Tragikomedie in Haïti

Fanmi Lavalas, ooit de machtigste politieke partij van Haïti, doet niet mee aan de senaatsverkiezingen van vandaag. Een tweetal facties binnen de partij leverden verschillende kieslijsten in en die zijn allebei afgekeurd door de kiescommissie, omdat de statuten eisen dat de partijleider zijn handtekening erop zet. Die leider is de afgezette president Jean-Bertrand Aristide, die in ballingschap leeft en de verkiezingen niet wil ondersteunen. Het zou komisch zijn, als Haïti er niet zo beroerd voorstond. Hillary Clinton bezocht het door orkanen (en mismanagement) geteisterde eiland deze week en pleitte voor veel meer hulp. Een donorconferentie leverde ruim 300 miljoen dollar op voor onder andere voedselhulp en reparaties. Niet iedereen gelooft echter dat de regering in staat zal zijn dat op een fatsoenlijke manier te besteden. Door de economische crisis zenden Haïtiaanse gastarbeiders ook nog eens minder geld naar huis. Er zijn geen opiniepeilingen, behalve eentje die zegt dat slechts vijf procent van de bevolking weet op wie ze gaat stemmen. Zo heel veel doet de uitslag er ook weer niet toe, want Haïti is zo afhankelijk van Amerikaans geld dat de (massaal corrupte) politici gewoon zullen moeten doen wat Hillary zegt. Democratisch is dat niet, maar de realiteit is het wel - en het is de vraag of het nou echt slecht is voor de straatarme bevolking.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote | De uitgeslotenen

“Wat ze kunnen en wat ze willen, wat ze bereikt hebben en waar ze trots op zij, speelt geen rol meer. Het historisch-politieke territorium waarop hun sociale en morele oriëntatie teruggaat, is van de maatschappelijke landkaart verdwenen. Kennelijk zijn ze innerlijk zo gesloopt dat zij noch de energie hebben om te vluchten in de utopie noch om te protesteren tegen het heden. Omdat hun oorsprong ligt in een pijlsnelle industrialisering zijn er, anders dan in de gedumpte delen van Zuid-Italië of de vergeten gehuchten van Albanië, geen sporen van ouderwetse elegantie of magische rites achtergebleven.”

Uit lezing van de Duitse socioloog Heinz Bude waarvan een verkorte versie vandaag in NRC verscheen.

Zijn conclusie is dat er een groep mensen stomweg niet meer mee komt.
Heel apart is het dan om de reacties van Mariëtte Hamer (PvdA) en Mark Rutte (VVD) in diezelfde krant te lezen (discussiepagina). Beiden gaan aan het punt voorbij en vervallen in hun respectievelijke partij-ideologische reflexen. Dit probleem blijft dus nog wel even bestaan.

Aanvullende link.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Fragmenten uit het danboek van Penelope Bijtring | 29-06-2024

Ik ben nog steeds woedend. Op die swakkel van een Arid. Ik heb er al spijt van dat ik zijn ogen niet uitgekrabd heb. Maar ik had beter moeten weten. Eerlijk gezegd vond ik het al niks dat zijn twee neven uit Groningen ook in het huisje zouden zijn. Maar hij zou ze wel wegsturen, zodat wij wat uurtjes voor onszelf zouden hebben. Ja ja, de smeerlap. Toen we eindelijk lagen te vrijen, stonden zijn neven opeens naakt in de slaapkamer. Toen Arid me vanachter vastgreep had ik meteen door wat de bedoeling was. Ik ben erg blij dat ik een tijd karate heb gedaan. Nu ga ik daar beslist mee door. Moser heeft zeker een zakbreuk opgelopen en Arid keek ook niet blij meer nadat ik in zijn ballen had geknepen. Het is bijna niet te geloven, maar daarna dreigden ze me met aangifte wegens geweld. Toen heb ik Arid maar eens gevraagd wat zijn ouders ervan zouden vinden dat hij mij aan zijn neven had verkocht als een ordinaire hoer. Bij dat idee trok hij helemaal wit weg. Als je zijn moeder zou kennen zou je meteen begrijpen waarom. Overigens ben ik onmiddellijk naar huis ben gegaan. Want ik had geen zin om het zwijgen opgelegd te worden. Mama was ziedend en eiste dat ik naar de politie zou gaan. Maar ik zei dat ze hun lesje wel geleerd hadden. Toen is ze naar de moeder van Arid gegaan. Ik weet nog niet wat daar uitgekomen is, maar Arid en zijn neven zullen geen prettige zomer tegemoet gaan denk ik.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende