Eerlijk is eerlijk, als ik ergens ga eten of ergens overnacht word ik behoorlijk beïnvloed door het aantal sterren dat het restaurant of hotel in kwestie heeft. Het vooruitzicht alleen al dat je een bepaalde service mag verwachten geeft me alleen maar meer zin om uit eten te gaan of ergens te overnachten. Nu zijn de sterren er natuurlijk niet om mensen helemaal lekker te maken, maar om juist duidelijk te maken wát mensen kunnen verwachten en het is dan ook een beloning voor de instelling. Waar ik echter altijd verschrikkelijk tegenop zie is bijvoorbeeld een bezoekje aan het ziekenhuis of een aanverwante instelling. Nu lees ik echter dat men ook langzamerhand Nederlandse zorginstellingen met sterren wil gaan belonen. Moet nu alles commercieël worden gemaakt? Een restaurant of een hotel sterren geven is vanzelfsprekend, dat ís een commerciële wereld. Maar zorginstellingen een ster (of meerdere natuurlijk) geven? Iedereen wilt de beste zorg, maar is het niet veeleer een vereiste voor alle zorginstellingen om aan een bepaalde standaard te voldoen? Wat is het volgende? Voor een extra bijdrage krijg je een hoger plaatsje op de wachtlijst?
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Alex Tingle maakte met behulp van de Google Earth API een hele mooie webbpagina met daarop de gevolgen van de stijging van de zeespiegel. Met de applicatie kan je niet alleen mooi inzoomen op interessante plekken, maar ook aangeven hoeveel je de zeespiegel wilt laten stijgen. Jehova spelen was nooit zo leuk! .
Toch maar eens gekeken wat er gebeurt met mijn woonplek in Haarlem bij verwachte zeespiegelstijgingen. Nu is het erg lastig consistente getallen te krijgen over die verwachte stijging, maar de getallen die ik op de noorderlicht site vond leken wel pessimistisch genoeg: 1.5 meter in 2100. En wat blijkt: zelfs bij twee meter is de plek waar ik woon nog netjes droog! Ik moet dan wel met een roeibootje naar het station en de rest van Haarlem ligt er ook niet al te droog bij. Oja en met vloed moeten we een verdieping omhoog denk ik. Maar het valt allemaal wel mee dus, ik ga nog eens met mijn deo-spuitbus aan de slag.
Op Sargasso is plaats voor gastbijdragen, vandaag plaatsen we een gastbijdrage van Bert Brussen, de tekst verscheen eerder hier.
Het is het KNMI niet langer toegestaan antwoord te geven op wetenschappelijke vragen die ook vanuit creationistische optiek uitgelegd kunnen worden. Dat heeft de woordvoerder van het KNMI, de heer R. Wolk, vandaag bevestigd.
Volgens de heer Wolk is sinds 1 januari een nieuwe wet van kracht die is uitgevaardigd door minister Rouvoet van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Deze wet is een Nederlandse variant op de Amerikaanse “Grand Canyon”-wet, die bepaalde dat parkwachters van de Canyon geen informatie over de geologische leeftijd van het ravijn mogen verschaffen.
In een reactie laat minister Rouvoet weten het “schandalig te vinden dat kinderen als antwoord op de vraag: ‘waar komt de regenboog vandaan?’ slechts te horen krijgen dat licht breekt in het prisma van waterdruppels. Iedereen behoort immers te weten dat de regenboog een teken van het verbond tussen de almachtige Heere God en Noach is om aan te geven dat de aarde nooit meer overspoeld zal worden door een zondvloed.”
De nieuwe wet kwam onlangs in opspraak toen het Jeugdjournaal in een item onthulde dat kinderen die aan het KNMI vragen stellen over de regenboog of het heelal een mailtje met de tekst “daarover bestaat helaas geen duidelijkheid” als antwoord kregen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
In de nieuwjaarsboodschap van Sargasso kon u het al lezen: in 2007 gaan wij ons (wederom) bezighouden met ‘voor(t)kruipend creationisme’ en ‘de ratio van religie’. Want de situatie in de wereld schreeuwt om een structurele polemiek omtrent dit onderwerp. In Verenigde Staten bestormen creationisten inmiddels wetenschappelijke bastions en dwingen scholen en parkwachters om het Scheppingsverhaal als een serieuze wetenschappelijke verklaring voor de wereld om ons heen te accepteren en uit te dragen. Maar ook in Nederland flirtte de christen-democratische minister van Onderwijs: Maria van der Hoeven onlangs nog met het creationisme, waakhond Sargasso pikte dit destijds zo goed als eerste op. Voor wie waarde hecht aan de scheiding van kerk en staat en voor wie liever discussieert over falsifieerbare hypotheses i.p.v. wollige verhalen is deze ontwikkeling op z’n zachtst gezegd zorgelijk. Enwel daarom is (re)actie gewenst.
VPRO’s Tegenlicht komt op 5 februari met de uitzending “Weg met God!” waarin de evolutiebioloog Richard Dawkins alle atheïsten in de wereld oproept juist nu uit de kast te komen voordat de geloofsfundamentalisten alles overnemen. Op nieuwjaarsdag was in de Tegenlicht-uitzending Agenda 2007 een voorproefje te zien van wat we te zien gaan krijgen. Dichter/theoloog Huub Oosterhuis wuifde de woorden van Dawkins weg met de opmerking dat als het atheïsme zo geweldig is, het allang de wereld had veroverd. Gemakzuchtig ging Oosterhuis voorbij aan wat er sinds de Verlichting in de wereld is gebeurd en dat delen van de mensheid er stukken beter voor staan nu ze zich hebben ontworsteld aan religie.
Volgende week maandag en dinsdag wordt in Iran de Holocaust conferentie gehouden. De conferentie zal een bonte stoet van gore dwergen aantrekken die wederom een poging gaan wagen om de systematische moord op tenminste 6 miljoen joden in twijfel te trekken. In deze publiciteitsstunt van president Ahmadinejad zou het Iraanse regime zich nog wel eens flink kunnen verslikken. Maar dit alles zal de Australiër Fredrick Töben wurst sein, voor hem is deze conferentie misschien wel zijn finest hour om zijn verwarde theorieën voor een laatste maal op zo’n groot publiek over te brengen. Töben is oprichter van het Adelaide Institute dat zich bezig houdt met stelselmatige Holocaust-ontkenning. Voor de conferentie in Iran nam hij een maquette van een concentratiekamp mee. De maquette was al eerder in Iran voor een ogenschijnlijk kleinere tryout (fotoverslag) van wat we maandag kunnen verwachten. OnzeManinTeheran houdt de ontwikkelingen nauwlettend in de gaten.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.