Overzicht

Gastauteur

2.333 Artikelen
3 Waanlinks
25 Reacties
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zimbabwe | Een heel land werkloos

, door

Deze week is John Verhoeven hoofdredacteur van onzeWereld op pad in Zimbabwe, in het kielzog van een delegatie van FNV Mondiaal, met voorzitter Agnes Jongerius, en hoofdbestuurder Jan Willem van der Pol van de Nederlandse Politiebond. Hieronder volgt zijn vierde bijdrage aan Sargasso vanuit Zimbabwe.

In Zimbabwe bedraagt de werkloosheid 95 procent. Slechts vijf procent van de arbeidzame mensen heeft een baan. En de rest?

Die probeert zijn kostje bij elkaar te scharrelen in de informele economie: straatverkoop, handeltjes, bedelen, klusjes opknappen.
Wat doet een vakbond in een land waar bijna niemand een echte werkgever heeft? Precies, je richt een vakbond op voor de informele economie. Die dateert nu al van 2002 en heeft inmiddels ongeveer 2,5 miljoen leden. Iemand van de bond schat dat het er misschien wel vijf miljoen zijn. Het exacte aantal is niet bekend. De leden zijn geregistreerd maar dat betekent niet dat ze ook contributie betalen. Bijna niemand heeft daar geld voor.

In het kantoor van de ZCTU, de Zimbabwe Congress of Trade Unions, de evenknie van de FNV, zijn de wanden van onbehandeld multiplex, het soort waarmee in Nederland leegstaande panden worden dichtgetimmerd. Om op de vierde verdieping te komen gebruiken we de trap, de lift is al tijden niet meer in gebruik. Misschien maar beter ook, want de elektriciteit valt dagelijks uren uit. Tot voor een jaartje gebeurde dat op vaste tijdstippen, maar tegenwoordig is er geen peil op te trekken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tsvangirai verwachtte de aanslag

, door

tsvangiraiDeze week is John Verhoeven hoofdredacteur van onzeWereld op pad in Zimbabwe, in het kielzog van een delegatie van FNV Mondiaal, met voorzitter Agnes Jongerius, en hoofdbestuurder Jan Willem van der Pol van de Nederlandse Politiebond. Hieronder volgt zijn derde bijdrage aan Sargasso vanuit Zimbabwe.
Verhoeven sprak met iemand nabij Tsvangirai die onthulde dat de oppositieleider vlak na het auto-ongeluk zei dat hij een aanslag op zijn leven verwachtte: “I was expecting this”. Dit bevestigt de rondgonzende vermoedens.

Hoe gaat het nu in Zimbabwe?
Lastige vraag. De ene dag spreek ik een consultant, een deskundige zonder politieke relaties. Hij is lovend over de nieuwe regering, alles gaat nu step by step de goede kant op, nee, deze revolutie is niet meer te stoppen. Het andere moment spreek ik met een lokale medicus die hier al zijn hele leven woont en die diep teleurgesteld is in Tsvangirai en zijn MDC. Zijn mensen hebben zich laten inpakken, laten overweldigen door de immense problematiek van een groot, bankroet land dat wordt geregeerd door een keiharde, gewelddadige niets ontziende politiestaat, een macht die haar tentakels tot in de diepste haarvaten van de samenleving heeft. Hij ziet de komende jaren geen oplossing.

De regering van Mugabe en Tsvangirai heette bij het begin, juni vorig jaar, nog de regering van eenheid (Unity), maar dat bleek al snel en onmogelijke naam voor de wijze waarop de ZANU-PF (van Mugabe) en de MDC van Tsvangirai met elkaar omgingen. Nu heet het de ‘inclusieve regering’.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het geheime leven van uw lichaamsresten

, door

[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag is dat Martin Swinkels die zijn stuk via mail inzond.[/i]

Soms blijven zeer ernstige problemen erg lang verborgen. Groot leed dat in stilte wordt geleden. Schrijnende misstanden waar de media van wegkijken en waarbij de slachtoffers de hoop hebben opgegeven. Er bestaan ook verborgen problemen waar op het moment nog niemand last van heeft. Tikkende tijdbommen. Stiekem lekkende kerncentrales met dronken personeel. Dat soort dingen. Misstanden waar de slachtoffers nog van niets weten, maar waarvoor de traumahelicopters beter alvast kunnen warmdraaien.

Er zijn ook verborgen problemen waar niemand last van heeft en waarschijnlijk ook nooit iemand last van gaat krijgen. Slachtofferloze misstanden die zomaar eeuwen kunnen voortrotten zonder dat iemand zich eraan stoort. Je zou denken dat die categorie volslagen oninteressant is. En dat is ‘ie ook. Totdat een horde Don Quichottes er uit parmantige dadendrang een schijnwerper op richt. U had misschien nog nooit gehoord van het Rathenau-instituut. Maar vanaf vandaag staat het op de kaart. Het instituut schreeuwt om aandacht voor Het Probleem Van De Verloren Lichaamsresten.

U heeft er misschien niet eerder over nagedacht, maar wat doet de dokter met de wrat die hij van uw neus af brandde? Gaat die de kliko in, of heeft uw huisarts een geheime horrorkelder vol met steenpuisten en eksterogen op sterk water? Of doet hij er iets medisch mee? Iets nuttigs voor de wetenschap? Het Rathenau-instituut vindt het zorgelijk dat u zich dat als patient nooit afvraagt. Het is tenslotte een stukje van uzelf dat daar misschien een geheim leven leidt. Wie weet welke monsterlijke creaties chirurgen bouwen van het slachtafval uit de operatiekamers. U zou zomaar op een dag aangerand kunnen worden door uw eigen vlees en bloed. Hordes Frankensteinachtige monsters kunnen moordend door de metrotunnels van de stad zwerven en daarbij een spoor van uw DNA achterlaten. Wat zegt u? U kunt zich er nog steeds niet druk om maken? Het zal u een zorg zijn wat de dokter doet met de bloeddruppels op dat watje? U had niet echt een band opgebouwd met uw liposuctievet, behalve dan een zwemband? Onverantwoord lichtzinnig, dat bent u.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zimbabwe | Superboeren

, door

Deze week is John Verhoeven hoofdredacteur van onzeWereld op pad in Zimbabwe, in het kielzog van een delegatie van FNV Mondiaal, met voorzitter Agnes Jongerius, en hoofdbestuurder Jan Willem van der Pol van de Nederlandse Politiebond. Hieronder volgt zijn tweede bijdrage aan Sargasso opweg vanuit Zuid-Afrika naar Zimbabwe.

De laatste vuvuzela van heel Johannesburg is knalblauw, kostte maar veertien euro en zit nu in de rode rugzak van Jan Willem. De toeter is nu al beroemd dankzij de irritante zoem die de commentaren bij de voetbalwedstrijden van de Confederations Cup vrijwel onverstaanbaar maken.

Jan Willem noemt zich hier, maar half bij wijze van grap, de bodyguard van Agnes Jongerius, voorzitter van de vakcentrale FNV. Met haar en met Bianca Teeling, eerste voorlichter van FNV en Agnes reizen we als delegatie naar Zimbabwe, het land van Robert Mugabe. Gesloten voor journalisten, en diep vervallen in ellende met een munt, de Zimbabwaanse dollar, die niets meer waard is, bedrijven die vertrekken, mensen die honger lijden, blanke boeren die van hun boerderijen en plantages worden gejaagd en van vakbonden, die leden hebben die geen baan meer hebben of de contributie niet meer kunnen betalen. Interessant. We gaan er praten met de grootste bond ZCTU, met LEDRIZ, met GAPWUZ. Afkortingen die mij nu nog even helemaal niets zeggen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Zuid-Afrika | Voetbalgeweld

, door

Deze week is John Verhoeven hoofdredacteur van onzeWereld op pad in Zimbabwe, in het kielzog van een delegatie van FNV Mondiaal, met voorzitter Agnes Jongerius, en hoofdbestuurder Jan Willem van der Pol van de Nederlandse Politiebond. Hieronder volgt zijn eerste bijdrage aan Sargasso nog vanuit Zuid-Afrika.

voetbal1_klOp pagina 3 van The Star staat in de maandagkrant van 22 juni een welwillend verslagje van de voetbalwedstrijd tussen Brazilië en Italië in de Confederations Cup, dezer dagen in Zuid-Afrika. Het was een prachtige pot, lezen we, al blijft het een beetje raden naar de einduitslag; want die wordt niet genoemd. (het werd, geloof ik, 3-1).

De Confederations Cup is eigenlijk geen echt voetbaltoernooi, maar een soort generale repetitie met publiek. Het spektakel dient maar één doel: het is een gigantische oefening voor de wereldkampioenschappen voetbal die hier volgend jaar worden gehouden. Volgend jaar worden een miljoen supporters verwacht, nu zijn het er nog een stuk minder.

Maar dat maakt de straatbandieten hier niets uit, ook voor hen is het een generale repetitie. En dus heeft The Star van maandag 22 juni op haar voorpagina, naast een enorme foto van zingende Braziliaanse supporters, een stevig artikel over overvallen, inbraken en straatdiefstal. Tientallen supporters blijken overvallen, sommigen zelfs in hun gehuurde huisje, zoals een ongelukkige Duitser in Johannesburg. Anderen kregen zomaar een pistool op de neus. Daar zijn voetbalsupporters niet aan gewend, net zo min trouwens als de Britten die zondag in Durban een rugbymatch bijwoonden tussen hun eigen Lions en de Zuid-Afrikaanse Springboks.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Europa’s eerste gesluierde parlementslid

, door

Dit is een gastbijdrage van Philip Ebels: hij is journalist in Brussel en schrijft over Europese zaken, Belgische zaken, duurzaamheid en MVO.

Vandaag wordt het nieuwe regionale parlement van Brussel geïnstalleerd. Één van de nieuwkomers draagt een hoofddoek. De eerste in Europa. Stemmen gaan op voor een verbod.

Eigenlijk wilde ze advocaat worden. Maar dat kan niet met een hoofddoek. Dan maar de politiek in. Vandaag wordt de Turks-Belgische Mahimur Özdemir geïnstalleerd als Brussels parlementslid voor de Franstalige christendemocraten. Een primeur in Europa.

Daarmee laait het debat in België weer op. Mag een publieke figuur zijn of haar religieuze overtuiging openlijk tonen?

De Franstalige liberalen vinden van niet. Volgens federaal parlementslid Denis Ducarme (MR) is het onverenigbaar met de laïcité, de scheiding van kerk en staat. Hij stelt daarom een wijziging voor in het reglement van de kamer, dat het dragen van alle religieuze of filosofische symbolen moet verbieden.

“Extreem politiek correct“, kwalificeert politicoloog Pierre Verjans (Universiteit van Luik) het voorstel in de krant De Morgen. “Volksvertegenwoordigers worden juist gekozen voor hun politieke, filosofische, of religieuze opvattingen. Of ze die nou tonen of niet, dat maakt niet uit.”

Ook de partijgenoten en toekomstige coalitiegenoten van Özdemir zien geen problemen. “We leven in een representatieve democratie, waar de verkozenen vertegenwoordigers zijn van hun kiezers. En deze persoon is eerlijk gekozen“, zo klinkt het.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kan Iran zichzelf hervormen?

, door

Dit is een gastbijdrage van Mark Thiessen: historicus en auteur van het boek “An Island of Stability” over de Islamitische revolutie van 1979.

iranpolitieVoor het eerst sinds de stichting van de Islamitische republiek komt het Iraanse volk massaal in opstand tegen haar leiders. Het leverde de afgelopen dagen beelden op die sterk deden denken aan de revolutie van 1979, die uiteindelijk de geestelijkheid aan de macht hielp. De meest radicale machten in de Islamitische republiek willen de protesten desnoods met geweld neerslaan. Helaas is het regime sterk genoeg om de druk tot hervorming voorlopig te weerstaan.

Alleen al de plekken waar de grote demonstraties in Teheran plaatsvinden, hebben een symbolische link met de opstand van 1979. De betogers liepen over Valiasr, de grootste straat van de stad vernoemd naar de laatste Shiitische Imam, en kwamen bij elkaar op het plein van de Revolutie en het plein van de Vrijheid. Historische plekken waar de Iraniërs dertig jaar eerder om het vertrek van de Shah schreeuwden. Dit keer eisen miljoenen dat hun verloren stem alsnog gehoord wordt. Net als dertig jaar geleden klinkt het Allahu Akbar ’s nachts van de daken van Teheran. Iraniërs laten wederom massaal hun onvrede blijken.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Onderzoek in Nederland uitgehold

, door

[i]GeenCommentaar heeft ruimte voor gastlogs. Vandaag is dat een betoog van het Landelijk comité bèta-actie dat zij eerder naar de Tweede Kamer stuurde.[/i]

Alle Europese en landelijke rapporten over het wetenschappelijk onderzoek in Nederland leiden tot dezelfde conclusie: het wetenschappelijk onderzoek in Nederland staat nog op goed peil, maar de daarvoor benodigde financiële basis wordt jaarlijks uitgehold. Wij, de bètawetenschappers van Nederland, zien de teloorgang voor onze ogen gebeuren. Voor het behoud van de wetenschappelijke positie van Nederland is het absoluut noodzakelijk dat de infrastructuur van de universiteiten hersteld en verbreed wordt.

[b]Kwaliteit hoog, investeringen blijven achter[/b] Het Innovatieplatform heeft met de Kennisinvesteringsagenda 2006-2016 (.pdf) een beleidsplan voor de Nederlandse kenniseconomie opgesteld. Op 27 februari 2009 werd het voortgangsrapport Nederland in de Versnelling 2009 gepresenteerd. Uit dit rapport blijkt duidelijk dat het onderzoek aan de Nederlandse universiteiten in de periode tot 2004 van bijzonder hoge kwaliteit is, terwijl de publieke R&D investeringen vanaf 2000 achterblijven. Ditzelfde beeld, excellente wetenschap maar onderfinanciering, komt uit alle rapporten over de Nederlandse wetenschap en de Nederlandse kenniseconomie te voorschijn, bv uit het rapport van de Europese Commissie uit 2007 (.pdf) en het rapport Wetenschaps- en Technologie- Indicatoren 2008 (.pdf) van het Leidse Nederlands Observatorium van Wetenschap en Technologie.
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Valse hoop voor sans-papiers in Brussel

, door

Dit is een gastbijdrage van Philip Ebels: hij is journalist in Brussel en schrijft over Europese zaken, Belgische zaken, duurzaamheid en MVO.

Het aantal hongerstakers in Brussel is in korte tijd verveelvoudigd. De groene overwinning bij de regionale verkiezingen geeft veel sans-papiers weer hoop. Valse hoop, zo lijkt.

Van een hongerstaking kijken ze niet meer op in Brussel. Het hele jaar door weigeren mensen zonder papieren te eten als protest tegen het uitblijven van de beloofde regularisatiecriteria. Maar de laatste paar weken zijn niet onopgemerkt voorbijgegaan. In korte tijd is het aantal hongerstakers gestegen van 250 naar ongeveer 1500.

Daarmee spelen ze in op de groene overwinning bij de regionale en Europese verkiezingen van 7 juni. Die hebben altijd gepleit voor een snelle regularisatie op basis van objectieve criteria en zouden daar nu voor kunnen zorgen.

“Nu ze de verkiezingen wonnen, moeten ze hun beloftes houden en druk zetten op de andere partijen voor een regularisatie”, zegt een woordvoerder van UDEP, de belangenorganisatie voor mensen zonder papieren, in de krant De Morgen. “Ecolo [de Franstalige groene partij] is onze laatste hoop. Door het aantal bezettingen op te voeren, verschieten we ons laatste kruit.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Progressief Nederland moet zich realiseren dat het de oorlog is verklaard

, door

Hieronder treft u een gastbijdrage van Merlijn Olnon van www.fadsandfancies.com.

spotprent250309_231810dIn De Volkskrant van zaterdag 13 juni zei Merijn Oudenampsen in een paginagroot interviewartikel dat “Links moet terugneuken” om Wilders van repliek te dienen. Velen lazen het met instemming en zullen met opluchting kennis hebben genomen van het beginnetje dat Eberhard van der Laan daarmee nu lijkt te hebben gemaakt. Maar het is wel zaak dat de Nederlandse sociaaldemocratie en progressief denkend Nederland in het algemeen zich realiseert dat het niet voldoende zal zijn Pechtold, Van der Laan en Halsema het vuile werk te laten opknappen en te hopen dat de PVV vanzelf wel onder haar toenemende verantwoordelijkheid zal bezwijken.

Wilders en Amerika

Zowel in de media als in de blogosfeer werd uitgebreid stilgestaan bij Geert Wilders’ bezoek aan de VS, waar hij een Freedom of Conscience-award ontving van de American Freedom Alliance (AFA) (http://www.americanfreedomalliance.org). Daarbij is het accent steeds komen te liggen op de Amerikaanse personen en organisaties die hem willen ondersteunen, op hun motieven, op de fondsen die zij aan hem beschikbaar zouden kunnen stellen, en op de vraag of dat geen illegale buitenlandse inmenging in de Nederlandse politiek zou betekenen. Hoewel dat interessante punten zijn werd (en wordt) aan de belangrijkste implicatie van de reis voorbijgegaan. Van veel meer invloed dan de eventuele rechtstreekse steun die Wilders in de VS weet los te krijgen zal zijn wat voor lessen hij weet te trekken uit het recente Amerikaanse politieke verleden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een rare regent in Noord-Holland

, door

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Onderstaand stuk van Sante Brun verscheen eerder op zijn eigen blog.

Tot mijn verbazing is Harry Borghouts, de commissaris van de koningin in Noord-Holland, lid van GroenLinks. Hij is ook voorzitter van het ABP, als ik me niet vergis. Twee fulltime banen in de regentensfeer voor iemand die prominent lid is van een partij die de opvolger is van de CPN en de PSP.

Ik ben er niet zo een die vindt dat als je links bent je in een sloppenwijk moet wonen en een jute zak moet dragen en geleende klompen. Maar neem me nou even niet kwalijk zeg, er zijn toch grenzen? Wil ik, met andere woorden, als kiezer en parttime financierder van GroenLinks, wel samen met zo?n figuur in het openbaar gesignaleerd worden? Of begrijp ik alles verkeerd en kan dit in Haarlem allemaal wel?

Wat echt helemaal niet kan, en waar ontslag op staande voet op moet staan, met verplichting tot terugbetaling, dat is dat hij, al of niet bewust, gesanctioneerd moet hebben dat die dikke VVD?er met die gillende stropdas, die ik bij NOVA grootmoedig het boetekleed zag aantrekken, 78 miljoen euro moeizaam bijeen gesprokkeld belastinggeld naar een dubieuze bank in Buiten-Mongolië, o wacht, nee, IJsland overmaakte. In de voor normale mensen onbegrijpelijke VVD-overtuiging dat het onfeilbare kapitalisme ervoor zou zorgen dat het binnen de kortste keren zou verdubbelen, waarna er in Noord-Holland mooie projecten mee gefinancierd zouden kunnen worden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Afschaffen hulp is het antwoord niet

, door

openbriefondertekenaarsIn een open brief aan de Nederlandse bevolking roepen prominente Nederlanders op tot een ander debat over ontwikkelingssamenwerking. Via de website www.1komma4miljard.nl wordt iedereen uitgenodigd bij te dragen aan het debat. In het najaar zullen er verschillende debatten worden gevoerd.

Critici van ontwikkelingssamenwerking hebben de economische crisis aangegrepen om de hoogte van het ontwikkelingsbudget ter discussie te stellen. Al langer is er kritiek op ontwikkelingssamenwerking. Volgens de critici is ondanks alle hulp de armoede in de wereld niet verdwenen en is de ontwikkelingssector een industrie geworden met gevestigde belangen. En dan is er ook nog de klacht dat een te groot percentage van de hulp opgaat aan bureaucratie; veel geld zou verdwijnen in de zakken van corrupte regimes in ontwikkelingslanden.
Het debat zou dus eigenlijk moeten gaan over de vorm en de effectiviteit van ontwikkelingssamenwerking en de verantwoordelijkheid van Nederland richting de armste mensen in de wereld. Maar in plaats daarvan spitst het zich toe op het afschaffen of verlagen van ontwikkelingsbudgetten. De critici willen het geld in tijden van crisis liever inzetten voor de bestrijding van (armoede)problemen in Nederland.

Op deze manier dreigt de discussie de allerarmsten in ontwikkelingslanden te benadelen, met argumenten die volkomen voorbij gaan aan de mondiale armoedeproblematiek en de ongelijke verdeling van de kansen die globalisering met zich meebrengt.

Vorige Volgende