Rookverbod is geen betutteling

Ik ben het een beetje zat om "betuttelend" genoemd te worden omdat ik vóór het rookverbod in openbare gelegenheden en specifiek uitgaansgelegenheden ben. Zat omdat de mensen die dat tegen mij zeggen (of schrijven) vooral rokers zijn of mensen die het zelf niet zoveel kan schelen dat ze gedwongen worden om andermans rook in te ademen. In beide gevallen worden de gevolgen voor de meeroker zelden of niet genoemd. Alsof deze niet bestaan. Gelukkig komt er steeds meer bewijs dat die gevolgen er weldegelijk zijn, en dat het gevaar zelfs groter is dan gedacht. Een review van 13 verschillende studies toont namelijk aan dat het aantal hartaanvallen in Europa en de VS na het invoeren van anti-rookmaatregelen in het eerste jaar al 10% daalde, en na drie jaar zelfs 36% bedroeg. Dat is fors meer dan vooraf gedacht. Het is dan ook onbegrijpelijk dat het roken in uitgaansgelegenheden langzaamaan weer terrein wint. Afgelopen week stond ik weer in de rook in een discotheekje in Delft. De argumentatie? Niet-rokers hebben de keuze om wel of niet naar een al dan niet rookvrije gelegenheid te gaan of daar te gaan werken.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Tien jaar voor niets een drugsoorlog gevoerd

, door

Crosspost: Het nu volgende stuk van Steeph verschijnt simultaan op Sargasso en GeenCommentaar.

Pats! Een natte lap in het gezicht van de internationale gemeenschap van moraalridders. De oorlog tegen de drugs levert al 10 jaar helemaal niets op. Sterker nog, het gebruik stijgt, de prijs daalt en de georganiseerde misdaad (inclusief terrorisme) floreert.
Tien jaar geleden werd in de algemene vergadering van de VN een actieplan afgesproken. Dat heeft niets opgeleverd. Dus wat stelt men dan voor binnen de komende speciale vergadering van de VN voor de komende tien jaar?
“Reaffirm our unwavering commitment to ensure that all aspects of demand reduction, supply reduction and international cooperation are addressed in full conformity with the purposes and the principles of the Charter of the United Nations, international law and the Universal Declaration of Human Rights”

De Europese Unie bracht deze week ook een rapport uit over deze materie, met dezelfde conclusies.

De vraag is dan ook, waarom blijft de internationale gemeenschap vasthouden aan een aanpak die niet helpt in het oplossen van het probleem maar wel veel geld kost, zorgt voor veel mensen in gevangenissen en veel criminaliteit?
Een andere vraag is waarom het nog steeds niet is toegestaan om naar eigen inzicht drugs te gebruiken, net zoals we dat nu doen met alcohol, tabak en koffie?
 
 
Een paar bijzonder weetjes uit het rapport (met name de bijlagen).
De wereldwijde omzet van de illegale drugshandel is ten minste €100 miljard.
De meeste landen geven 2 tot 3 maal zoveel uit aan bestrijding van de drugsaanvoer dan aan het bestrijden van de vraag.
Nederland gaf in 2006 €1646 miljoen euro uit voor de bestrijding en €540 miljoen euro voor verslavingshulp.
Canada is lekker bezig met 44% van de bevolking die ooit cannabis heeft gebruikt.
Het aantal verslaafden met tussen haakjes het aantal verslaafden onder begeleiding in Nederland in 2006:
Alcohol: 1.175.000 (30.210)
Opiaten: 24.000 – 46.000 (13.180)
Cocaïne: 55.000 (9.599)
Amphitamine: 22.000 (1.215)
Cannabis: 408.000 (6.544)
Gokken: 40.000 (2.646)

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rookcafé’s, ja of nee?

, door
Roken is Koeltoer! (Foto: Flickr/LHOON)

Van zes op de tien Nederlanders mogen er café’s komen waar wél mag worden gerookt. Een opiniepeiling van het AD maakt dat duidelijk. Uiteraard zitten in deze groep waarschijnlijk de rokers, zo’n 30% van de bevolking. Even kort door de bocht genomen is dus ruim 40% van de niet-rokers voor het toestaan van rokerskroegen. Een opvallend hoog percentage als je het mij vraagt.

Goed, moeten er dus rokerscafé’s komen? Op het eerste gezicht zou je zeggen van wel. Mensen kunnen zelf wel bepalen wat goed voor ze is en als de risico’s bekend zijn dan kan je niet anders dan concluderen dat het een puik staaltje betutteling is van de overheid om ze niet toe te staan.

Deze redenering laat echter een belangrijk aspect van het roken buiten beschouwing, namelijk de verslavende werking van nicotine. Het is algemeen bekend dat mensen die ergens verslaafd aan zijn moeite hebben met het plaatsen van andermans belang boven het eigen belang als het om de verslaving gaat, zeker als de ander geen direct zichtbare negatieve gevolgen ondervindt van de blootstelling aan jouw verslaving.

In deze situatie leidt dit gegeven tot de zekerheid dat er na verloop van tijd alleen nog maar rokerscafé’s zullen zijn. In bijna elke vriendengroep zijn er namelijk wel een aantal rokers te vinden. Gezien de mindere bereidheid van de verslaafden om zich op te offeren voor de niet-verslaafden zal er dus vaker naar rokerscafé’s worden gegaan.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Illegaal downloaden? Geen internet meer

, door
Internetten voor veel geld (Foto: Flickr/erisfree)

In Frankrijk hebben ze iets nieuws bedacht. Als je wordt betrapt op illegaal downloaden krijg je een waarschuwing, en als je die waarschuwingen verschillende malen negeert word je compleet afgesloten. De onderliggende filosofie is dat dat enge internet niet langer een wetteloos medium mag zijn.

Het illustreert volgens mij echter vooral hoe ‘de oudere generatie’ nog steeds naar het internet kijkt. Het is een medium, net als televisie, waarbij je maar één ding kan doen: internetten. En daarom ontstaat bijvoorbeeld de term ‘internetverslaving’. Totale onzin, want niemand kan verslaafd zijn aan het internet zelf.

En dus reageert men als hierboven. Het hele internet voor zo’n persoon afsluiten betekent niet alleen een straf voor het gedrag, maar ook een straf met een veel grotere impact, namelijk meer sociale isolatie en bijvoorbeeld het moeilijker vinden van een baan.

Het is alsof je een ramkraker verbiedt te fietsen of de trein te gebruiken, omdat hij eerder met een ander vervoermiddel, de auto, een kraak zette. Het wordt tijd dat de wetgevende macht internet niet meer ziet als een hulpmiddel dat leuk is voor erbij, maar meer als een eerste levensbehoefte waar niet zo makkelijk aan getornd kan worden.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige