Zwarte dood kleurt oranje rood

oranjezwartrood Koninginnedag is overleden met de doden,
30 april is niet meer, anders dan om hen te herdenken.
Het laatste restje nationale onschuld en onbekommerdheid
is uitgevierd en geheel ontzield achtergelaten.

De laatste Koninginnedag is het bloedrood einde
van een tijdperk van oer-Hollandse kneuterigheid.
Een monarchie ontdaan van oranje franje, een land
dat opnieuw een datum zwart moet omranden.

  1. 3

    Dat zou toch jammer zijn, als de Oranjes volgend jaar in een gepantserde bus moeten rijden, en het volk met dranghekken op afstand wordt gehouden. Dan hebben de slechterikken toch een beetje gewonnen.

  2. 6

    Kinderlijk stuk poezie (zonder trema) bedoelt om ons ons eigen ongeluk te verkopen. Punten voor de poging om echter nog meer waar te verzamelen door alvast koninginnendag zelf te slachtofferen.

  3. 7

    Dat een of andere mafkees in een ouwe Suzuki zomaar een paar levens verwoest is al erg genoeg, dat het ook nog eens tot dit soort pathetisch geneuzel leidt maakt het nog een tandje erger.

  4. 8

    Appeltjes van Oranje, zingt men met Sinterklaas
    Maar waarom men dan op deze Koninginnedag
    Met dit soort 5 december rijmschema’s
    Een quasi literaire posting maken mag?!

  5. 12

    Wat een intens slecht gedicht zeg. En wat een misplaatst moment om te gaan hakken op hollandse kneuterigheid. Je kunt beter zeggen dat we ons best moeten doen om 30 april zijn kneuterigheid terug te geven.

    Maar als je uberhaupt iets wilt zeggen, kun je dat beter niet doen in zo’n draak van een gedicht.

  6. 13

    > Bianconero @Allen: laat het voor zichzelf spreken

    Het spreekt inderdaad voor zichzelf dat dat gedicht van u Bianconero tenenkrommend, genant en stijlloos is.

    Maar dat dood/rood is wel kek gevonden. Via oranje: de kleur van ons koningshuis, sinaasappel en voetbal. Toeval?

    De sint is weer gekomen / en heeft ook wat voor Sargasso meegenomen

  7. 21

    Hoe onwaarschijnlijk nichterig wordt er op een gedichtje gereageerd zeg.
    Men krijgt een vreesachtig vermoeden dat menig rectionist […] niet tegen een rijm an sich kan, ipv de rijmer aan te vallen.

    Het past net in de grote Hollandse traditie van het puntdicht (Vondel) dat er op die manier over geschreven wordt.

  8. 23

    @21

    Een gedicht is een samenspel tussen de vorm en de boodschap. In dit geval is de vorm een pretentieus jasje die de aasgierige intentie en de infantiele boodschap slecht weet te verbergen. Het resultaat daarvan is een geheel dat overkomt als een zwerver in een polyester kostuum.

    Goed mikpunt voor gevoelens van woede en frustratie echter, zeker vandaag!

  9. 24

    Nou, die tekst zit ook Arjan.
    En je hebt zeker een punt dat èrgens de frustratie naartoe moet, zeker in emocratische tijden.
    Och, we zullen over 350 jaar wel zien hoe dit gedicht overeind is gebleven.

  10. 25

    Er wordt nogal wat gezegd hier.

    Om te beginnen is het niet de zwarte dood maar gewoon de dood.

    Koninginnedag is overleden met de doden,

    Aanname

    30 april is niet meer, anders dan om hen te herdenken.

    Wens

    Het laatste restje nationale onschuld en onbekommerdheid

    Aanname

    is uitgevierd en geheel ontzield achtergelaten.

    Aanname

    De laatste Koninginnedag is het bloedrood einde

    Onzin

    van een tijdperk van oer-Hollandse kneuterigheid.

    Waarheid

    Een monarchie ontdaan van oranje franje, een land

    Wens

    dat opnieuw een datum zwart moet omranden.

    Te zwaar aangezet.

    Om kort te gaan: de reacties zijn overtrokken want meneer Bianconero is in zijn zwartwitheid toch sfeergevoelig op deze dag die zelfs in Frankrijk doorgedrongen is. Helaas werd hier het Wilhelmus wel gezongen en het geheel maar met name het tweede couplet stuitte tegen de borst. Bovenal is het een uiting van wens, aanname, onzin en waarheid. In elk geval te zwaar aangezet.

