Huurders moeten bloeden voor hypotheekeigenaren

Dat wisten we eigenlijk al, maar bij Follow the Money leggen ze het nog eens een keer uit:

Door dit soort veranderingen in het kredietbeleid ontstaan bubbels op de woningmarkt. Iedereen heeft een woning nodig. Maar zo gauw banken beginnen met het oprekken van hun kredietvoorwaarden — exotische hypotheekvormen als aflossingvrije hypotheken verzinnen; leningen tot 100 procent van de woningwaarde toestaan; tweede inkomens meerekenen bij de hypotheekaanvraag etcetera — stijgen de woningprijzen. Niet omdat er meer behoefte is naar woningen, die behoefte is er altijd wel, maar omdat banken ervoor zorgen dat kopers meer kunnen bieden op een woning.

De hoge prijzen die het gevolg zijn van het ruime kredietbeleid van banken dienen eigenlijk geen enkel doel. Het is niet alsof woningen toen de prijzen bijna twee keer over de kop gingen tussen 1995 en 2008 ook twee keer zoveel kwaliteit kregen. […]

Waarom is duur wonen dan toch een doel? Feit is dat voor menig Nederlander een woning al lang niet meer alleen een gebruiksgoed is, maar ook een investeringsgoed. Een investeringsgoed waar aanzienlijke schulden voor zijn aangegaan. Dat wonen goedkoper wordt, is voor hun alleen maar nadelig. De woning wordt namelijk minder waard, terwijl de woningbezitter al een lening is aangegaan, waarover hij hoe dan ook rente moet betalen. Zolang de leningen blijven staan, is het moeilijk om tot de logische conclusie te komen dat wonen zo goedkoop mogelijk moet. Duur wonen is nodig omdat het terugbetalen van de enorme hypotheekschulden zonder hoge woningprijzen onmogelijk wordt. Zelfs de huurder moet meer betalen; de koopwoningmarkt opgejaagd worden om de woningprijzen hoog te houden.

Vandaar ook dat voortdurend het herstel van de woningmarkt (en dus de huizenprijzen) wordt aangekondigd. Want stijgende huizenprijzen betekenen dat de slimme consument niet langer wacht, maar nú koopt. En hoe meer mensen hieraan meedoen, hoe meer de huizenprijzen inderdaad zullen stijgen. Dit komt dan niet alleen de makelaars en woningbouwers ten goede, maar ook de woningeigenaren met een hypotheekschuld.

Het is dan ook opvallend dat na een schier eindeloze stroom berichten over de herstellende woningmarkt (ergens in de nabije toekomst), we vandaag eens mogen lezen dat de huizenprijzen in de werkelijke wereld opnieuw flink zijn gedaald.

Eens kijken hoe lang het duurt voordat we te horen krijgen dat dit het laatste dipje voor het herstel was…

Open waanlink

  1. 2

    De vraag die ik heb is eigenlijk : wanneer komt het bericht dat de huurprijzen gaan dalen. Want je koopt een woning omdat dat op termijn goedkoper zou zijn dan huren. Maar dat staat nog te bezien. Onderhoud en alles meegenomen om over de ellende van de zorgen als huiseigenaar (“een lekkend dak en kwade wijven kunnen de goede mans verdrijven” stond ergens op een tegeltje op een voordeur) maar niet te spreken. Huren : geen enkele zorg, je belt de huiseigenaar bij een lekkende kraan, dak of leiding en het is zo gepiept.

    Eigenlijk : wanneer gaan de kosten voor levensonderhoud omlaag?

    Of wanneer krijgen we een geldherziening?

  2. 4

    @2, http://programma.vpro.nl/deslagomnederland/afleveringen/seizoen2/2-scooterterreur-en-het-failliet-van-de-woningbouwcorporatie.html waarin ook wel blijkt dat het niet altijd zo simpel is als ‘je belt en het wordt opgelost.’
    (En ook het vervolg: http://programma.vpro.nl/deslagomnederland/afleveringen/seizoen2/3-de-500-euro-corporatie.html )

    Daaruit blijkt dat de kosten die woningbouwcorporaties per woning noemen echt gigantisch hoog zijn. Je zou verwachten dat de schaalgrootte bij woningbouwcorporaties schaalvoordeel oplevert, maar ergens onderweg gaat er toch iets grondig mis.

  3. 7

    @2: Ik hoor en lees al decennia lang, crisis na crisis, dat we er alles aan moeten doen om Nederland sterker uit de crisis te laten komen. De schouders eronder en alles komt goed. Economie lijkt net zoiets als het christelijk geloof: veel bidden en een deugdzaam leven leiden. Uiteindelijk wacht de hemel.
    Het lonkend perspectief (zeg maar ‘eerst het zuur, maar dan komt het zoet’ – de eeuwig schaterlachende Gerrit Zalm) blijft echter in het hier en nu uit.
    Verondersteld geneesmiddel en kwaal houden elkaar in stand: de mythe van onbeperkte en oneindige groei.

  4. 8

    Ja zeg luister eens. Die sociale huurwoningenflat waar nu 550,- de maand voor wordt betaald levert de woco dus een kleine 7000,- per jaar op. 50 jaar geleden zijn ze voor 20.000,- huidige euro’s neergezet. Als je daar geen winst op kunt maken ben je geen knip voor je neus waard!

  5. 9

    Eens kijken hoe lang het duurt voordat we te horen krijgen dat de HRA wordt afgeschaft om prijzen van de huizen “marktconform” te krijgen. Zonder dat wordt het laatste dipje voor het herstel slechts op de lange baan geschovenen en gaat het hoogstens om tijdelijk schijnherstel.

    En dat wordt een hééééle, làààànge baan, wat ik je brom.

    Als je daar dan ook nog eens de golfbewegingen van dit inherent instabiele economische model bij betrekt, dan roept dat herinneringen op aan de woorden van ome Joop:

    “Het wordt nooit meer zoals vroeger.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren