1. 1

    Stappen houdbare zorg
    • Een eerste stap is het vergroten van het kostenbesef van zorgverleners op de werkvloer en patiënten. Doordat in Nederland veel zorg verzekerd is en de eigen bijdragen laag zijn, blijven individuele zorgkosten grotendeels buiten beeld. De patiënt dient te weten wat zorg kost en wat daaraan de eigen bijdrage is. Hogere eigen bijdragen van patiënten vergroten het kostenbesef. Die eigen bijdragen kunnen afhankelijk zijn van de financiële draagkracht van de patiënt om solidariteit te waarborgen.

    Meer marktwerking dus. Of is het pas “marktwerking” wanneer
    wanbetalers van de zorgverzekering niet meer geholpen worden?

  2. 2

    Ja die patienten moeten weten wat hun zorg kost zodat ze zich schuldig voelen en misschien toch afzien van dat extra bestralingkje, dat zal ze leren! Driewerf hoera voor kapitalisme in de zorg!

  3. 3

    Gaat d’r ook iets gebeuren aan de bureaucratie van de zorg zelf, en de zorgmedewerkers? Recentelijk moest ik in ’t ziekenhuis zijn om een monster af te geven, en de afdeling waar ik moest zijn was gesloten. Binnen zaten twee medewerkers heel hard te doen alsof ze mij en een andere patient/klant niet zagen. Uiteindelijk kon een van beiden er niet onderuit om te zeggen dat ‘ze alleen open waren van 8 tot 4’. Niemand die de moeite had genomen om iets van openingstijden aan te geven. Die openingstijden zijn ook heel erg beredeneerd vanuit het ziekenhuis zelf: het is voor het ziekenhuis handig om binnen die tijden ‘open’ te zijn. Voor patienten/klanten met een standaard kantoorbaan (9 tot 5) niet.

    Maar de zorg vindt dat ze het fan-tas-tisch doet!

  4. 4

    Deels is dit natuurlijk hetzelfde onderwerp dat ik in een andere draad aan de orde stelde: @55 bij
    https://sargasso.nl/archief/2011/12/20/heerlijk-die-marktwerking-ziekenhuis-weigert-klanten-achmea-het-geld-is-op/

    Maar ik denk niet dat de gesuggereerde oplossingen werken, want ze zijn gebaseerd op de misvatting dat de patient iets te kiezen heeft. Dat is niet zo, de patient krijgt geen offertes en geen rekeningen te zien behalve als de verzekering het niet dekt, en als er echt iets mis is, is keuzevrijheid alleen maar lastig. Je wilt zo snel mogelijk geholpen worden en niet zelf 10 locaties bellen om te kijken waar het goedkoop is. De wachtlijsten zijn inmiddels ook weer lang, bijv. bij de kaakchirurg in L’dorp mag ik al weer drie maanden wachten.

    Als je echt goed over nadenkt is de patient helemaal geen factor meer in deze zg. markt. De leveranciers zijn de doctoren en ziekenhuizen – de aanbodzijde, de afnemers zijn de zorgverzekeraars – de vraagzijde. In deze markt zijn de zorgverzekeraars de dominante partij. De patient is bijna letterlijk gedegradeerd tot een productie-factor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren