Heeft nucleaire ontwapening nut?
Sinds Barack Obama zich afgelopen april in Praag uitspraak ten gunste van een kernwapenvrije wereld hebben voor- en tegenstanders van nucleaire ontwapening zeker niet stilgezeten. Een kamercommissie waarschuwde laatst dat het hoog tijd is dat Amerika haar kernwapenarsenaal moderniseert maar dat de huidige regering hier geen geld voor vrijmaakt. Het Witte Huis probeert tegelijkertijd Rusland ertoe te bewegen afstand te doen van een aanzienlijk aantal van haar kernwapens. Echter op het gevaar dat minder vriendelijke landen als Iran en Noord-Korea ook kernwapens ontwikkelen heeft de regering Obama nog altijd geen antwoord gevonden
De president droomt niet slechts van een wereld zonder kernwapens; hij wil dat de V.S. het kernstopverdrag van 1996 eindelijk ondertekent waarmee het zichzelf verbied in de toekomst nog kernwapentesten uit te voeren. Op deze manier zou Amerika een voorbeeldfunctie vervullen opdat ook onder meer China, India, Iran, Israël en Pakistan zich aan het verdrag binden. Verder moeten landen met kernwapenamibites aldus worden ontmoedigd. Critici stellen echter dat dergelijk eenzijdig optreden maar weinig voordeel oplevert. Zo trekt Noord-Korea zich doodleuk niets aan van wat Amerika zegt en doet en is de dreigende kernwapenwedloop in het Midden-Oosten aan Iran te wijten, niet aan de Verenigde Staten. De V.S. zou zichzelf dan op de borst mogen kloppen dat het geen kernwapens meer test (iets dat het sowieso al nauwelijks meer doet) echter er is geen enkele reden om aan te nemen dat hiermee de proliferatie ervan een halt wordt toegeroepen.