    Ik heb me toch wel geamuseerd in zware tijden.

  11. 26

    >Crachat: […] we zullen over 350 jaar wel zien hoe dit gedicht overeind is gebleven.

    Crachat is gek. Mist naast gevoel voor humor gevoel voor proportie. Voorbode van een tijdperk van oer-Hollandse kneuterigheid? Het laatste restje onschuld en onbekommerdheid van Sargasso in de vuilbak. Alles voor de pageviews! Tsk.

  12. 28

    Toch aardig om te zien. Hoe in een paar woorden op rijm de geniepigheid, de tevreden spinnende zelfingenomen onderbuik met peristaltische bewegingen naar boven komt.

    ’t Is dat het mooi weer was. Anders hadden de lijken waaroverheen Bianconero zo graag een punt wilde maken nog gewalmd.

  13. 30

    Goh, de dichter moet het prozaïsch hebben? Ik bedoelde maar te zeggen dat oranje, zwart en rood het doorschemeren van jouw politieke kleur niet konden verhinderen.

    Je doet je empathisch voor ten aanzien van de slachtoffers. Maar uiteindelijk maak je vooral je politieke punt. Da´s ranzig. Goedkoop.

  14. 33

    In een nieuwsfeit zitten niet enkel slachtoffers. Het is niet of/of.
    Kan niemand niet inzien dat dit gedicht wel degelijk een soort empathie uistraalt met het gebeuren? Dat het een dichterlijke manier is om de zeggen dat ook het Nederland nog maar eens een slag toebrengt?
    Dat dit wel eens het einde van dat koningshuis as we know it aankondigt?
    Dat inderdaad de naïviteit nog maar eens op de proef gesteld werd?

    Dat het ook mogelijk is dat je intens verdriet hebt en meeleeft met de slachtoffers en dat je dat gedicht op inhoud kan schatten?

    En de onhebbelijke neiging van nitwits an de kant om in te gaan vullen wat Sargasso dan weer wel of dan weer niet moet zijn: die mogen ze op een eigen blogje brengen. Toevallig zijn het toch altijd dezelfde kankeraars op ons die menen te moeten weten dat “dit toch echt niet kan op Sargasso”.

    Er zijn een aantal comments die een heel stuk ranziger zijn dan het gedicht, maar nog shockerender is dat niemand de inhoud wil interpreteren als empathisch.
    Inderdaad, zelfs geen emocratie meer.
    Enkel nog schandpaal.

  15. 34

    “Lul je er maar weer uit met je mooie praatjes!” /schandpaal off

    Voel zelf het meest voor een mix van HansR/Crachat.

    Al moet gekanker ook kunnen. Met redenen omkleed.

  16. 38

    Sorry bianconero, maar ik zou het erg prettig vinden als je *voor* je iets post nog even vijf minuten nadenkt of mensen hier wel op zitten te wachten. Ik heb nou al een aantal postings van je gezien waar ik van dacht ‘nah, moet dat nou’. Of je zit bijna bij de alufoliehoedjes op schoot, of je gaat –zoals hier– een marco-borsato-posting doen, met gezwollen emoties en meer van dat soort ellende. Puh-lease.

  17. 42

    de kracht van internet is juist het spontane karakter, en tussen alle oprispingen zal af en toe iets overblijven wat de eeuwen doorstaat. Maar als iemand door een gebeurtenis zodanig geschokt is dat ie daar een rijmpje aan wijdt dan verdient dat toch respect? Of je het nou kreupelrijm of poëzie vindt maakt niet uit, als de enige reactie een potje zuurzeiken is dan bedenkt men zich wel 3 keer voordat een spontane opwelling geplaatst wordt en wordt er geschaafd en geschrapt tot er niks meer geplaatst wordt of dagen later als het niet meer ter zake doet.
    En het leuke van zo’n blog is dat als je het waardeloos vindt dat je dan de mogelijkheid hebt om te laten zien hoe jij dat zou doen, maak je eigen rijmsel, er zitten er inderdaad een paar bij die door de stijl impliciet kritiek leveren op het ‘sinterklaasrijmpje’ van Bianconero, vooral #18 vond ik wel grappig, maar botte one-liners over dieptepunten etc. voegen weinig toe.