ANALYSE - Sinds eind jaren negentig is het aantal coffeeshops in Nederland met bijna een kwart afgenomen. Desondanks klinkt de roep om meer repressie. Gidsland Nederland blijft maar zwalken met zijn coffeeshopbeleid. Het wordt tijd om te kiezen.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het Nederlandse softdrugsbeleid niet meer begrijp. Enerzijds voeren gemeenten een tamelijk pragmatisch beleid. Uit de meest recente meting blijkt dat weer meer gemeenten dan voorheen een coffeeshop toestaan binnen hun grenzen. Daarnaast lijken ze meer grip te krijgen op de shops die er zijn. De afgelopen tien jaar is in ieder geval een kwart van de shops verdwenen. Er zijn er nu nog 653 in Nederland, waarvan veruit de meeste in de grote steden.
Het geringe aantal incidenten suggereert dat de gemeenten redelijk grip hebben op wat er in en rond de shops gebeurt.
In 2011 zijn alle gemeenten weer bevraagd (respons 100 procent) op de zogenoemde AHOJ-G-criteria die voor coffeeshops gelden.
A=geen affichering
H=geen harddrugs
O=geen overlast in en rond de shop
J=geen verkoop en toegang aan jeugdigen (18minners)
G=geen grote hoeveelheden over de toonbank en op voorraad
Vorig jaar werden 38 overtredingen geconstateerd, waarbij het vaakst (dertien keer) de maximum hoeveelheid is overschreden. Slechts in een geval is harddrugs gevonden.