Museum Boijmans Van Beuningen

Nederland moet weer eens een schilderij teruggeven dat voor de Tweede Wereldoorlog voor een prikkie is gekocht van mensen in nood. Deze keer was het de gemeente Rotterdam die iets te veel VOC-mentaliteit aan de dag had gelegd en zo in 1937 voor 3.500 gulden aan een mooie Jan Toorop kwam. Ondertussen wordt de grootste koopjesjager nog steeds vereerd in de naam van een museum. De Rotterdamse havenbaron D.G. van Beuningen kocht begin 1940, toen de Duitse inval nog slechts een kwestie van afwachten was, voor 1 miljoen gulden de Koenigs-collectie. Nou is dat een behoorlijk gecompliceerde zaak, waarin al is besloten dat Nederland de schilderijen mag houden, maar vast staat wel dat Van Beuningen wist dat de collectie minimaal 4 miljoen waard was. Hij ving al anderhalf miljoen voor een deel dat hij onder dwang moest doorverkopen aan de nazi's tijdens de bezetting. Misschien wordt het eens tijd om een streep door het Van Beuningen-deel te halen en het museum zijn oorspronkelijke naam terug te geven?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige