Overheid kán burgers niet beschermen op het Internet

, door

OPINIE - Politici pretenderen dat ze onze vrijheid, eigendommen en veiligheid kunnen beschermen. Dat lukt ze misschien heel aardig in de fysieke wereld, maar online absoluut niet. De burger moet zelf het heft in handen nemen, stelt IT-jurist Kees de Vey Mestdagh. Dit stuk verscheen eerder op Sociale Vraagstukken.

Over minder dan vier jaar maakt de Interneteconomie in de EU naar verwachting gemiddeld 5,7 procent van het Bruto Binnenlands Product (BBP) uit, en is de waarde ervan twee keer zo groot als de economie van Griekenland nu. In sommige landen zoals Engeland loopt de waarde van de Interneteconomie waarschijnlijk op tot ruim 10 procent van het BBP. Online valt veel geld te verdienen, óók door de overheid via belastingheffing. Alle reden om in gejuich los te barsten dus, of misschien niet?

Digitale wereld heeft geen baas

Alvorens te gaan jubelen, dienen overheden zich te realiseren dat ze geen baas zijn in de digitale samenleving en haar niet op traditionele wijze kunnen besturen, door wetten en regels uit te vaardigen. En misschien nog wel belangrijker: ze kunnen er evenmin de vrijheid, eigendommen en veiligheid van hun burgers garanderen.

Om met het eerste te beginnen: de vrijheid van gebruikers van het Internet wordt niet tot nauwelijks beschermd door de afspraken die overheden in internationale verdragen hebben vastgelegd. Het recht op vrije informatiegaring, de vrijheid van meningsuiting en de privacy van miljarden Internetgebruikers worden daardoor voortdurend met voeten getreden en de Verenigde Naties, de Europese Unie en de Verenigde Staten hebben geen effectieve juridische middelen om dat te voorkomen. Recente voorstellen voor wetgeving gericht op verbetering van deze situatie zoals de Global Online Freedom Act (GOFA) in de VS zullen weinig effect sorteren. Dat komt doordat economische belangen de boventoon voeren en zorgvuldig van de promotie van vrijheidsrechten zijn gescheiden.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Naar een veilig Nederland

, door

Vorige week plofte er een excel-file op onze elektronische deurmat met daarin alle subsidies die het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie de afgelopen twee jaar heeft verstrekt. Dit document toont maar weer dat subsidie voor bikkels is. Het rijtje veiligheidsprojecten (30) toont namelijk flink wat spierballengerol. Ik wil hier geen Big Brother-beeld oproepen, maar een idee geven van de stand van zaken op het gebied van techniek en veiligheid. Zelfs zo’n verwaterde analyse is al spannend genoeg.

Een bloemlezing:

De eerste titel die de aandacht trekt is Watching people security services. TNO en een aantal cameraboeren willen een platform ‘voor het waarnemen van menselijk gedrag verkregen uit camerabeelden voor een brede range van veiligheidstoepassingen.’ Uit de nieuwsbrief van maart dit jaar blijkt dat het systeem al in Kanaleneiland (Utrecht) en bij Noldus (Wageningen) wordt toegepast. Lees even mee: ,,Kanaleneiland is een retail gebied. Daarnaast is dit als demonstratie gekozen omdat het op een overdekte binnenstad of op Schiphol lijkt. Een vergelijkbare technische demonstratie zouden we ook in die gebieden kunnen geven. De Kanaleneiland demo kan mogelijk uitgebreid worden met een echte retail toepassing, bijvoorbeeld winkeldiefstal of detectie van zakkenrollers.

Het doel van de technische demo waar nu op gefocusseerd wordt is de mogelijkheden te laten zien van automatisch volgen van mensen, met  name een overzicht genereren van waar iemand geweest is en waar hij naar toe kan gaan. Hierbij wordt een koppeling gemaakt tussen de trackresultaten van verschillende camerasoorten: de stereocamera’s van EagleVision en de “gewone” observatiecamera’s. Het betrouwbaar volgen van mensen is ook belangrijk voor andere observaties die je aan mensen zou willen doen. ”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Recht op onveiligheid

, door

Even kijken of ik dit goed begrijp. Dus uw wijk is de veiligste van de stad. Politie en gemeente doen dus uitstekend hun werk in uw wijk. Maar omdat het anders aanvoelt, moeten de politie en gemeente ook nog uw hand vasthouden?
Ik neem de vrijheid om uw wens ook nog even in de praktijk te plaatsen. U wilt dus dat politie en gemeente tijd en geld besteden aan uw gevoel, en dat geld en die tijd moeten ze dan maar weghalen uit de wijken waar het onveiliger is dan de uwe?

Beste Leidsche Rijners, dat lijkt me dus geen goed plan. En dan druk ik me heel genuanceerd uit.
Uw gevoel van onveiligheid is niet het probleem van de overheid. Tenzij natuurlijk het hele land 100% veilig is, dan kunnen ze uit verveling u bijstaan. Maar tot die tijd moeten ze van mijn zuurverdiende belastingcentjes gewoon boeven vangen. En of u dan wat beter uw best wilt doen om te kijken naar feiten i.p.v. gevoelens. Misschien wat minder media uw huis in laten komen?
Zoiets heet eigen verantwoordelijkheid. Beetje ouderwetsch begrip, maar heel goed bruikbaar. Zeker in tijden dat het geld niet tegen de plinten opklotst.

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

De Wet Bibob: het bestuur als rupsje nooitgenoeg

, door

De nieuwe wet bibob is zo ruim geformuleerd dat je zelfs bij de aanvraag van een kapvergunning gescreend zou kunnen worden, constateert Albertjan Tollenaar, docent bestuursrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Op 20 maart jongstleden is heeft de Tweede Kamer de Evaluatie- en uitbreidingswet Bibob aangenomen. De wet maakt een eind aan enkele weeffouten in de Wet Bibob, zoals de rare beperking van het inzagerecht van de aanvragers die geconfronteerd worden met een hen onwelgevallig Bibob-advies en de wat onthande positie van de bezwaarcommissie die ook inzage kan krijgen in het Bibob-advies. Bovendien komt de burgemeester beter beslagen ten ijs, doordat hij het Bibob-advies kan bespreken in de driehoek en dus kan verifiëren of het beeld dat het Landelijk Bureau Bibob schetst, overeenkomt met het beeld dat de Officier van Justitie en politiechef hebben.

De parlementaire behandeling ging vrij rimpelloos. Dat zal ermee te maken hebben dat het kabinet het aanvankelijke wetsvoorstel, met vergaande bevoegdheden voor de burgemeester, aanmerkelijk afzwakte en eigenlijk alleen zaken regelt waarover wel consensus bestaat, al was het maar omdat de rechtspositie van de betrokken burger enigszins verbetert en wordt voorzien in wat meer kwaliteitswaarborgen.

Op één punt gaat de Tweede Kamer echter verder dan het oorspronkelijke wetsvoorstel. Door het aannemen van het amendement van Çörüz (CDA) en Hennis-Plasschaert (VVD) komt de huidige beperking dat de gemeentelijke vergunning die onder de Bibob valt, betrekking moet hebben op een bedrijf of inrichting voor zover deze bij het op grond van het tweede lid van dat artikel vast te stellen algemene maatregel van bestuur is aangewezen, komt te vervallen. Het eerste lid van artikel 7 komt derhalve als volgt te luiden:

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende