Antwoord van Ome Frans

Het heeft even geduurd voor ik antwoord kreeg van Kamervoorzitter Frans Weisglas op mijn open sollicitatie, maar gisteren kwam het dan toch. Uiterst voorspelbaar was uiteraard de reactie dat ik niet aan het juiste adres was voor een sollicitatie naar de functie van Commissaris van de Koningin of burgemeester, maar het pleit voor de Kamervoorzitter dat hij de mail daadwerkelijk gelezen blijkt te hebben gezien het vervolg: “Gelet op uw opmerkingen over recente benoemingen, wijs ik u op artikel 3 van de Grondwet waarin staat omschreven dat alle Nederlanders op gelijke voet in openbare dienst benoembaar zijn. Het staat derhalve ook u vrij om in het geval van vacatures op dergelijke functies te solliciteren. Indien u hiertoe in de toekomst besluit wens ik u graag succes. “

Maar ja, van doorsturen aan de fractievoorzitters is geen sprake geweest. Misschien moet ik de sollicitatie gewoon alsnog rechtstreeks aan de diverse fractievoorzitters sturen…

  1. 1

    Ja, doen! Spammen die handel.

    Overheden en dat soort spul zijn toch veel geneigder om te reageren op echte brieven, en het voelt zo geweldig anachronistisch aan om papier te posten.

  2. 5

    Toch frappant dat Weisglas stug volhoudt dat alle Nederlanders op gelijke voet in openbare dienst benoembaar zijn, terwijl oud-hoogleraar staats-en bestuursrecht Couwenberg in het NRC van 30 april (p. 17) vaststelt dat men in Nederland in de praktijk lid moet zijn van een partij om een bestuursfunctie te bekleden, en dat de hand wordt gelicht met datzelfde artikel 3 in de Grondwet:”De wetgever heeft zich zodoende doodleuk boven de Grondwet gesteld.”
    En: “Vandaar ook dat carrièremotieven een grote rol gaan spelen bij het lid worden van die partijen die als regeringspartijen de openbare functies steeds meer onder elkaar zijn gaan verdelen.Voor niet-gouvernementele partijen blijven er in dat systeem hoogstens een paar kruimels over. En partijlozen hebben uiteraard helemaal het nakijken.(…) Wie kiest voor een politiek onafhankelijke opstelling, kiest in feite voor marginalisering in politiek en bestuurlijk opzicht.”

  3. 7

    @brutus. Mensen die politiek actief zijn, maken over het algemeen een grotere kans om een ambt als burgemeester of commissaris van de koningin te bekleden dan mensen die dat niet hebben. Je kan dat vergelijken met bijvoorbeeld hersenchirurgen: het komt nogal eens voor dat die mensen bijvoorbeeld geneeskunde gestudeerd hebben. Beetje suf natuurlijk, want iedereen kan een beetje met een mes in iemands hoofd peueren. Verdoven, zagen, snijden, peureren. Bovendien, als je veel gelezen hebt over hersenchirurgie (er heeft wel eens wat in de Kijk gestaan)kom je een heel end. en al die gasten in die wije broeken en die grote autos naast het golfterrein kunnen het ook. Hoe moeilijk kan het zijn!

    Een veel voorkomende manier om politiek actief te zijn, en wat verschillende kanten van het ambacht tot je te nemen, is door lid te worden van een politieke partij, en daar een beetje in te kijken wat je leuk vindt, en waar je aanleg voor hebt. Op zich begrijpelijk, tenzij je ook voor de gekozen hersenchirurg, en de hersenchirurg-op-basis-van-interesse bent.