1. 1

    De kritiek die ze uit op het beleid van de NOS is terecht, maar aan de andere kant: aan hoeveel vrij identieke reportages van Van Royen over junkies die het allemaal zo moeilijk en zwaar hebben, heeft de kijker behoefte?

  2. 2

    Ik schrok even, dacht dat NOS geen correspondent meer in Zuid Amerika wilde, wat raar zou zijn. Maar ze heeft gelijk, net als wat ze eerder schreef over P&W: dat het belachelijk is dat experts die in het programma komen geen geld krijgen terwijl P&W tonnen verdienen.

    Helaas, diepgang wordt steeds minder gewaardeerd door de beleidsbepalers, (vermeende) populariteit van presentatoren des te meer, ook al bereiden ze de gesprekken amper voor. De debilisering van de samenleving gaat verder als het aan de PO en media als de Telegraaf ligt (ook de hetze tegen de SP). “Hou jij ze arm, hou ik ze dom,” wordt steeds meer het motto.

    Verder heb ik het ook altijd zo raar gevonden dat er zo weinig aandacht is voor andere Europese landen, bijvoorbeeld Scandinavië, dat niet zo ver weg ligt.

  3. 3

    Toen president Lula werd herkozen, verhaalde ze over een vriendin die haar handen altijd openhaalde bij het wassen van kleding. Eindelijk kon die haar grote droom, een wasmachine, verwezenlijken. ‘Zo wil ik het vertellen’, zegt Van Royen. ‘Dat zegt toch veel meer dan een verhaal over de economie? Ik zoek het kleiner en emotioneler, zoals de meeste vrouwelijke correspondenten. De NOS wil steeds meer puur economische reportages, er heerst daar een mannencultuur.’

    Ja God, als je kiest voor emotionele reportages dan begeef je jezelf ook gewoon op precies hetzelfde terrein als dat van Johannes de bultrug; dan moet je ook niet klagen als je de concurrentie ermee verliest.

    De titel van de waanlink vind ik misleidend: er staat dat de visie van de de NOS wordt bekritiseerd, maar het artikel maakt niet duidelijk wat die visie dan zou moeten zijn, en vooral niet welke visie daar tegenover wordt gesteld. Is haar visie dat emotie aan de andere kant van de wereld zoveel interessanter is dan emotie thuis dat de NOS het de burger voor moet schotelen, ook als die burger daar voor het grootste deel helemaal geen behoefte aan heeft?

    Bij mij roept het artikel een beeld op van iemand die jaren lang goed werd betaald om te doen wat ze leuk vond, en nu de tijden zijn veranderd weigert mee te veranderen. Sorry hoor, maar het is crisis en als ik de keuze heb tussen het financieren van wetenschappelijk onderzoek of kleurrijke reportages over het menselijke verhaal in Rio de Janeiro dan kies ik voor het eerste.

  4. 4

    @3 – Waar het om gaat is twee dingen:

    1. De NOS laat buitenlandcorrespondenten om de drie jaar rouleren, met het gevolg dat ze nauwelijks een netwerk kunnen opbouwen, noch inzicht verwerven in de landen die ze verslaan.

    2. Als die correspondenten met verhalen komen die spelen in dat land zelf en daadwerkelijk een kijkje bieden in het reilen en zeilen van zo’n land, dan worden die verhalen nogal eens afgeschoten, omdat de Nederlandse kijker daar niet op zit te wachten.

    Die wil namelijk nóg een keer de details horen over de baby van ‘Barbie’ en Johannes/a de Bultrug, en hoeveel klappen Rafaël van der Vaart nou heeft uitgedeeld aan ‘zijn’ Sylvie, denken ze bij de redactie van het Journaal. Of, alternatief, ze willen een ‘Nederlandse invalshoek’ – dus een of ander lulkoekverhaal over een Nederlandse zakenman die in zo’n land investeert (ook al stelt dat in het grotere economische plaatje van zo’n land niks voor).

  5. 5

    dus een of ander lulkoekverhaal over een Nederlandse zakenman die in zo’n land investeert (ook al stelt dat in het grotere economische plaatje van zo’n land niks voor).

    Nee, een lulkoekverhaal over een vrouw die door een nieuwe wasmachine haar handen niet meer openhaalt bij het wassen is betekenisvol in het grotere economische plaatje :/

    1. De NOS laat buitenlandcorrespondenten om de drie jaar rouleren, met het gevolg dat ze nauwelijks een netwerk kunnen opbouwen, noch inzicht verwerven in de landen die ze verslaan.

    Er zijn goede argumenten tegen, maar zeker ook vóór roulatie. Een paar jaar geleden werden bijvoorbeeld bij de BBC het hoofd van de afdeling VS en de afdeling EU omgewisseld. Gewoon, voor de verfrissing. Pas als je op verschillende plekken komt ga je grotere verbanden zien, en de netwerken gaan niet volledig verloren maar kunnen enigszins worden overdragen van de ene correspondent op de andere. Ik bedoel, juist door die grotere verbanden te zien kun je echt iets toevoegen t.o.v. je concurrentie. De inheemse journalisten hebben toch wel een groter netwerk dan jij, dan kun je net zo goed je items op hun stukjes baseren. Haar invalshoek leek te zijn dat zij keek naar de menselijke kant van het verhaal. Waarschijnlijk houden de lokale journalisten zich daar niet mee bezig omdat de Braziliaanse Predikers vinden dat dat niets voorstelt in het grotere economische plaatje, en zeggen dat ze die tijd veel veel beter kunnen besteden aan aangespoelde walvissen in Europa.

    En natuurlijk zal je uiteindelijk per individueel geval moeten beslissen of roulatie wenselijk is. Zij zegt dat dat hier niet is gedaan en dat men rigide vast heeft gehouden aan een regel. Misschien speelde er wel meer – dat zou de NOS ook niet zeggen als dat zo was. Ik weet het niet.

    2. Als die correspondenten met verhalen komen die spelen in dat land zelf en daadwerkelijk een kijkje bieden in het reilen en zeilen van zo’n land, dan worden die verhalen nogal eens afgeschoten, omdat de Nederlandse kijker daar niet op zit te wachten.

    Precies: omdat de Nederlandse kijker daar niet op zit te wachten. Ik vind dit een vreemd soort verheffing. Als je de Nederlandse journaalkijker dan kennis wilt bijbrengen over het buitenland, gebruik dan iets waar ze zich mee kunnen identificeren. Als dat een Nederlandse zakenman is, soit. Waar heb je die vrouw met de wasmachine dan voor nodig? Ik weet het: begrip van andere culturen, open staan voor de rest van de wereld, etc. Maar ik weet niet of dat opweegt tegen het verlies van de aandacht van de mensen die wegzappen en daardoor helemaal niets meekrijgen over Brazilië.

  6. 6

    @5 Ik vond haar suggestie om Freddy Mingele weg te rouleren zeker potentie hebben.

    Het identificeren met Nederlanders, tsja, persoonlijk heb ik daar niet zoveel behoefte aan.

  7. 7

    tja bij NOS journaal klaarblijkelijk zelfde proces gaande als bij nrc, het moet allemaal maar wat “de markt’ wil. Dat is schijnbaar, hapklare makkelijk te consumeren brokken zonder diepgang of interesse wat er over de grens gebeurd.

  8. 9

    Bij alle omroepen is het vasthouden van de kijkers doorslaggevend. Ten koste van alles moet wegzappen voorkomen worden. Kijkcijfers bepalen het aantal advertenties en de hoogte van de tarieven. Dus neemt men geen risico met onderwerpen die misschien minder goed vallen. En geeft men de voorkeur aan het bekende, nieuws van dichtbij en meer over hetzelfde onderwerp dat elders al aandacht heeft gegenereerd.

  9. 10

    Je kunt je beklagen over het belang van “de markt” en de “kijkcijfers“, maar uiteindelijk word je gewoon niet betaald om dingen te maken waar mensen niet op zitten te wachten. Ik werk momenteel in de wetenschap en op mijn vakgebied is men dat stadium volgens mij allang voorbij*. Als ik een presentatie moet geven over mijn onderzoek en besluit om te diep in te gaan op technische details en ik daardoor de aandacht van zo’n beetje mijn hele publiek verlies, dan was dat een slechte presentatie, punt, al was de wiskunde nog zo prachtig. Ik schiet er dan niets mee op om mijn publiek de schuld te gaan geven voor hun gebrekkige interesse of doorzettingsvermogen; het is gewoon mijn taak als spreker om mijn boodschap zodanig te verpakken dat mensen het leuk vinden. Waarom zou voor journalistiek niet precies hetzelfde moeten gelden?

    Ik geloof best dat je mensen wel wat nuttigs kan bijbrengen over Brazilië, zolang je het maar in de juiste vorm giet. Als je echter zelf stug vasthoudt aan je eigen onderwerpkeuze en daarmee de confrontatie aangaat met je coördinatoren, dan roep je wat over jezelf af, mijns inziens.

    *Disclaimer: een hoop presentaties op mijn vakgebied zijn nog steeds niet te volgen, maar er is in ieder geval het besef dat dit een slechte zaak is, en de schuld van de spreker.

  10. 11

    ”Ze woont in Rio de Janeiro, de stad waar ze dertien jaar geleden kwam wonen.”

    Stom zinnetje, dit zinnetje dat stom is.

  11. 12

    maar uiteindelijk word je gewoon niet betaald om dingen te maken waar mensen niet op zitten te wachten

    Maar dat is het punt helemaal niet. Het punt is dat mediamakers ‘versimpeling van de boodschap’ zo hoog geprioriteerd hebben dat de hele boodschap er onder lijdt. Dan krijg je interviews met een een deskundige waarbij de deskundige na dertig seconden al weer wordt onderbroken ‘want er is een filmpje waar we nu naar gaan kijken’. Dat filmpje voegt niets toe, en het maakt ook niets duidelijk (behalve veel oehs en aaaahs, omdat bijvoorbeeld de griekse schuldenlast groot is, de LHC veel geld heeft gekost, 30 kilometer groot is, etc.), maar dat filmpje moet. Want dat filmpje is entertainment, met bewegende beelden.

    En mocht de deskundige het in z’n hoofd halen om daadwerkelijk iets zinnigs te willen zeggen, of om iets uit te leggen, dan kun je d’r op rekenen dat d’r ingegrepen wordt. Want dat kan niet de bedoeling zijn. Alleen soundbites zijn toegestaan.

    Het is niet iedereen gegeven, maar het is best mogelijk om ‘moeilijke’ dingen begrijpelijk uit te leggen. En ook nog op zo’n manier dat het voor een flink percentage mensen een beetje te volgen is.
    Maar dat vereist wel dat mensen interesse hebben in wat er buiten de wereld gebeurd, die verder gaat dan hun eigen belang en entertainment. Als mensen die interesse niet hebben (en dat kun je aanleren, die desinteresse; zie SBS6), dan kun je van je nieuwsrubriek een spelshow maken, maar dan zappen mensen nog weg zodra d’r geen tieten te zien zijn.

  12. 14

    Gelukkig hebben we de commerciële omroepen nog.
    [/sarcasme]

    M.a.w. kritiek op de NOS / PO is best, maar zet het dan wel even af tegen het speelveld, waarin de NOS / PO moet opereren. Als dalende kijkcijfers voor hen geen probleem meer zijn, kunnen zij zich meer op kwaliteit richten dan op kijkcijfers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

| Registreren