Ruim 57 procent van de Zwitsers heeft zondag in een referendum voor een verbod op de bouw van minaretten gestemd. (Volkskrant). Dat werd natuurlijk hoog tijd want in dit Alpenland stonden inmiddels al vier minaretten. Veel geld, veel natuur en frisse lucht én dan tóch nog naar je gevoel luisteren: chapeau! Sehr geehrte siebenundfünfzig Prozent: Herzlichen Glückwunsch zu diesem Sieg, haben Sie eine schöne Minaret-freie Zukunft. Mieux vaut une église que dans une mosquée. Capiche?!
Morgen zijn er weer referenda in Zwitserland. Alle aandacht gaat heel voorspelbaar uit naar het voorstel om het bouwen van minaretten te verbieden. Ze stemmen morgen ook over het voorstel om de export van wapens aan banden te leggen. Sommige Zwitsers vinden het onbegrijpelijk dat hun neutrale land direct bijdraagt aan gewapende conflicten.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Hoorde u dat? Daar ging weer een bak met geld het raam uit omdat een organisatie geprobeerd heeft opnieuw het wiel uit te vinden zonder te weten wat de definitie van “rond” is.
Oftewel, de landelijke waterschapsverkiezingen 2008 mogen niet plaatsvinden via internet. Waarom niet? Omdat het systeem kraakt aan alle kanten. Daar hoefde Rop Gonggrijp alleen maar voor te kijken, niet eens te hacken. Vervolgens werd dat bevestigd door een onafhankelijke partij.
Goed overigens dat het besluit genomen is. Een van de oudst nog bestaande democratische organen mag je niet corrumperen met kwetsbare stemsystemen.
Het probleem is alleen dat het nooit zover had hoeven komen. Wel begrijpelijk, daar niet van. De Waterschappen hebben last van dezelfde tekortkoming als veel overheidsorganen (en sommige bedrijven): Ze denken dat ze uniek zijn. En omdat ze dat denken, vinden ze ook dat ze dus zelf maar een oplossing moeten verzinnen om dat technisch te ondersteunen. Zo kwam Het Rijnland Internet Election System (RIES) ter wereld.
En zo werd dus opnieuw het wiel uitgevonden.
Terwijl er al een zeer werkbare en veilige oplossing is.
In Zwitserland, beter gezegd het Kanton Zürich, gebruiken ze sinds twee jaar een e-voting systeem naar tevredenheid. En als u weet dat Zwitserland het land is met de meeste publieke stemmingen (referenda is niet het juiste woord), dan zult u begrijpen dat het systeem al snel goed op de proef is gesteld. Ze hebben er ook nog een UN prijs mee gewonnen.
Neem zelf de proef op de som.
Uiteraard zijn ook bij dit systeem nog kanttekeningen te plaatsen. Maar voor iets als de Waterschappen zou het toereikend moeten zijn.
Dus beste bestuurders, ga eens praten. Gooi het geld niet in eigen oplossingen waar Rop gelijk gaten in schiet, maar gebruik het om bestaande te verbeteren en breder in te zetten.
In Zwitserland is een rel ontstaan over de sluier die de minister van Buitenlandse Zaken Micheline Calmy-Rey droeg tijdens een bezoek aan de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad. Calmy-Rey was daar voor het sluiten van een grote gasdeal. Het tabloid Le Matin in Lausanne sprak gisteren van “a submissive woman” en ook verschillende Zwitserse parlementariërs zouden hebben geklaagd over de nederige aanpassing in het tenue van hun minister (IHT). De minister heeft de kritiek inmiddels gepareerd dat ze zich helemaal niet nederig heeft gedragen maar dat ze de sluier enkel droeg om respect te tonen voor haar gastheer. Persoonlijk vind ik deze doorschijnende sluier nog best kinky? Oordeel zelf: foto.
Reaguurders Update: “Bij de Iraanse autoriteiten was juist de opwinding groot toen haar sluier even niet goed zat tijdens de persconferentie”. Check die foto’s van een afglijdende sluier!!
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
