Gastauteur, auteur op Sargasso

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kleine politieke analyse vanuit de linkerhoek

8 juni 2009 , 14:50 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder een stuk van Brechtje, dat eerder op haar eigen blog verscheen.

Het stof is weer een beetje neergedwarreld. Mijn bureau ligt vol met kranten. De meest indringende kop: “PVV na winst tweede partij”. Een GroenLinks-speldje herinnert nog aan de uitslagenavond – de eerste keer in jaren dat we weer volop konden juichen. Geheel volgens verwachting heeft D66 ook flink gewonnen, maar schokkend is het verlies van de PvdA.

Ja, dat de PVV groot zou worden was te verwachten. De komende tijd zal dat ook alleen maar erger worden. Het heeft veel te maken met dat Wilders nog steeds kan roeptoeteren wat hij maar wil, en veel te weinig weersproken wordt. Het slotdebat nog eens kijkend, wordt dat uitermate duidelijk. Wilders roept dat hij zich in het EP nergens bij gaat aansluiten, want hij wil onafhankelijk blijven. Femke Halsema wijst hem er heel fijntjes op dat hij dan dus ook niets voor elkaar zal krijgen, aangezien je als onafhankelijk parlementslid nauwelijks faciliteiten en spreektijd krijgt. Zodra duidelijk wordt wat ze gaat zeggen, begint Wilders lekker hard over haar woorden heen te roepen. Gespreksleider Ferry Mingelen grijpt niet in, zoals hij Wilders het hele debat dienstbaar de ruimte geeft. Onthutsend, noemt Thijs Niemantsverdriet van Vrij Nederland dat, en dat is het ook. Is dit de manier waarop de media de komende tijd met Wilders zullen omspringen?

Wilders riep op tot het vertrek van dit Kabinet, terwijl hij heel goed weet dat dat ongebruikelijk is – een kabinet dat laag staat in de peilingen blijft juist zitten – en dat die oproep niet nagevolgd zal worden. Daarmee zweept hij zijn aanhang nog verder op, die het allemaal geen bal kan schelen of wat hij roept reëel is of niet. Ik voorspel wat Wilders volgende stap zal zijn. Hij gaat over een maandje of twee luid klagen over dat hij van het Europees Parlement geen voorzieningen krijgt en geen spreektijd. Dat hij gediscrimineerd wordt en dat er een cordon sanitaire om zijn partij heen ligt. En zijn achterban, die die half-verongelijkte, half-uitdagende slachtofferrol (“ik tegen de rest van de wereld”) geweldig vindt, loopt weer met hem weg.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Mininova-zitting: van vinkjes en filters

7 juni 2009 , 10:05 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Arnoud Engelfriet, ICT-jurist. Dit artikel verscheen eerder op zijn eigen blog.

Jaja, daar zit je dan in je mooie ‘You wouldn’t download a car’ shirt in de rechtszaal bij de Mininova-bodemprocedure. Verder was iedereen zeer keurig gekleed, dus ik detoneerde slechts een heel klein beetje.

De zitting kende twee delen: het voorlezen van de pleitnota’s (waarom dat moet is me een raadsel) en het vuurwerk. Lees de pleitnota van Mininova of die van Brein online. Hieronder geef ik een impressie van de dingen die me opvielen tijdens de zitting. Ik raad ook het verslag van Anne Jan Roeleveld aan trouwens.

Torrentbestandzoekmachine
Al vanaf de opening ademde het pleidooi van advocaat Dirk Visser (inderdaad, van mijn favoriete boek) de bekende BREIN-retoriek. Ik hoorde binnen drie minuten al de bekende kreten ‘leeuwendeel van het aanbod’ en ‘faciliteren’, en de nieuwste in de stal, het ‘verspreiden van entertainmentinformatie’ waarmee waarschijnlijk de torrentbestanden bedoeld worden. Dat was overigens meteen de enige keer dat torrentbestanden als zodanig benoemd werden. De rest van het pleidooi had namelijk net zo goed geschreven kunnen zijn voor een site die zelf de content host en verspreidt.

En dat vond ik heel erg jammer: Mininova’s positie als torrentbestandzoekmachine is een wezenlijk andere dan die van een zelfhostende website, en de juridische aansprakelijkheid daarvan is voor mij in ieder geval een stuk minder duidelijk. Iets waarvan Visser in de repliek trouwens aangaf schoon genoeg van te hebben: al die bijdehante IT-ers bedenken zeer moeilijke technische processen met allerlei stappen die afzonderlijk allemaal heel ondoorzichtig doen en daardoor zijn het altijd anderen die je als rechthebbende moet aanspreken. Dat moet maar eens afgelopen zijn. Mininova is de hoofdpersoon in dit hele proces, zij biedt de toegang, het startpunt van het proces en via Mininova gaan mensen het vinden. Aldus Visser, die zich tegen het einde van zijn repliek zo druk leek te maken dat me de opmerking “Denk aan je hart Dirk!” te binnen schoot.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het koekoeksei dat Pinkpop heet

6 juni 2009 , 10:57 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Hieronder weer eens een stuk van SanteBrun, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog.

Kaartje voor Pinkpop (Foto: Flickr/sulaco_rm)

Sinds jaar en dag is het traditie dat Djamila en ik op Pinkstermaandag een ommetje maken in de omgeving van het Pinkpopterrein. Het bekende werk: je eerst kwaad maken op de politie die tientallen bekeuringen achter de ruitenwissers van zeer onschuldig geparkeerde auto’s heeft geschoven, je daarna verkneukelen omdat op die middag het doorlaatbewijs niet meer nodig is om riant te parkeren op het aangrenzende industrieterrein. En vervolgens een biertje te nuttigen op de alternatieve kermis langs het Minli tankstation. Een eigen festival dat het verlies aan omzet door benzineverkoop moet compenseren.

Djamila is helemaal van de jeugd en van de popmuziek. Niet dat ze ooit kennis neemt van wat er gebeurt op het gebied van die popmuziek. Maar de jeugd kan bij haar een potje breken. En dus wordt iedere Pinkstermaandag omstreeks een uur of vier een ferm besluit genomen: volgend jaar gaan we naar Pinkpop. Waar het vervolgens, en gelukkig maar, nooit echt van komt. Hoewel: dit jaar kon je er plotseling fatsoenlijk eten! En nee, dan niet de swaffelworsten, maar bijvoorbeeld oesters.

Men doet wel verschrikkelijk lyrisch over Pinkpop, maar behalve de massaliteit en de haast krijgstuchtelijke organisatie vind ik er niet veel indrukwekkends aan. Ja, maar jij bent een ouwe lul, en dat geef ik u volgaarne toe, maar ik heb het ook van fervente festivalbezoekers mogen vernemen: veel bandjes die één of twee opvallende nummers op hun cd hebben staan, en de rest van de tijd vullen met wat je vriendelijk ’tijdloze muziek’ zou kunnen noemen ? volgepingeld op de gitaar met een stevige drum in vrijwel voortdurend hetzelfde tempo, door alle bandjes heen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Electoraal slagveld

5 juni 2009 , 12:00 , door Gastauteur

Sargasso plaatst gastbijdragen, hieronder volgt een gastbijdrage van Bragg met o.a. een verslag van het slotdebat van de partijleiders.

wildersdebat Het was een verbijsterende ervaring om gisteren de verkiezingsavond te volgen. Het deed nog het meest denken aan de avond dat Fortuyn de verkiezingen in Rotterdam won; inclusief een ontluisterend debat tussen de fractievoorzitters als toetje. De PVV heeft zeer duidelijk gepiekt en er zit voor deze partij nog meer in het vat. De vraag is wat de andere partijen daar tegenover gaan stellen.

Dat Ferry Mingelen een voetreis naar Santiago de Compostella heeft gemaakt was al te merken aan het debat aan de vooravond van de verkiezingen. Niet bij de les, slecht geïnformeerd en traag. Gisteravond was het niet veel beter, hoewel hij de fractievoorzitters natuurlijk beter kent dan de Europese lijsttrekkers. Het werd een verbazingwekkend debat, waarin Mark Rutte niet van Geert Wilders af kon blijven. Agnes Kant zo over haar toeren raakte dat ze haar (naar verluid) na afloop in een bad met ijsklontjes hebben moeten afkoelen, Femke Halsema weer het morele geweten van Nederland speelde, Van Geel zich volledig en succesvol drukte en Mariëtte Hamer dat ook probeerde, maar toch vooral als een geslagen hond de klappen van Wilders in ontvangst mocht nemen. Wilders provoceerde, acteerde en deelde rake klappen uit waar hij maar kon.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Welke premier is de beste crisismanager?

5 juni 2009 , 09:52 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk uit de tweede categorie van Peter, dat reeds verscheen op zijn eigen weblog.

Wie is de redder in tijden van paniek en crisis (Foto: Flickr/star5112)

Het Historisch Nieuwsblad heeft Gerrit Zalm uitgeroepen tot de tot beste minister van Financiën sinds 1900. Het lijkt wel of de 150 deskundigen vooral die ministers van Financiën loven, die af en toe een greep in de staatskas deden om burgers een fooi te geven. Zalm mocht in zijn Paarse periode nog wel eens een meevaller weggeven. Vlak na de Tweede Wereldoorlog deelde Lieftinck een tientje uit aan elke burger. Lieftinck scoorde de tweede plaats. Zalm is blij met de eretitel en gaat nu voor ‘beste bankier sinds 1900’, zo zegt hij in het Historisch Nieuwsblad.

Nou had Zalm het tij redelijk mee. Wouter Bos, die in de verkiezing als zevende eindigde, heeft het wel wat zwaarder. De crisis is nog niet voorbij en of hij nog wat uit mag delen aan het volk, moeten we afwachten. Dat brengt me op een heel andere vraag.

Regeren in tijden van rampspoed en tegenslagen is natuurlijk een veel grotere opgave, dan het land besturen met de wind mee. Dat vraagt veel van een kabinet en vooral van een minister-president. Die moet zijn kabinet op de rails houden en het volk op vertrouwenwekkende wijze door de crisis heen loodsen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Libertariërs zijn alleen voor vrijheid van hun geld

4 juni 2009 , 14:45 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Gronk, die zijn stuk per mail inzond.

John Locke, één de grondleggers van het libertarisme (Foto: Wikimedia Comons)

In het spectrum van politieke rariteiten steekt er één soort met kop en schouders boven het maaiveld uit: de libertariërs. Dankzij internet, wat sterk cultureel beinvloed wordt door de VS, waar libertarisme sterker leeft dan hier, is het een stroming die hier op begint te komen, zoals te zien is aan sites als meervrijheid.nl en libertarisme.nl.

Het belangrijkste kenmerk van het libertarisme is de verabsolutering van ‘vrijheid’ en ‘eigendom’. Afspraken tussen mensen moeten op vrijwillige basis worden gemaakt, waarbij dwang of coërcie een taboe is. Ver doorgevoerd libertarisme heeft dan ook wel wat weg van anarchisme, omdat er geen plaats is voor een overheid in de ogen van libertariërs. Een van de mantra’s van libertariërs is dan ook ‘belasting is diefstal’, omdat ze vinden dat ze niet gekend zijn bij het maken van belastingafspraken. In de ogen van libertariërs is sociale zekerheid dan ook een gotspe.

Met dat in het achterhoofd zou je eigenlijk verwachten dat libertarische partijen de afgelopen acht jaar zeer fel zouden hebben geprotesteerd tegen allerhande overheidsmaatregelen zoals de identificatieplicht, afluisteren, allerlei restricties bij vliegverkeer, etc. Dat valt uiteindelijk vies tegen, omdat libertariërs, in ieder geval in de VS, een veel groter belang hechten aan economisch conservatisme dan aan persoonlijke vrijheid. Geen belasting betalen weegt voor hen een stuk zwaarder dan waterboarden. Overigens zijn er ook mensen die zichzelf als ‘pretty libertarian‘ beschouwen, en wel degelijk een rol zien voor gemeenschappelijke regelingen of de overheid, maar dat lijken uitzonderingen te zijn.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De Europeaan, zijn identiteit en zijn structuren

3 juni 2009 , 08:00 , door Gastauteur

In aanloop naar de Europese Verkiezingen van 4 juni hebben de kandidaten van alle partijen hier de mogelijkheid om hun standpunten te verduidelijken, mits ze deelnemen aan de discussie die daar op volgt. Vandaag is het woord aan Reinder Rustema, kandidaat voor de Newropeans, en Dick Pels (socioloog en publicist).

Het 21minuten-onderzoek vorige week maakte opnieuw helder dat de Nederlander Europa wel wil gebruiken om bepaalde problemen op te lossen, maar de meerderheid voelt zich geen Europeaan. Terwijl dat meer dan ooit nodig is om een Europese democratie te legitimeren.

Europa zal democratisch zijn of niet zijn, want een Europa van louter samenwerkende lidstaten zal internationale problemen zoals de milieuproblematiek, het financiële systeem en gewapende conflicten niet daadkrachtig op kunnen lossen. Daar is een krachtig maar legitiem Europa voor nodig. De ondervraagden verwachten in meerderheid zowel die legitimiteit en daadkrachtigheid van Europa, want ze geven ook aan dat ze een laag vertrouwen hebben in Europa. Het is legitiem noch daadkrachtig. De ironie wil dat we deze positie niet uniek is, het is eerder typisch voor de Europeaan.

We hebben een lotsverbondenheid, de lidstaten werken samen, maar met meer informatie over de wereld laait de hartstocht van de burger voor de nationale identiteit op. Wat dat betreft zijn de affiches van de politieke partijen met de nadruk op het nationale een goede verbeelding van de publieke opinie. Maar op diezelfde borden staan initiatieven van Europese burgers die nauwelijks aandacht krijgen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GeenStijl-sukkel wil geboden voor z’n kind

2 juni 2009 , 15:23 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs, zoals dit stuk van Grootinquisiteur, dat eerder op zijn eigen weblog verscheen.

Wat is er gevaren in Dominique Weesie, beter bekend als Fleischbaum, één van de oprichters van GeenStijl? Weesie gaat aspirant-omroep PowNed leiden en schoof daarom woensdag aan in het praatprogramma Knevel en Van den Brink. Daar liet hij zich ontvallen voornemens te zijn eventuele latere kinderen zeer beslist op een christelijke school te zullen doen. Want dan krijg je onderricht in een aantal geboden en leer je wat niet mag.

De eveneens aanwezige minister voor Jeugd en Gezin André Rouvoet sloeg steil achterover. Presentator Andries Knevel keek alsof hij net onder zijn eigen ogen water in wijn zag veranderen. Collega Tijs van den Brink kon zich van ergernis wel de punt van de tong bijten, dat er voor die krappe 50 minuten talkshow wederom teveel gasten aan tafel waren uitgenodigd. Daardoor moest hij het gesprek met Weesie wel afbreken als was het een ongewenste zwangerschap. Verdomme! Net nu het voor de EO-kijkertjes zo allemachtig interessant begon te worden… Het gevoel van de vele veren die Weesie zojuist in de christelijke kont had gestoken, schreeuwde eigenlijk om meer, meer, meer.

Kijk, dat Weesie van huis uit een christelijke opvoeding heeft gekregen, is gezien zijn vermoedelijke leeftijd nog goed te begrijpen. Ook prima te snappen is zijn uitleg dat hij niet meer aan het geloof doet. Maar echt ronduit verbijsterend is de grote naïviteit van deze GeenStijl-man van het eerste uur, dat hij zijn kinderen positieve normen en waarden denkt bij te brengen door ze op een christelijke school in contact te laten komen met de tien geboden. Onder wat voor steen heeft Weesie zijn leven doorgebracht? Heeft hij indertijd wel opgelet tijdens de godsdienstles? Waarschijnlijk niet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tussen jezelf en de wereld ligt Europa

2 juni 2009 , 12:00 , door Gastauteur

In aanloop naar de Europese Verkiezingen van 4 juni hebben de kandidaten van alle partijen hier de mogelijkheid om hun standpunten te verduidelijken, mits ze deelnemen aan de discussie die daar op volgt. Vandaag is het woord aan Marietje Schaake, derde op de lijst voor D66.

marietje schaake De meest voorkomende observatie van deze Europese campagne is dat ‘Europa niet leeft’. Als kandidaat die al maanden het land doorkruist merk ik het tegenovergestelde: iedereen heeft wat te melden over Europa. Vaak is het ongenoegen over de nationale politiek of voelen mensen zich buitengesloten. Even vaak merk je dat Europa juist sterk in ons dagelijks leven aanwezig is, soms op verrassende wijze. Bij een gesprek met migrantenorganisaties meldde een ondernemer met een Turkse achtergrond mij: “Toetreding van Turkije zou een ramp zijn voor mijn zaak. Teveel goedkope arbeid.”

De dag na het gesprek met de migrantenorganisatie liep ik mee in de ‘Roze Kroegentocht’, en bleek de PVV voor veel homo’s en lesbo’s na D66 tweede keus. Velen waren verbaasd dat ze de schaamte om dit toe te geven voorbij waren. Iedereen kent verhalen over ‘potenrammen’ of heeft zelf iets vervelends meegemaakt. De logica lijkt te zijn: ‘Moslims zijn hard tegen homo’s, de PVV is hard tegen Moslims’. Anderen zien juist dat een Europese antidiscriminatie richtlijn rechten van homo’s en andere minderheden beschermt, niet alleen in Nederland.

Niet voor niets groeien D66 en PVV het hardst. Twee partijen buiten de regering die met een sterk tegengesteld geluid komen: de PVV wil dat een slotgracht om Nederland wordt aangelegd, D66 wil meer bruggen tussen Europese landen. Dat juist die twee partijen groeien, is een reflectie van de polarisatie in Nederland zelf, en ten opzichte van Europa.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waarom PVV niet de grootste kan worden

31 mei 2009 , 13:30 , door Gastauteur

Dit is de tweede gastbijdrage van Güven Erkasla, een jonge Jonge Democraat uit Arnhem-Nijmegen.

Als we de verschillende opiniepeilingen moeten geloven, wacht ons zowel bij de eerstvolgende Europese verkiezingen als de Tweede Kamerverkiezingen een politieke aardverschuiving. Op Europees niveau is de partij van Geert Wilders de winnaar, ook op nationaal niveau staat de PVV op ongeveer 30 zetels. Als de peilingen bij de eerstvolgende verkiezingen waarheid mag vertonen, dan groeit de PVV extreem.

Dit keer zal ik mijn artikel beperken tot de Tweede Kamerverkiezingen en de mogelijke succes van de PVV van Geert Wilders, en de praktische belemmeringen voor de groei van de PVV van Geert Wilders.

Zoals hierboven vermeld, de PVV zou de komende verkiezingen ongeveer 30 zetels kunnen halen.

Dit zou een groei van twintig zetels in de Tweede Kamer betekenen. Dit soort politieke aardsverschuivingen is echter niet nieuw. In 1967, een jaar na de oprichting van de partij, komt de D66 de Tweede Kamer met 7 zetels. In 1971 volgt DS70 het succes van D66, en komt de Tweede Kamer binnen met 8 zetels. Erg opmerkelijk, omdat de partij een afsplitsing van de Partij van de Arbeid was. In 1982 haalt de VVD 10 zetels. In 1994 verliest het CDA twintig van haar vierenvijftig zetels en in 2002 verloor de PvdA 22 zetels. Tegen deze verliezen weet de SP, tijdens de Tweede Kamerverkiezingen van 2006 25 zetels te halen, een stijging van 16.

Deze cijfers bevestigen dat de kiezers snel kunnen overstappan van de ene naar de andere politieke partij. In een ontzuilende en individualistische samenleving, waarin de grote ideologiën lijken verdwenen te zijn, zullen deze cijfers als een gegeven moeten worden beschouwd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Consistentie en de VVD

31 mei 2009 , 09:54 , door Gastauteur

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs zoals het stuk hieronder van Simon Otjes, dat eerder hier verscheen.

“Het is schandalig en onacceptabel,” aldus Wouter Kolff, bestuursvoorzitter van de VVD in Utrecht over het bekladden van VVD posters met hakenkruizen. Als je, zoals de VVD, voorstander van het absoluut vrije woord bent, moet je consistent zijn. Dan moet je kunnen zeggen “De VVD is fascistisch.” Dan moet je dat kunnen uitdrukken in symbolen (immers letters zijn ook maar symbolen). En dan mag je die symbolen neerzetten waar je wilt. Dus ook op een VVD poster. Immers het woord moet altijd vrij zijn. Geen beperking.

Het mag dus niet zo zijn dat de eerste de beste keer dat dat vrije woord tegen je gebruikt wordt je dat als verwerpelijk afwijst. Als je Katholieken mag beledigen door te zeggen dat de Paus op Darth Sidious uit Star Wars lijkt, als je Moslims tot in hun ziel mag beledigen door te zeggen dat Mohammed een vieze man is, als je Joodse oorlogsslachtoffers tot in het diepste van hun ziel mag beledigen door de holocaust te ontkennen, dan moet je ook mogen laten blijken dat je de VVD fascistisch vindt. (Overigens, ik denk dat alleen het eerste waar is.)

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

De conservatieve homofobie ? repliek

29 mei 2009 , 13:58 , door Gastauteur

Onder het motto van hoor en wederhoor plaatsen wij hier de repliek van Rutger Schimmel op het artikel De conservatieve homofobie.

Het gelukkig en erg mannelijke paar (Foto: Flickr/mickebear)

Joost Berculo heeft weinig begrepen van mijn visie op het homohuwelijk. Voor wie het niet gelezen heeft: ik betoog dat het openstelling voor mensen van hetzelfde geslacht niet voor devaluatie van het huwelijk zorgt, maar dat die openstelling juist voortkomt uit de devaluatie. Daarom ben ik het op veel punten met Berculo eens, bijvoorbeeld wanneer hij schrijft dat “de relatie tussen het homo-huwelijk en de afbraak van het instituut huwelijk nogal moeilijk objectief te maken [is]. Sterker nog, deze is totaal niet objectief te maken.” En: “Er is geen onderzoek dat aantoont dat mensen specifiek door het homo-huwelijk minder waarde hechten aan het huwelijk als instituut.” Couldn?t agree more.

Berculo vaart ook erg uit tegen wat hij ziet als het ‘kerkelijk’ kader waarin ik het huwelijk plaats. Ik schrijf echter over ‘het religieus en ethisch kader dat het huwelijk vanouds rechtvaardigt’. Ziet u in deze zin de kerk langskomen? Ik in ieder geval niet. Gevalletje van je tegenstander opvattingen toedichten die je graag wil dat hij ze huldigt.

Een andere tegenwerping is dat mijn opvatting van het huwelijk onrealistisch en romantisch is. Wel, het eerste is de standaard benaming van liberale rationalisten voor alles wat niet empirisch waarneembaar en dus in schema’s en statistieken te vatten is. En ja, vanuit modern perspectief is de traditionele visie op het huwelijk romantisch. Maar is gematigde omgang met alcohol voor de verslaafde ook niet het toppunt van onrealistische romantiek? De moderne westerling moet zich serieus afvragen of niet hij degene is die door hevige beneveling normaal zicht op de wereld verloren heeft.