Politieke geschiedenis: De geslaagde filibuster van ‘SB5’

Een republikeinse wet die zo goed als alle abortusklinieken in Texas zou laten sluiten, om “abortus veiliger te maken” voor vrouwen. Alleen jammer voor de republikeinen dat de grote artsenorganisaties het daarmee oneens waren en een tegenstem adviseerden. Een senator besloot tot een filibuster, maar haalde het net niet. Uiteindelijk gaf het publiek de doorslag door zo luidruchtig te zijn dat de stemming net over de deadline van 12 uur ’s nachts werd getild.

Open waanlink

  1. 1

    Het is bizar wat daar gebeurde, een filibuster is een vreemde techniek binnen een democratie, bijna irrationeel. Maar uiteindelijk bleek die filibuster de tijd te creëren die nodig was om het publiek warm te maken en de laatste tien minuten erdoorheen te slepen. Met die publieke steun is het afstemmen van de wet uiteindelijk een democratisch besluit.

    Dat zullen de conservatieven wellicht niet leuk vinden maar misschien is er toch nog hoop voor de VS en Texas in het bijzonder.

  2. 2

    @1: Het is maar een treurige bedoening, als die hoop afhangt van zo’n belachelijk verschijnsel. Het zijn volksvertegenwoordigers die zijn gekozen om namens hen die zij vertegenwoordigen wetten te maken. Dat doen ze door over voorstellen te stemmen. Een filibuster is een gekunstelde manier om dat te saboteren en is daarmee pertinent antidemocratisch.

    Dat gezegd hebbende, natuurlijk wel mooi dat die wet er niet door is gekomen.

  3. 4

    @2:

    Een filibuster is een gekunstelde manier om dat te saboteren en is daarmee pertinent antidemocratisch.

    Twee wolven en een schaap die gaan stemmen over wat er op het menu moet staan vind je misschien ook wel heel democratisch. Mij lijkt het eerlijk gezegd maar goed dat het schaap een mogelijkheid heeft om dat te voorkomen.

    Ik zie dat filibusteren als een onderdeel van het Amerikaanse systeem van checks and balances en daarmee als ultiem wapen tegen de dictatuur van de meerderheid. Niet echt antidemocratisch want er wordt uiteindelijk geen besluit mee tegengehouden. Het is wel een methode om het proces van besluitvorming te vertragen. Nu moet immers een nieuw voorstel worden ingediend, moet daarover opnieuw (democratisch) gedebatteerd worden, enz.

    Ik vind niet dat de filibuster hier ook toegepast moet worden. Maar in Amerika is het nu eenmaal deel van het systeem en de traditie, en dat is prima.

  4. 5

    @1, 2 en 4: Het hele verhaal van supermajorities en filibusters is als check & balance alleen maar nodig vanwege het ondemocratische districtenstelsel (in de VS ook nog inclusief wettelijk toegestane Gerrymandering!), waardoor een minderheid aan stemmen een meerderheid aan volksvertegenwoordigers kan opleveren. Het lijkt me dan ook redelijk zinloos om de filibuster als (on)democratisch verschijnsel te bespreken zonder de context van het verkiezingsstelsel.

  5. 7

    @4: De filibuster in de Senaat is een groot probleem in de VS. Deze wordt nu zodanig gebruikt dat voor alle weten een 60% meerderheid vereist is. Republikeinen vormen de minderheid in de senaat, maar hebben nu wel over alles een veto. Let wel, dat verschijnsel heet wel ‘filibuster’, maar er is echt geen Republikein die 30 uur aan het praten is, de dreiging is al genoeg. Er is al veel goede wetgeving op deze manier gesneuveld.

  6. 8

    @7: In de Senaat geldt wat ik in #5 zeg nog eens dubbel zo hard, omdat de verschillende senatoren gekozen worden in kiesdistricten waarvan de grootste en de kleinste qua inwonertal ruim een factor 66 verschillen (maar wel allemaal een precies even zwaar wegende stem hebben in de Senaat).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren