele brandstoffen), scheppen kansen voor de agrarische sector en maken ons minder afhankelijk van olieproducerende landen. Maar gedurende het afgelopen jaar ontstond twijfel over de geschetste verwachtingen. Gaat de productie van biobrandstof niet ten koste van de voedselvoorziening? Kost het produceren van biobrandstoffen niet meer dan het oplevert? Gaat de productie van de grondstoffen voor biobrandstof niet ten koste van de natuur? Levert biobrandstof wel een reductie van broeikasgassen op als je het hele productieproces meerekent?

Er zijn veel partijen gebaat bij de stap naar een duurzame, op biobrandstof gebaseerde economie, en die zouden om die reden een eenzijdig beeld kunnen geven. Er zijn ook partijen die belang hebben bij het voorkomen van de verdere ontwikkeling van biobrandstoffen. Voor een deel hebben al deze spelers conflicterende belangen terwijl geen van hen al zijn kaarten open en bloot op tafel zal leggen. Besluitvorming over biobrandstof is hierdoor tot op heden niet erg transparant geweest. Het al dan niet invoeren van biobrandstof zou structureel verbeterd kunnen worden als de maatschappij direct bij de politieke besluitvorming zou worden betrokken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rutte op zoek – deel 1

, door

De VVD is bezig met een nieuw beginselprogramma. In een reeks gastbijdragen zal Ad van der Stok nader ingaan op deze belangrijke stap voor die partij.

Mark Rutte zoekt naar liberale waarden. Die zoektocht kende een publieke bijeenkomst in de Rode Hoed in juni 2007, over waar volgens hem het liberalisme staat. Een artikel in het NRC, afgelopen juni: “Liberalisme: naar nieuwe woorden voor bekende waarden“, in andere vorm ook verschenen op de VVD-site. En een conceptbeginselprogramma, dat afgelopen donderdag het licht zag en op 15 november aan het congres zal worden voorgelegd.

Rutte zoekt dus, maar vindt hij ook iets? En wat valt daarvan te vinden? Het NRC kopte “VVD bepleit ‘verheffing’ onderklasse”, Halsema noemde dat ongelukkige bewoordingen. Het lijkt echter tegenstrijdig met de letter van de rest van het programma en de geest van vernieuwing die Rutte graag wil uitademen. Over die vernieuwing die niet van de grond komt later meer. Hier de opvallendste oneffenheden in Rutte’s nieuwe beginselen. [Red: Hier voor vergelijking de oude beginselen]
Eigenlijk lijkt het meer op een slechte grap die zinsnede over verheffing. Uit het NRC-interview met Rutte naar aanleiding van de presentatie van het beginselprogramma: Verheffing van de onderklasse, over Joop den Uyl-termen gesproken… “Haha, dat heb ik expres gedaan. Beetje provoceren. Ik wil dat PvdA-ers denken: hé, gaan ze er met mijn vlag vandoor?” Zelf vind hij het in ieder geval een leuke grap – ‘haha’ – maar hoezo wil Rutte er met die vlag van de PvdA vandoor? Elke denkbare poging om de onderklasse te verheffen is in de afgelopen eeuw wel ondernomen. Zonder in te gaan op de vraag wat dat heeft opgeleverd, moet je toch concluderen dat die PvdA-vlag een beetje vaal is geworden. Trots wapperen doet hij niet meer en dat weten ook de sociaaldemocraten. Zij vragen zich ondertussen af wat die vlag in deze tijd nog betekent. En dan opeens is daar Rutte, die als een ware strategokoning die oude vale vlag onder hun neus wegkaapt en het als een overwinning viert!

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De ’terroristen’ zitten op rechts

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Verbal Jam, die het onderstaande stuk aanbood via de mail.

Duyf en dak (Foto: Verbal Jam, CC licentie)

Eigenlijk zit ik me behoorlijk te ergeren aan de huidige hetze van rechts tegen de milieubeweging. Eerst werd Wijnand Duyvendak gretig aangepakt op zijn actieverleden en afgeschilderd als ’terrorist’, nu springt de NRC minister Cramer weer in de nek omdat ze zogenaamd een advertentie zou hebben ondertekend ter bescherming van het actieblad ‘Bluf’.

