Nu het WK voetbal een week aan de gang is, kunnen we al twee conclusies trekken: Nooit komt iemand nog een stadion binnen met een toeter, en de Nederlandse kans om in 2018 het WK te organiseren is voorgoed verdwenen.
Ook al waren hun motieven puur commercieel, we moeten de guerillamarketeers van Bavaria dankbaar zijn. Als de lieftallige bierjurkmeisjes niet zo hardhandig waren opgepakt en in een ranzige zuidafrikaanse cel waren gedonderd, dan hadden we over acht jaar ook in Nederland een soort tijdelijke commerciële spertijd gehad. Nederland was namelijk in april ten volste bereid om Fifa-baas Blatter dezelfde oorlogswetten in dit land toe te laten passen als in een Afrikaanse bananenrepubliek. Dat blijkt uit stukken in het bezit van het AD. Alles wilden de bestuurders doen om het WK maar naar Nederland te halen. Roep dus in 2018 dat je zin hebt in een Jupilleke in een vol stadion tijdens België-Tjechië, en je wordt direct overmeesterd door een stel kleerkasten van de voetbalgestapo.
Maar dat feest gaat niet meer door. Het beeld van hoogblonde jurkmeisjes in een afrikaanse gevangenis heeft meer effect gehad dan een massademonstratie voor de mensenrechten. Politici haasten zich plots door te zeggen dat “dit echt niet kan” en “we onze autonomie niet zullen prijsgeven in 2018”. Stoere taal met gevolgen, want zonder totale uitlevering van de mensenrechten en het vrijhouden van een paar flinke cellencomplexen om commerciële gevangen vast te houden, kunnen we dat WK wel vergeten.