Wat in de jaren zeventig en tachtig doorging voor ludieke actie of op z’n ergst voor ‘harde actie’, wordt in het huidige tijdsgewricht al snel in de hoek gezet van ’terrorisme’. De huichelachtigheid bloeit weer als nooit tevoren.
Vergeten wordt dat veel van die acties een reactie waren op eveneens niet al te frisse praktijken vanaf de rechter flank van het politieke spectrum. Bijna alle acties vanuit de milieubeweging waren ingegeven door idealisme, door zorg over de natuur en de volksgezondheid, die achteloos werden opgeofferd aan het economisch gewin.

Dankzij de actievoerders van weleer is de politiek beter gaan nadenken
De inbraak destijds op het ministerie van Economische Zaken waar Wijnand Duyvendak bij betrokken zou zijn, was natuurlijk volgens de wet een misdrijf en daarom in strikt juridische zin niet goed te praten.
Maar in moreel opzicht was die inbraak misschien toch wel verdedigbaar. Want op dat ministerie lagen geheime plannen voor het bouwen van een kerncentrale bij de Moerdijk, terwijl het grootste deel van de Nederlandse bevolking tegen kernenergie was. Dries van Agt (CDA), destijds commissaris van de koningin in Brabant, voerde stiekem overleg met het ministerie over de vestiging van die kerncentrale. Provinciale Staten wisten van niets. Minister Gijs van Ardenne en Dries van Agt kregen politieke problemen toen dit allemaal uitkwam, maar kwamen er uiteindelijk mee weg.
Zonder de inbraak was die Moerdijkcentrale er dus misschien wel gekomen, doorgedrukt door een paar regenten en tegen de wil van de bevolking in. Maar zóiets is natuurlijk géén misdrijf, hooguit een ‘politieke doodzonde’ die vervolgens met de mantel der liefde wordt bedekt.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

“Publieke opinie met overheidsgeld gemanipuleerd”

, door

Hieronder volgt een gastbijdrage van Arend Jan Boekestijn (Woordvoerder Defensie en OS van de VVD fractie) in de serie Kamerpraat waarin Sargasso Kamerleden aan het woord laat.

Vandaag kreeg ik een dure kleurenfolder van de Nationale Commissie voor internationale samenwerking en Duurzame Ontwikkeling (NCDO) in mijn bus. In de folder staat een samenvatting van een onderzoek van het bedrijf Motivaction naar het draagvlak voor OS onder Nederlandse burgers.

Logo KamerpraatDat is mooi. Minder mooi is dat het NCDO een selectieve samenvatting geeft van de antwoorden op de vragen. Zo stelt de samenvatting van het NCDO dat 64% van de Nederlanders de hoogte van het huidige OS budget steunt. In het onderzoek van Motivaction dat men kan downloaden op de site van het NCDO blijkt dat inderdaad. Wat echter niet vermeld wordt is dat op de vraag of Nederland net zo weinig of veel als andere rijke landen zou moeten geven aan Derde Wereldlanden, maar liefst 50% ja zegt en slechts 33% dat wij meer moeten geven als andere landen. Tsja dat antwoord heeft de samenvatting van het NCDO niet gehaald. Met overheidsgeld wordt hier dus de publieke opinie gemanipuleerd. Ik heb gelijk kamervragen gesteld om een einde te maken aan deze schandalige praktijken. Temeer daar het blad Onze Wereld in 2007 al hetzelfde heeft vastgesteld. We hebben hier dus te maken met recidive.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

2018: Een week uit het leven van een rechtse activist

, door

Vandaag plaatst Sargasso een gastbijdrage van Mark Thiessen Algemeen Bestuurslid Politiek & Voorlichting JOVD Hoofdbestuur.

Ten geleide: “In zijn tijd als actievoerder is Duyvendak opgekomen voor het milieu en de samenleving. Hierbij heeft Duyvendak altijd een maatschappelijk doel willen dienen. Het feit dat zijn actieverleden de media beheerst heeft en dit tot zijn vertrek heeft geleid betreuren wij. De acties uit de jaren ’80 zelf gaven daar volgens DWARS geen reden toe” DWARS-woordvoerder Jaap van der Heijden, augustus 2008

Maandag

Ik sta vroeg op om naar mijn werk te gaan, want dat moet ook gebeuren. Sinds het huidige kabinet van SP, GroenLinks en PvdA het openbaar vervoer gratis heeft gemaakt pak ik iedere dag de bus. Helaas is het busvervoer de afgelopen tijd toevalligerwijs in rap tempo verslechterd, waardoor ik met ruime vertraging op mijn bestemming aankom. Snel ga ik aan de slag om de verloren tijd in te halen. Ik werk voor een organisatie die opkomt voor de belangen van het midden- en kleinbedrijf. Dankzij ons kabinet, dat in 2013 het pluche bestormde, hebben we tegenwoordig geen tijd om stil te zitten. Door de verhoging van de winstbelasting naar 75% en de onmogelijkheid personeel te ontslaan hebben veel kleine ondernemers moeite het hoofd boven water te houden, en heerst er een algemene angst om risico te nemen. Wij proberen deze mensen waar mogelijk te helpen. Helaas wordt ons dit vrijwel onmogelijk gemaakt, door het stopzetten van onze subsidiering wegens het tegenwerken van overheidsbeleid met overheidsgeld en het maken van propaganda voor de detailhandel. Ik behandel 16 e-mails van ondernemers die erover denken de pijp aan Maarten te geven. Iets onder het dagelijkse gemiddelde.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bericht uit Kamp Holland: Ecotoerisme

, door
Kamp Holland Uruzgan (Foto: Brechtje Paardekooper)

GeenCommentaar presenteerde een tijd geleden een nieuwe gastlogger. Vanuit Kamp Holland geeft Brechtje haar kijk op het leven in Afghanistan en de Nederlandse missie aldaar. Vanaf juni is zij aanwezig in Uruzgan als OSAD oftewel Adviseur OntwikkelingsSamenwerking. Naar verwachting zal zij elke maand verslag doen van haar bevindingen op dit weblog.

‘Alles okee in TK, alles goed in Deh Rawod’. Zo’n kreet die je hier te pas en te onpas hoort. TK (spreek uit: Tie Kee) is natuurlijk Tarin Kowt. Deh Rawod is eigenlijk nog niet zo lang vast in Nederlandse handen. Vorig jaar nog waren de Taliban (of liever: ‘opposing forces‘) grotendeels de baas in het gebied; begin dit jaar werd het heroverd. Toch blijft de veiligheidssituatie nog erg oppassen. Nog tijdens mijn laatste verlof vond een zelfmoordaanslag plaats op een politiepost midden in Deh Rawod. Daarbij kwamen veel burgers om – wellicht is dat de reden dat de Taliban de aanslag nooit officieel hebben geclaimd.

De aanslag was op drie dagen na precies een jaar na een eerdere zelfmoordaanslag in Deh Rawod. Die was toen gericht op een Nederlandse patrouille in het stadje, waarbij de Nederlandse luitenant Tom Krist zwaar gewond raakte en kort daarna overleed. En afgelopen week waren we (tribaal adviseur, assistent OS-adviseur en ondergetekende, OS-adviseur) te gast op Camp Hadrian, de grootste Nederlandse basis in het gebied. Vooral om projecten te bespreken die we willen doen, samen met het PRT missie team. Ter geruststelling voor meelezende vrienden en familie: als wij al het kamp afgingen, gingen we in een IED-bestendige Bushmaster.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Gecompliceerde liefde alleen in Amsterdam?

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Deze keer een stuk dat Basszje ons per mail toestuurde.

Eindeloze liefde (Foto: Flickr/millzero.com)

‘Café de liefde‘ is min of meer een voortzetting van het VPRO-liefdesproject van programmamaker Bram van Splunteren. In de serie ‘Het Geluk van Nederland‘ was eerder aandacht voor de liefde van den moderne mens. Er kwam zelfs een heuse datingsite uit voort voor ‘ons soort mensen’. Blijkbaar het soort VPRO-mensen dat nippend aan de rosé het literair orgastische grachtengordelmoment van de ander probeert te achterhalen.

Enfin, het programma dus. Dit stuk is niet bedoeld als weloverwogen recensie, maar om twee emoties te ventileren die ik krijg als ik het programma tracht te overleven. En een programma uitkijken kan in dit geval uitdraaien op al knarsetandend je gebit een vierdaagse te laten lopen.

Gecompliceerde liefde
In de eerste plaats geeft het programma het idee dat gecompliceerde liefde alleen in Amsterdam voorkomt. Zo voert het programma een videoblog (lekker 2.0, lekker hip) op van ene Anna. Een typisch dorpsmeisje dat in de grote stad is neergezet en met een hoorbare errrr haar liefdesproblematiek uiteenzet op 480 bij 360 pixels. Het typetje dat haar verloren dorpsgevoel zoveel mogelijk probeert te compenseren door in de grote stad de attention whore uit te hangen en Hyvesvrienden te collecteren, al klagend op haar life journal.

Vorige Volgende